Psalmen 103
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Ein Psalm Davids. Lobe den HERRN, meine Seele, und was in mir ist, seinen heiligen Namen!
1Van David. Loof Jahweh, mijn ziel, Heel mijn binnenste zijn heilige Naam;
2Lobe den HERRN, meine Seele, und vergiß nicht, was er dir Gutes getan hat:
2Loof Jahweh, mijn ziel, En vergeet zijn talloze weldaden niet!
3der dir alle deine Sünden vergibt und heilet alle deine Gebrechen,
3Hij is het, die al uw zonden vergeeft, En al uw zwakheid geneest;
4der dein Leben vom Verderben erlöst, der dich krönt mit Gnade und Barmherzigkeit,
4Die uw leven behoedt voor het graf, U kroont met genade en ontferming;
5der deinen Mund fröhlich macht, und du wieder jung wirst wie ein Adler.
5Die al uw verlangens bevredigt, En als een adelaar uw jeugd verjongt!
6Der HERR schafft Gerechtigkeit und Gericht allen, die Unrecht leiden.
6Jahweh oefent gerechtigheid uit, Schaft recht aan alle verdrukten:
7Er hat seine Wege Mose wissen lassen, die Kinder Israel sein Tun.
7Hij toonde Moses zijn wegen, Aan de kinderen van Israël zijn machtige werken!
8Barmherzig und gnädig ist der HERR, geduldig und von großer Güte.
8Maar Jahweh is ook barmhartig en genadig, Lankmoedig en rijk aan ontferming:
9Er wird nicht immer hadern noch ewiglich Zorn halten.
9Hij toornt niet voor immer, En wrokt niet voor eeuwig;
10Er handelt nicht mit uns nach unsern Sünden und vergilt uns nicht nach unsrer Missetat.
10Hij vergeldt ons niet naar onze zonden, En straft ons niet naar onze schuld.
11Denn so hoch der Himmel über der Erde ist, läßt er seine Gnade walten über die, so ihn fürchten.
11Neen, zo hoog als de hemel Zich boven de aarde verheft, Zo groot is zijn goedheid Voor hen, die Hem vrezen!
12So ferne der Morgen ist vom Abend, läßt er unsre Übertretungen von uns sein.
12Zo ver het oosten staat van het westen, Werpt Hij onze schuld van Zich af;
13Wie sich ein Vater über Kinder erbarmt, so erbarmt sich der HERR über die, so ihn fürchten.
13Zoals een vader zich over zijn kinderen ontfermt, Ontfermt Zich Jahweh over hen, die Hem vrezen:
14Denn er kennt, was für ein Gemächte wir sind; er gedenkt daran, daß wir Staub sind.
14Want Hij kent onze aard, En bedenkt, dat wij stof zijn.
15Ein Mensch ist in seinem Leben wie Gras, er blüht wie eine Blume auf dem Feld;
15Als het gras zijn de dagen der mensen, Ze bloeien als een bloem op het veld:
16wenn der Wind darüber geht, so ist sie nimmer da, und ihre Stätte kennt sie nicht mehr.
16Waait er een wind overheen, ze is weg, En men weet niet meer, waar ze stond.
17Die Gnade aber des HERRN währet von Ewigkeit zu Ewigkeit über die, so ihn fürchten, und seine Gerechtigkeit auf Kindeskind
17Maar van eeuwigheid is de goedheid van Jahweh, En tot in eeuwigheid blijft zij bestaan; Zijn barmhartigheid is voor hen, die Hem vrezen, En voor de kinderen van hun zonen:
18bei denen, die seinen Bund halten und gedenken an seine Gebote, daß sie darnach tun.
18Voor hen, die zijn Verbond onderhouden, Zijn geboden gedenken en ze volbrengen.
19Der HERR hat seinen Stuhl im Himmel bereitet, und sein Reich herrscht über alles.
19In de hemel heeft Jahweh zijn troon opgeslagen, En zijn koningschap beheerst het heelal;
20Lobet den HERRN, ihr seine Engel, ihr starken Helden, die ihr seine Befehle ausrichtet, daß man höre auf die Stimme seines Wortes!
20Jahweh’s engelen zingen Hem glorie, De sterke helden, die zijn geboden volbrengen, Die gehoorzamen aan zijn bevelen!
21Lobet den HERRN, alle seine Heerscharen, seine Diener, die ihr seinen Willen tut!
21Looft Jahweh dan, al zijn legerscharen, Zijn dienaars, die zijn wil volbrengt;
22Lobet den HERRN, alle seine Werke, an allen Orten seiner Herrschaft! Lobe den HERRN, meine Seele!
22Looft Jahweh, al zijn werken, In iedere plaats van zijn rijk; Loof Jahweh, mijn ziel!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.