Psalmen 65

Lutherbibel 1912Translation

Lutherbibel 1912

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

1Ein Psalm Davids, ein Lied, vorzusingen. Gott, man lobt dich in der Stille zu Zion, und dir bezahlt man Gelübde.

1ای خدا، تسبیح در صهیون منتظرتوست. و نذرها برای تو وفا خواهدشد.

2Du erhörst Gebet; darum kommt alles Fleisch zu dir.

2‌ای که دعا می‌شنوی! نزد تو تمامی بشرخواهند آمد.

3Unsre Missetat drückt uns hart; du wollest unsre Sünden vergeben.

3گناهان بر من غالب آمده است. توتقصیرهای مرا کفاره خواهی کرد.

4Wohl dem, den du erwählst und zu dir lässest, daß er wohne in deinen Höfen; der hat reichen Trost von deinem Hause, deinem heiligen Tempel.

4خوشابحال کسی‌که او را برگزیده، و مقرب خود ساخته‌ای تابه درگاههای تو ساکن شود. از نیکویی خانه توسیر خواهیم شد و از قدوسیت هیکل تو.

5Erhöre uns nach der wunderbaren Gerechtigkeit, Gott, unser Heil, der du bist Zuversicht aller auf Erden und ferne am Meer;

5به چیزهای ترسناک در عدل، ما را جواب خواهی داد، ای خدایی که نجات ما هستی. ای که پناه تمامی اقصای جهان و ساکنان بعیده دریاهستی.

6der die Berge fest setzt in seiner Kraft und gerüstet ist mit Macht;

6و کوهها را به قوت خود مستحکم ساخته‌ای، و کمر خود را به قدرت بسته‌ای.

7der du stillest das Brausen des Meers, das Brausen seiner Wellen und das Toben der Völker,

7وتلاطم دریا را ساکن می‌گردانی، تلاطم امواج آن وشورش امت‌ها را.

8daß sich entsetzen, die an den Enden wohnen, vor deinen Zeichen. Du machst fröhlich, was da webet, gegen Morgen und gegen Abend.

8ساکنان اقصای جهان ازآیات تو ترسانند. مطلع های صبح و شام راشادمان می‌سازی.

9Du suchst das Land heim und wässerst es und machst es sehr reich. Gottes Brünnlein hat Wassers die Fülle. Du läßt ihr Getreide wohl geraten; denn also bauest du das Land.

9از زمین تفقد نموده، آن راسیراب می‌کنی و آن را بسیار توانگر می‌گردانی. نهر خدا از آب پر است. غله ایشان را آماده می‌کنی زیرا که بدین طور تهیه کرده‌ای.

10Du tränkest seine Furchen und feuchtest sein Gepflügtes; mit Regen machst du es weich und segnest sein Gewächs.

10پشته هایش را سیراب می‌کنی و مرزهایش راپست می‌سازی. به بارشها آن را شاداب می‌نمایی. نباتاتش را برکت می‌دهی.

11Du krönst das Jahr mit deinem Gut, und deine Fußtapfen triefen von Fett.

11به احسان خویش سال را تاجدار می‌سازی و راههای توچربی را می‌چکاند.

12Die Weiden in der Wüste sind auch fett, daß sie triefen, und die Hügel sind umher lustig.

12مرتع های صحرا نیزمی چکاند. و کمر تلها به شادمانی بسته شده است.

13Die Anger sind voll Schafe, und die Auen stehen dick mit Korn, daß man jauchzet und singet.

13چمنها به گوسفندان آراسته شده است و دره هابه غله پیراسته؛ از شادی بانگ می‌زنند و نیزمی سرایند.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.