Psalmen 132
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Ein Lied im höhern Chor. Gedenke, HERR, an David und all sein Leiden,
1Een bedevaartslied. Blijf David gedenken, o Jahweh, En alle moeite, die hij zich troostte,
2der dem HERRN schwur und gelobte dem Mächtigen Jakobs:
2Omdat hij Jahweh had gezworen, Jakobs Sterke had beloofd:
3“Ich will nicht in die Hütte meines Hauses gehen noch mich aufs Lager meines Bettes legen,
3Ik zal mijn woontent niet ingaan, Mijn legerstede niet beklimmen,
4ich will meine Augen nicht schlafen lassen noch meine Augenlider schlummern,
4Mijn ogen geen slaap gunnen, Mijn wimpers geen sluimer:
5bis ich eine Stätte finde für den HERRN, zur Wohnung des Mächtigen Jakobs.”
5Voordat ik een plaats heb gevonden voor Jahweh, Voor Jakobs Sterke een woning!
6Siehe, wir hörten von ihr in Ephratha; wir haben sie gefunden auf dem Felde des Waldes.
6Zie, wij hoorden, dat zij in Efráta was, Wij vonden haar weer in de velden van Jáar;
7Wir wollen in seine Wohnung gehen und anbeten vor seinem Fußschemel.
7Laat ons naar zijn Woning gaan, En ons voor zijn voetbank werpen!
8HERR, mache dich auf zu deiner Ruhe, du und die Lade deiner Macht!
8Jahweh, trek op naar uw rustplaats, Gij zelf en de ark uwer glorie!
9Deine Priester laß sich kleiden mit Gerechtigkeit und deine Heiligen sich freuen.
9Mogen uw priesters met gerechtigheid worden bekleed, En uw vromen een jubellied zingen!
10Wende nicht weg das Antlitz deines Gesalbten um deines Knechtes David willen.
10Om wille van David, uw dienaar, Wijs het gebed van uw gezalfde niet af!
11Der HERR hat David einen wahren Eid geschworen, davon wird er sich nicht wenden: “Ich will dir auf deinen Stuhl setzen die Frucht deines Leibes.
11En Jahweh heeft aan David gezworen, Een trouwe Belofte, waarvan Hij niet afwijkt: Van de vrucht van uw schoot Zet Ik er een op uw troon!
12Werden deine Kinder meinen Bund halten und mein Zeugnis, das ich sie lehren werde, so sollen auch ihre Kinder auf deinem Stuhl sitzen ewiglich.”
12En zo uw zonen mijn verbond onderhouden, En de vermaningen, die Ik hun gaf, Dan zullen ook hùn zonen voor eeuwig Op uw troon blijven zitten!
13Denn der HERR hat Zion erwählt und hat Lust, daselbst zu wohnen.
13Want Jahweh heeft Sion verkoren, En Zich tot woning begeerd!
14“Dies ist meine Ruhe ewiglich, hier will ich wohnen; denn es gefällt mir wohl.
14“Hij is mijn rustplaats voor eeuwig; Hier wil Ik wonen, want hèm heb Ik verkoren!
15Ich will ihre Speise segnen und ihren Armen Brot genug geben.
15Zijn mondkost zal Ik ruimschoots zegenen, Zijn armen verzadigen met brood;
16Ihre Priester will ich mit Heil kleiden, und ihre Heiligen sollen fröhlich sein.
16Zijn priesters zal Ik met heil bekleden. Zijn vromen zullen een jubellied zingen!
17Daselbst soll aufgehen das Horn Davids; ich habe meinen Gesalbten eine Leuchte zugerichtet.
17Hier zal Ik David een Hoorn doen ontspruiten, Een lamp ontsteken voor mijn Gezalfde;
18Seine Feinde will ich mit Schanden kleiden; aber über ihm soll blühen seine Krone.”
18Zijn vijanden zal Ik met schande bedekken, Mijn kroon zal schitteren op zijn hoofd!”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.