Psalmen 136
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Danket dem HERRN; denn er ist freundlich, denn seine Güte währet ewiglich.
1Halleluja! Looft Jahweh, want Hij is goed: Zijn genade duurt eeuwig!
2Danket dem Gott aller Götter, denn seine Güte währet ewiglich.
2Looft den God der goden: Zijn genade duurt eeuwig!
3Danket dem HERRN aller Herren, denn seine Güte währet ewiglich,
3Looft den Heer der heren: Zijn genade duurt eeuwig!
4der große Wunder tut allein, denn seine Güte währet ewiglich;
4Die grote wonderen doet, Hij alleen: Zijn genade duurt eeuwig!
5der die Himmel weislich gemacht hat, denn seine Güte währet ewiglich;
5Die met wijsheid de hemelen schiep: Zijn genade duurt eeuwig!
6der die Erde auf Wasser ausgebreitet hat, denn seine Güte währet ewiglich;
6De aarde op de wateren legde: Zijn genade duurt eeuwig!
7der große Lichter gemacht hat, denn seine Güte währet ewiglich:
7De grote lichten heeft gemaakt: Zijn genade duurt eeuwig!
8Die Sonne, dem Tag vorzustehen, denn seine Güte währet ewiglich,
8De zon, om over de dag te heersen: Zijn genade duurt eeuwig!
9den Mond und Sterne, der Nacht vorzustehen, denn seine Güte währet ewiglich;
9Maan en sterren, om te heersen over de nacht: Zijn genade duurt eeuwig!
10der Ägypten schlug an ihren Erstgeburten, denn seine Güte währet ewiglich
10Die Egypte in zijn eerstgeborenen sloeg: Zijn genade duurt eeuwig!
11und führte Israel heraus, denn seine Güte währet ewiglich
11En Israël uit zijn midden voerde: Zijn genade duurt eeuwig!
12durch mächtige Hand und ausgerecktem Arm, denn seine Güte währet ewiglich;
12Met sterke hand, en vaste arm: Zijn genade duurt eeuwig!
13der das Schilfmeer teilte in zwei Teile, denn seine Güte währet ewiglich
13Die de Rode Zee in tweeën kliefde: Zijn genade duurt eeuwig!
14und ließ Israel hindurchgehen, denn seine Güte währet ewiglich;
14Israël erdoor deed gaan: Zijn genade duurt eeuwig!
15der Pharao und sein Heer ins Schilfmeer stieß, denn seine Güte währet ewiglich;
15Maar Farao in de Rode Zee heeft gestort met zijn heir: Zijn genade duurt eeuwig!
16der sein Volk führte in der Wüste, denn seine Güte währet ewiglich;
16Die zijn volk door de woestijn heeft geleid: Zijn genade duurt eeuwig!
17der große Könige schlug, denn seine Güte währet ewiglich
17Machtige vorsten versloeg: Zijn genade duurt eeuwig!
18und erwürgte mächtige Könige, denn seine Güte währet ewiglich:
18Beroemde koningen doodde: Zijn genade duurt eeuwig!
19Sihon, der Amoriter König, denn seine Güte währet ewiglich
19Sichon, den vorst der Amorieten: Zijn genade duurt eeuwig!
20und Og, den König von Basan, denn seine Güte währet ewiglich,
20Og, den koning van Basjan: Zijn genade duurt eeuwig! En alle vorsten van Kanaän: Zijn genade duurt eeuwig!
21und gab ihr Land zum Erbe, denn seine Güte währet ewiglich,
21Die hun land ten erfdeel gaf: Zijn genade duurt eeuwig!
22zum Erbe seinem Knecht Israel, denn seine Güte währet ewiglich;
22Tot bezit aan Israël; zijn dienaar: Zijn genade duurt eeuwig!
23denn er dachte an uns, da wir unterdrückt waren, denn seine Güte währet ewiglich;
23Die in onze vernedering ons gedacht: Zijn genade duurt eeuwig!
24und erlöste uns von unsern Feinden, denn seine Güte währet ewiglich;
24En ons van onzen vijand verloste: Zijn genade duurt eeuwig!
25der allem Fleisch Speise gibt, denn seine Güte währet ewiglich.
25Die voedsel geeft aan al wat leeft: Zijn genade duurt eeuwig!
26Dankt dem Gott des Himmels, denn seine Güte währet ewiglich.
26Looft den God der hemelen: Zijn genade duurt eeuwig!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.