Psalmen 89
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Eine Unterweisung Ethans, des Esrahiten. Ich will singen von der Gnade des HERRN ewiglich und seine Wahrheit verkündigen mit meinem Munde für und für
1Een leerdicht van Etan, den Ezrachiet. Uw genade, o Jahweh, wil ik eeuwig bezingen, Uw trouw verkonden van geslacht tot geslacht!
2und sage also: Daß eine ewige Gnade wird aufgehen, und du wirst deine Wahrheit treulich halten im Himmel.
2Want Gij hebt gesproken: Mijn genade duurt eeuwig, Mijn trouw staat als de hemel onwankelbaar vast.
3“Ich habe einen Bund gemacht mit meinem Auserwählten; ich habe David, meinem Knechte, geschworen:
3Ik heb een verbond met mijn uitverkorene gesloten, Een eed gezworen aan David, mijn dienaar:
4Ich will deinen Samen bestätigen ewiglich und deinen Stuhl bauen für und für.” (Sela.)
4Voor eeuwig zal Ik uw nazaat behouden, Uw troon doen staan van geslacht tot geslacht!
5Und die Himmel werden, HERR, deine Wunder preisen und deine Wahrheit in der Gemeinde der Heiligen.
5De hemelen loven uw wondermacht, Jahweh, En uw trouw in de gemeenschap der heiligen;
6Denn wer mag in den Wolken dem HERRN gleich gelten, und gleich sein unter den Kindern Gottes dem HERRN?
6Want wie in de wolken kan zich meten met Jahweh, Wie van Gods zonen is aan Jahweh gelijk?
7Gott ist sehr mächtig in der Versammlung der Heiligen und wunderbar über alle, die um ihn sind.
7Geweldig is God in de gemeenschap der heiligen, Machtig, ontzaglijk boven allen om Hem heen!
8HERR, Gott Zebaoth, wer ist wie du ein mächtiger Gott? Und deine Wahrheit ist um dich her.
8God der heirscharen, Jahweh, wie komt U nabij; Uw almacht en trouw omringen U, Jahweh!
9Du herrschest über das ungestüme Meer; du stillest seine Wellen, wenn sie sich erheben.
9Gij beheerst de onstuimige zee, En bedaart de bruisende golven;
10Du schlägst Rahab zu Tod; du zerstreust deine Feinde mit deinem starken Arm.
10Gij hebt Ráhab weggetrapt als een kreng, Uw vijanden uiteen gejaagd door uw machtige arm.
11Himmel und Erde ist dein; du hast gegründet den Erdboden und was darinnen ist.
11Van U is de hemel, van U is de aarde; Gij hebt de wereld gegrond met wat ze bevat.
12Mitternacht und Mittag hast du geschaffen; Thabor und Hermon jauchzen in deinem Namen.
12Het Noorden en Zuiden, Gij hebt ze geschapen; Tabor en Hermon prijzen uw Naam!
13Du hast einen gewaltigen Arm; stark ist deine Hand, und hoch ist deine Rechte.
13Aan U de arm met heldenkracht; Uw hand is sterk, uw rechter verheven.
14Gerechtigkeit und Gericht ist deines Stuhles Festung; Gnade und Wahrheit sind vor deinem Angesicht.
14Recht en gerechtigheid dragen uw troon, Genade en trouw gaan voor uw aangezicht uit!
15Wohl dem Volk, das jauchzen kann! HERR, sie werden im Licht deines Antlitzes wandeln;
15Gelukkig het volk, dat nog jubelen kan, En wandelen in het licht van uw aanschijn, o Jahweh;
16sie werden über deinen Namen täglich fröhlich sein und in deiner Gerechtigkeit herrlich sein.
16Dat zich altijd verheugt in uw Naam, En in uw gerechtigheid roemt.
17Denn du bist der Ruhm ihrer Stärke, und durch dein Gnade wirst du unser Horn erhöhen.
17Want Gij zijt onze heerlijke schutse, Door uw goedheid heft onze hoorn zich omhoog:
18Denn des HERRN ist unser Schild, und des Heiligen in Israel ist unser König.
18Want Jahweh is ons tot schild, Israëls Heilige tot Koning!
19Dazumal redetest du im Gesicht zu deinem Heiligen und sprachst: “Ich habe einen Helden erweckt, der helfen soll; ich habe erhöht einen Auserwählten aus dem Volk.
19Eens hebt Gij in visioenen gesproken, En tot uw getrouwe gezegd: Ik heb een dapperen strijder gekroond, Hoog verheven een jongeman uit het volk.
20Ich habe gefunden meinen Knecht David; ich habe ihn gesalbt mit meinem heiligen Öl.
20Ik heb David, mijn dienaar, gevonden, Hem met mijn heilige olie gezalfd;
21Meine Hand soll ihn erhalten und mein Arm soll ihn stärken.
21Mijn hand houdt hem vast, En mijn arm zal hem stutten!
22Die Feinde sollen ihn nicht überwältigen, und die Ungerechten sollen ihn nicht dämpfen;
22Geen vijand zal hem bespringen, Geen booswicht benauwen;
23sondern ich will seine Widersacher schlagen vor ihm her, und die ihn hassen, will ich plagen;
23Ik leg zijn vijanden voor hem neer, En sla zijn haters tegen de grond.
24aber meine Wahrheit und Gnade soll bei ihm sein, und sein Horn soll in meinem Namen erhoben werden.
24Mijn trouw en genade zullen hem steeds vergezellen, Door mijn Naam zal zijn hoorn zich verheffen;
25Ich will seine Hand über das Meer stellen und seine Rechte über die Wasser.
25Ik leg zijn hand op de zee, Zijn rechter op de rivieren.
26Er wird mich nennen also: Du bist mein Vater, mein Gott und Hort, der mir hilft.
26Hij mag tot Mij roepen: Mijn Vader zijt Gij, Mijn God en de Rots van mijn heil;
27Und ich will ihn zum ersten Sohn machen, allerhöchst unter den Königen auf Erden.
27En Ik zal hem tot eerstgeborene verheffen, Hoog boven de koningen der aarde.
28Ich will ihm ewiglich bewahren meine Gnade, und mein Bund soll ihm fest bleiben.
28Eeuwig zal Ik hem mijn genade behouden, Onverbreekbaar zal mijn verbond met hem zijn:
29Ich will ihm ewiglich Samen geben und seinen Stuhl, solange der Himmel währt, erhalten.
29Ik zal zijn geslacht laten duren voor eeuwig, Zijn troon als de dagen des hemels!
30Wo aber seine Kinder mein Gesetz verlassen und in meinen Rechten nicht wandeln,
30En mochten zijn zonen mijn wet verzaken, En niet wandelen naar mijn geboden,
31so sie meine Ordnungen entheiligen und meine Gebote nicht halten,
31Mijn voorschriften schenden, Mijn bevel overtreden:
32so will ich ihre Sünde mit der Rute heimsuchen und ihre Missetat mit Plagen;
32Dan zal Ik wel met de roede hun misdaad bestraffen, En met slagen hun schuld,
33aber meine Gnade will ich nicht von ihm wenden und meine Wahrheit nicht lassen trügen.
33Maar hèm zal Ik mijn gunst niet onthouden, En mijn trouw niet verloochenen.
34Ich will meinen Bund nicht entheiligen, und nicht ändern, was aus meinem Munde gegangen ist.
34Mijn verbond zal Ik nimmer verbreken, Nooit veranderen wat Ik eens heb gezegd;
35Ich habe einmal geschworen bei meiner Heiligkeit, ich will David nicht lügen:
35Bij mijn heiligheid heb Ik het eens en voor altijd gezworen, En nooit breek Ik David mijn woord!
36Sein Same soll ewig sein und sein Stuhl vor mir wie die Sonne;
36Zijn geslacht zal eeuwig bestaan, En zijn troon als de zon voor mijn aanschijn;
37wie der Mond soll er ewiglich erhalten sein, und gleich wie der Zeuge in den Wolken gewiß sein.” (Sela.)
37Als de maan, die stand houdt voor eeuwig, En trouw in de wolken blijft staan.
38Aber nun verstößest du und verwirfst und zürnest mit deinem Gesalbten.
38En nu hebt Gij toch uw Gezalfde versmaad en verstoten, Tegen hem uw gramschap ontstoken;
39Du zerstörst den Bund deines Knechtes und trittst sein Krone zu Boden.
39Het verbond met uw dienaar verbroken, Zijn kroon vertrapt op de grond.
40Du zerreißest alle seine Mauern und lässest seine Festen zerbrechen.
40Al zijn wallen hebt Gij geslecht, Zijn vestingen in puin gelegd;
41Es berauben ihn alle, die vorübergehen; er ist seinen Nachbarn ein Spott geworden.
41Iedereen plundert hem, die er voorbij gaat, En zijn buren spotten met hem.
42Du erhöhest die Rechte seiner Widersacher und erfreuest alle seine Feinde.
42Gij hebt de rechterhand van zijn verdrukkers verhoogd, En al zijn vijanden van blijdschap doen juichen,
43Auch hast du die Kraft seines Schwertes weggenommen und lässest ihn nicht siegen im Streit.
43Doen wijken de kling van zijn zwaard, Hem geen stand doen houden in de strijd.
44Du zerstörst seine Reinigkeit und wirfst seinen Stuhl zu Boden.
44Gij hebt hem van zijn glorie beroofd, Zijn troon ter aarde geworpen;
45Du verkürzest die Zeit seiner Jugend und bedeckest ihn mit Hohn. (Sela.)
45De dagen verkort van zijn jeugdige kracht, En hem met schande bedekt.
46HERR, wie lange willst du dich so gar verbergen und deinen Grimm wie Feuer brennen lassen?
46Hoe lang nog, Jahweh, zult Gij U maar altijd verbergen, En zal uw gramschap laaien als vuur?
47Gedenke, wie kurz mein Leben ist. Warum willst du alle Menschen umsonst geschaffen haben?
47Bedenk toch, wat het leven is, Hoe vergankelijk Gij den mens hebt gemaakt.
48Wo ist jemand, der da lebt und den Tod nicht sähe? der seine Seele errette aus des Todes Hand? (Sela.)
48Waar leeft de man, die de dood niet zal zien, Zijn leven kan redden uit de klauw van het graf?
49Herr, wo ist deine vorige Gnade, die du David geschworen hast in deiner Wahrheit?
49Heer, waar zijn dan uw vroegere gunsten gebleven, Die Gij David bij uw trouw hadt bezworen?
50Gedenke, Herr, an die Schmach deiner Knechte, die ich trage in meinem Schoß von so vielen Völkern allen,
50Ach Heer, gedenk toch de smaad van uw dienaar, De hoon der volken, die ik in mijn boezem verkrop,
51mit der, HERR, deine Feinde schmähen, mit der sie schmähen die Fußtapfen deines Gesalbten.
51Waarmee uw vijanden schimpen, o Jahweh, En uw Gezalfde tergen bij iedere stap!
52Gelobt sei der HERR ewiglich! Amen, amen.
52Gezegend zij Jahweh in eeuwigheid; Amen, Amen!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.