Psalmen 107
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Danket dem HERRN; denn er ist freundlich, und seine Güte währet ewiglich.
1خداوند را حمد بگویید زیرا که اونیکو است و رحمت او باقی است تا ابدالاباد.
2So sollen sagen, die erlöst sind durch den HERRN, die er aus der Not erlöst hat
2فدیه شدگان خداوند این را بگویند که ایشان را از دست دشمن فدیه داده است.
3und die er aus den Ländern zusammengebracht hat vom Aufgang, vom Niedergang, von Mitternacht und vom Meer.
3وایشان را از بلدان جمع کرده، از مشرق و مغرب واز شمال و جنوب.
4Die irregingen in der Wüste, in ungebahntem Wege, und fanden keine Stadt, da sie wohnen konnten,
4در صحرا آواره شدند و دربادیه‌ای بی‌طریق و شهری برای سکونت نیافتند.
5hungrig und durstig, und ihre Seele verschmachtete;
5گرسنه و تشنه نیز شدند و جان ایشان در ایشان مستمند گردید.
6die zum HERRN riefen in ihrer Not, und er errettete sie aus ihren Ängsten
6آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
7und führte sie einen richtigen Weg, daß sie gingen zur Stadt, da sie wohnen konnten:
7و ایشان را به راه مستقیم رهبری نمود، تا به شهری مسکون درآمدند.
8die sollen dem HERRN danken für seine Güte und für seine Wunder, die er an den Menschenkindern tut,
8پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب وی با بنی آدم.
9daß er sättigt die durstige Seele und füllt die hungrige Seele mit Gutem.
9زیرا که جان آرزومند را سیر گردانید و جان گرسنه را از چیزهای نیکو پر ساخت.
10Die da sitzen mußten in Finsternis und Dunkel, gefangen in Zwang und Eisen,
10آنانی که در تاریکی و سایه موت نشسته بودند، که درمذلت و آهن بسته شده بودند.
11darum daß sie Gottes Geboten ungehorsam gewesen waren und das Gesetz des Höchsten geschändet hatten,
11زیرا به کلام خدامخالفت نمودند و به نصیحت حضرت اعلی اهانت کردند.
12dafür ihr Herz mit Unglück geplagt werden mußte, daß sie dalagen und ihnen niemand half;
12و او دل ایشان را به مشقت ذلیل ساخت. بلغزیدند و مدد کننده‌ای نبود.
13die zum HERRN riefen in ihrer Not, und er half ihnen aus ihren Ängsten
13آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند وایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
14und führte sie aus der Finsternis und Dunkel und zerriß ihre Bande:
14ایشان را از تاریکی و سایه موت بیرون آورد وبندهای ایشان را بگسست.
15die sollen dem HERRN danken für seine Güte und für seine Wunder, die an den Menschenkindern tut,
15پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
16daß er zerbricht eherne Türen und zerschlägt eiserne Riegel.
16زیرا که دروازه های برنجین را شکسته، وبندهای آهنین را پاره کرده است.
17Die Narren, so geplagt waren um ihrer Übertretung willen und um ihrer Sünden willen,
17احمقان به‌سبب طریق شریرانه خود و به‌سبب گناهان خویش، خود را ذلیل ساختند.
18daß ihnen ekelte vor aller Speise und sie todkrank wurden;
18جان ایشان هرقسم خوراک را مکروه داشت و به دروازه های موت نزدیک شدند.
19die riefen zum HERRN in ihrer Not, und er half ihnen aus ihren Ängsten,
19آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
20er sandte sein Wort und machte sie gesund und errettete sie, daß sie nicht starben:
20کلام خود را فرستاده، ایشان را شفا بخشید و ایشان را از هلاکتهای ایشان رهانید.
21die sollen dem HERRN danken für seine Güte und für seine Wunder, die er an den Menschenkindern tut,
21پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
22und Dank opfern und erzählen seine Werke mit Freuden.
22و قربانی های تشکر را بگذرانند و اعمال وی رابه ترنم ذکر کنند.
23Die mit Schiffen auf dem Meer fuhren und trieben ihren Handel in großen Wassern;
23آنانی که در کشتیها به دریارفتند، و در آبهای کثیر شغل کردند.
24die des HERRN Werke erfahren haben und seine Wunder im Meer,
24اینان کارهای خداوند را دیدند و اعمال عجیب او را درلجه‌ها.
25wenn er sprach und einen Sturmwind erregte, der die Wellen erhob,
25او گفت پس باد تند را وزانید و امواج آن را برافراشت.
26und sie gen Himmel fuhren und in den Abgrund fuhren, daß ihre Seele vor Angst verzagte,
26به آسمانها بالا رفتند و به لجه‌ها فرود شدند و جان ایشان از سخنی گداخته گردید.
27daß sie taumelten und wankten wie ein Trunkener und wußten keinen Rat mehr;
27سرگردان گشته، مثل مستان افتان وخیزان شدند و عقل ایشان تمام حیران گردید.
28die zum HERRN schrieen in ihrer Not, und er führte sie aus ihren Ängsten
28آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریادبرآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
29und stillte das Ungewitter, daß die Wellen sich legten
29طوفان را به آرامی ساکت ساخت که موجهایش ساکن گردید.
30und sie froh wurden, daß es still geworden war und er sie zu Lande brachte nach ihrem Wunsch:
30پس مسرور شدندزیرا که آسایش یافتند و ایشان را به بندر مرادایشان رسانید.
31die sollen dem HERRN danken für seine Güte und für seine Wunder, die er an den Menschenkindern tut,
31پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
32und ihn bei der Gemeinde preisen und bei den Alten rühmen.
32و او را در مجمع قوم متعال بخوانند و درمجلس مشایخ او را تسبیح بگویند.
33Er machte Bäche trocken und ließ Wasserquellen versiegen,
33او نهرها رابه بادیه مبدل کرد و چشمه های آب را به زمین تشنه.
34daß ein fruchtbar Land zur Salzwüste wurde um der Bosheit willen derer, die darin wohnten.
34و زمین بارور را نیز به شوره زار، به‌سبب شرارت ساکنان آن.
35Er machte das Trockene wiederum wasserreich und im dürren Lande Wasserquellen
35بادیه را به دریاچه آب مبدل کرد و زمین خشک را به چشمه های آب.
36und hat die Hungrigen dahingesetzt, daß sie eine Stadt zurichten, da sie wohnen konnten,
36و گرسنگان را در آنجا ساکن ساخت تا شهری برای سکونت بنا نمودند.
37und Äcker besäen und Weinberge pflanzen möchten und die jährlichen Früchte gewönnen.
37و مزرعه‌ها کاشتند وتاکستانها غرس نمودند و حاصل غله به عمل آوردند.
38Und er segnete sie, daß sie sich sehr mehrten, und gab ihnen viel Vieh.
38و ایشان را برکت داد تا به غایت کثیرشدند و بهایم ایشان را نگذارد کم شوند.
39Sie waren niedergedrückt und geschwächt von dem Bösen, das sie gezwungen und gedrungen hatte.
39و بازکم گشتند و ذلیل شدند، از ظلم و شقاوت و حزن.
40Er schüttete Verachtung auf die Fürsten und ließ sie irren in der Wüste, da kein Weg ist,
40ذلت را بر روسا می‌ریزد و ایشان را در بادیه‌ای که راه ندارد آواره می‌سازد.
41und schützte den Armen vor Elend und mehrte sein Geschlecht wie eine Herde.
41اما مسکین را ازمشقتش برمی افروزد و قبیله‌ها را مثل گله هابرایش پیدا می‌کند.
42Solches werden die Frommen sehen und sich freuen; und aller Bosheit wird das Maul gestopft werden.
42صالحان این را دیده، شادمان می‌شوند و تمامی شرارت دهان خود راخواهد بست.
43Wer ist weise und behält dies? So werden sie merken, wie viel Wohltaten der HERR erzeigt.
43کیست خردمند تا بدین چیزهاتفکر نماید؟ که ایشان رحمت های خداوند راخواهند فهمید.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.