Psalmen 105
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Danket dem HERRN und predigt seinen Namen; verkündigt sein Tun unter den Völkern!
1یهوه را حمد گویید و نام او رابخوانید. اعمال او را در میان قوم هااعلام نمایید.
2Singet von ihm und lobet ihn; redet von allen seinen Wundern!
2او را بسرایید برای او تسبیح بخوانید. در تمام کارهای عجیب او تفکر نمایید.
3Rühmet seinen heiligen Namen; es freue sich das Herz derer, die den HERRN suchen!
3در نام قدوس او فخر کنید. دل طالبان خداوندشادمان باشد.
4Fraget nach dem HERRN und nach seiner Macht, suchet sein Antlitz allewege!
4خداوند و قوت او را بطلبید. روی او را پیوسته طالب باشید.
5Gedenket seiner Wunderwerke, die er getan hat, seiner Wunder und der Gerichte seines Mundes,
5کارهای عجیب را که او کرده است به یاد آورید. آیات او و داوریهای دهان او را.
6ihr, der Same Abrahams, seines Knechtes, ihr Kinder Jakobs, seine Auserwählten!
6ای ذریت بنده او ابراهیم! ای فرزندان یعقوب، برگزیده او!
7Er ist der HERR, unser Gott; er richtet in aller Welt.
7یهوه خدای ماست. داوریهای او در تمامی جهان است.
8Er gedenkt ewiglich an seinen Bund, des Wortes, das er verheißen hat auf tausend Geschlechter,
8عهد خود رایاد می‌دارد تا ابدالاباد و کلامی را که بر هزاران پشت فرموده است.
9den er gemacht hat mit Abraham, und des Eides mit Isaak;
9آن عهدی را که با ابراهیم بسته و قسمی را که برای اسحاق خورده است.
10und stellte es Jakob zu einem Rechte und Israel zum ewigen Bunde
10و آن را برای یعقوب فریضه‌ای استوار ساخت و برای اسرائیل عهد جاودانی.
11und sprach: “Dir will ich das Land Kanaan geben, das Los eures Erbes,”
11و گفت که زمین کنعان را به تو خواهم داد تا حصه میراث شماشود.
12da sie wenig und gering waren und Fremdlinge darin.
12هنگامی که عددی معدود بودند، قلیل العدد و غربا در آنجا.
13Und sie zogen von Volk zu Volk, von einem Königreich zum andern Volk.
13و از امتی تا امتی سرگردان می‌بودند و از یک مملکت تا قوم دیگر.
14Er ließ keinen Menschen ihnen Schaden tun und strafte Könige um ihretwillen.
14او نگذاشت که کسی بر ایشان ظلم کند بلکه پادشاهان را به‌خاطر ایشان توبیخ نمود
15“Tastet meine Gesalbten nicht an und tut meinen Propheten kein Leid!”
15که بر مسیحان من دست مگذارید. و انبیای مرا ضررمرسانید.
16Und er ließ Teuerung ins Land kommen und entzog allen Vorrat des Brots.
16پس قحطی را بر آن زمین خواند وتمامی قوام نان را شکست،
17Er sandte einen Mann vor ihnen hin; Joseph ward zum Knecht verkauft.
17و مردی پیش روی ایشان فرستاد، یعنی یوسف را که او را به غلامی فروختند.
18Sie zwangen seine Füße in den Stock, sein Leib mußte in Eisen liegen,
18پایهای وی را به زنجیرها خستند وجان او در آهن بسته شد
19bis daß sein Wort kam und die Rede des HERRN ihn durchläuterte.
19تا وقتی که سخن اوواقع شد. و کلام خداوند او را امتحان نمود.
20Da sandte der König hin und ließ ihn losgeben; der HERR über Völker hieß ihn herauslassen.
20آنگاه پادشاه فرستاده، بندهای او را گشاد وسلطان قوم‌ها او را آزاد ساخت.
21Er setzte ihn zum Herrn über sein Haus, zum Herrscher über alle seine Güter,
21او را بر خانه خود حاکم قرار داد و مختار بر تمام مایملک خویش.
22daß er seine Fürsten unterwiese nach seiner Weise und seine Ältesten Weisheit lehrte.
22تا به اراده خود سروران او را بند نمایدو مشایخ او را حکمت آموزد.
23Und Israel zog nach Ägypten, und Jakob ward ein Fremdling im Lande Hams.
23پس اسرائیل به مصر درآمدند و یعقوب درزمین حام غربت پذیرفت.
24Und er ließ sein Volk sehr wachsen und machte sie mächtiger denn ihre Feinde.
24و او قوم خود را به غایت بارور گردانید و ایشان را از دشمنان ایشان قوی تر ساخت.
25Er verkehrte jener Herz, daß sie seinem Volk gram wurden und dachten, seine Knechte mit List zu dämpfen.
25لیکن دل ایشان را برگردانید تابر قوم او کینه ورزند و بر بندگان وی حیله نمایند.
26Er sandte seinen Knecht Mose, Aaron, den er erwählt hatte.
26بنده خود موسی را فرستاد و هارون را که برگزیده بود.
27Dieselben taten seine Zeichen unter ihnen und seine Wunder im Lande Hams.
27کلمات و آیات او را در میان ایشان اقامه کردند و عجایب او را در زمین حام.
28Er ließ Finsternis kommen und machte es finster; und sie waren nicht ungehorsam seinen Worten.
28ظلمت را فرستاد که تاریک گردید. پس به کلام او مخالفت نورزیدند.
29Er verwandelte ihre Wasser in Blut und tötete ihre Fische.
29آبهای ایشان را به خون مبدل ساخت و ماهیان ایشان را میرانید.
30Ihr Land wimmelte Frösche heraus in den Kammern ihrer Könige.
30زمین ایشان غوکها را به ازدحام پیدا نمود، حتی درحرمهای پادشاهان ایشان.
31Er sprach: da kam Ungeziefer, Stechmücken in all ihr Gebiet.
31او گفت و انواع مگسها پدید آمد و پشه هادر همه حدود ایشان.
32Er gab ihnen Hagel zum Regen, Feuerflammen in ihrem Lande
32تگرگ را به عوض باران بارانید و آتش مشتعل را در زمین ایشان.
33und schlug ihre Weinstöcke und Feigenbäume und zerbrach die Bäume in ihrem Gebiet.
33موهاو انجیرهای ایشان را زد و درختان محال ایشان رابشکست.
34Er sprach: da kamen Heuschrecken und Käfer ohne Zahl.
34او گفت و ملخ پدید آمد و کرمها ازحد شماره افزون.
35Und sie fraßen alles Gras in ihrem Lande und fraßen die Früchte auf ihrem Felde.
35و هر سهم را در زمین ایشان بخوردند و میوه های زمین ایشان را خوردند.
36Er schlug alle Erstgeburt in Ägypten, alle Erstlinge ihrer Kraft.
36وجمیع نخست زادگان را در زمین ایشان زد، اوائل تمامی قوت ایشان را.
37Und er führte sie aus mit Silber und Gold; und war kein Gebrechlicher unter ihren Stämmen.
37و ایشان را با طلا و نقره بیرون آورد که در اسباط ایشان یکی ضعیف نبود.
38Ägypten ward froh, daß sie auszogen; denn ihre Furcht war auf sie gefallen.
38مصریان از بیرون رفتن ایشان شاد بودند زیرا که خوف ایشان بر آنها مستولی گردیده بود.
39Er breitete eine Wolke aus zur Decke und ein Feuer, des Nachts zu leuchten.
39ابری برای پوشش گسترانید و آتشی که شامگاه روشنایی دهد.
40Sie baten: da ließ er Wachteln kommen; und er sättigte sie mit Himmelsbrot.
40سوال کردند پس سلوی برای ایشان فرستاد و ایشان را از نان آسمان سیرگردانید.
41Er öffnete den Felsen: da floß Wasser heraus, daß Bäche liefen in der dürren Wüste.
41صخره را بشکافت و آب جاری شد؛ در جایهای خشک مثل نهر روان گردید.
42Denn er gedachte an sein heiliges Wort, das er Abraham, seinem Knecht, hatte geredet.
42زیراکلام مقدس خود را به یاد آورد و بنده خویش ابراهیم را.
43Also führte er sein Volk in Freuden und seine Auserwählten in Wonne
43و قوم خود را با شادمانی بیرون آورد و برگزیدگان خویش را با ترنم.
44und gab ihnen die Länder der Heiden, daß sie die Güter der Völker einnahmen,
44وزمینهای امتها را بدیشان داد و زحمت قوم‌ها راوارث شدند.
45auf daß sie halten sollten seine Rechte und sein Gesetze bewahren. Halleluja!
45تا آنکه فرایض او را نگاه دارند وشریعت او را حفظ نمایند. هللویاه!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.