Psalmen 103
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Ein Psalm Davids. Lobe den HERRN, meine Seele, und was in mir ist, seinen heiligen Namen!
1ای جان من خداوند را متبارک بخوان! و هرچه در درون من است نام قدوس او را متبارک خواند.
2Lobe den HERRN, meine Seele, und vergiß nicht, was er dir Gutes getan hat:
2ای جان من خداوند را متبارک بخوان! و جمیع احسان های اورا فراموش مکن!
3der dir alle deine Sünden vergibt und heilet alle deine Gebrechen,
3که تمام گناهانت را می‌آمرزدو همه مرض های تو را شفا می‌بخشد.
4der dein Leben vom Verderben erlöst, der dich krönt mit Gnade und Barmherzigkeit,
4که حیات تو را از هاویه فدیه می‌دهد و تاج رحمت و رافت را بر سر تو می‌نهد.
5der deinen Mund fröhlich macht, und du wieder jung wirst wie ein Adler.
5که جان تو را به چیزهای نیکو سیر می‌کند تا جوانی تو مثل عقاب تازه شود.
6Der HERR schafft Gerechtigkeit und Gericht allen, die Unrecht leiden.
6خداوند عدالت را به‌جا می‌آورد و انصاف رابرای جمیع مظلومان.
7Er hat seine Wege Mose wissen lassen, die Kinder Israel sein Tun.
7طریق های خویش را به موسی تعلیم داد و عمل های خود را به بنی‌اسرائیل.
8Barmherzig und gnädig ist der HERR, geduldig und von großer Güte.
8خداوند رحمان و کریم است دیرغضب و بسیار رحیم.
9Er wird nicht immer hadern noch ewiglich Zorn halten.
9تا به ابد محاکمه نخواهدنمود و خشم را همیشه نگاه نخواهد داشت.
10Er handelt nicht mit uns nach unsern Sünden und vergilt uns nicht nach unsrer Missetat.
10باما موافق گناهان ما عمل ننموده، و به ما به حسب خطایای ما جزا نداده است.
11Denn so hoch der Himmel über der Erde ist, läßt er seine Gnade walten über die, so ihn fürchten.
11زیرا آنقدر که آسمان از زمین بلندتر است، به همان قدر رحمت او بر ترسندگانش عظیم است.
12So ferne der Morgen ist vom Abend, läßt er unsre Übertretungen von uns sein.
12به اندازه‌ای که مشرق از مغرب دور است، به همان اندازه گناهان ما را از ما دور کرده است.
13Wie sich ein Vater über Kinder erbarmt, so erbarmt sich der HERR über die, so ihn fürchten.
13چنانکه پدر برفرزندان خود رئوف است همچنان خداوند برترسندگان خود رافت می‌نماید.
14Denn er kennt, was für ein Gemächte wir sind; er gedenkt daran, daß wir Staub sind.
14زیرا جبلت مارا می‌داند و یاد می‌دارد که ما خاک هستیم.
15Ein Mensch ist in seinem Leben wie Gras, er blüht wie eine Blume auf dem Feld;
15واما انسان، ایام او مثل گیاه است، مثل گل صحراهمچنان می‌شکفد.
16wenn der Wind darüber geht, so ist sie nimmer da, und ihre Stätte kennt sie nicht mehr.
16زیرا که باد بر آن می‌وزد ونابود می‌گردد و مکانش دیگر آن را نمی شناسد.
17Die Gnade aber des HERRN währet von Ewigkeit zu Ewigkeit über die, so ihn fürchten, und seine Gerechtigkeit auf Kindeskind
17لیکن رحمت خداوند بر ترسندگانش ازازل تا ابدالاباد است و عدالت او بر فرزندان فرزندان.
18bei denen, die seinen Bund halten und gedenken an seine Gebote, daß sie darnach tun.
18بر آنانی که عهد او را حفظ می‌کنند وفرایض او را یاد می‌دارند تا آنها را به‌جا آورند.
19Der HERR hat seinen Stuhl im Himmel bereitet, und sein Reich herrscht über alles.
19خداوند تخت خود را بر آسمانها استوارنموده، و سلطنت او بر همه مسلط است.
20Lobet den HERRN, ihr seine Engel, ihr starken Helden, die ihr seine Befehle ausrichtet, daß man höre auf die Stimme seines Wortes!
20خداوند را متبارک خوانید، ای فرشتگان او که در قوت زورآورید و کلام او را به‌جا می‌آورید وآواز کلام او را گوش می‌گیرید!
21Lobet den HERRN, alle seine Heerscharen, seine Diener, die ihr seinen Willen tut!
21ای جمیع لشکرهای او خداوند را متبارک خوانید! و‌ای خادمان او که اراده او را بجا می‌آورید!
22Lobet den HERRN, alle seine Werke, an allen Orten seiner Herrschaft! Lobe den HERRN, meine Seele!
22ای همه کارهای خداوند او را متبارک خوانید! در همه مکان های سلطنت او. ای جان من خداوند رامتبارک بخوان!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.