Psalmen 18
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Ein Psalm, vorzusingen, Davids, des Knechtes des HERRN, welcher hat dem Herrn die Worte dieses Liedes geredet zur Zeit, da ihn der HERR errettet hatte von der Hand aller seiner Feinde und von der Hand Sauls, und sprach: Herzlich lieb habe ich dich, HERR, meine Stärke!
1ای خداوند! ای قوت من! تو را محبت می نمایم.
2HERR, mein Fels, meine Burg, mein Erretter, mein Gott, mein Hort, auf den ich traue, mein Schild und Horn meines Heils und mein Schutz!
2خداوند صخره من است وملجا و نجات‌دهنده من. خدایم صخره من است که در او پناه می‌برم. سپر من و شاخ نجاتم و قلعه بلند من.
3Ich rufe an den HERRN, den Hochgelobten, so werde ich von meinen Feinden erlöst.
3خداوند را که سزاوار کل حمد است، خواهم خواند. پس، از دشمنانم رهایی خواهم یافت.
4Es umfingen mich des Todes Bande, und die Bäche des Verderbens erschreckten mich.
4رسنهای موت مرا احاطه کرده، و سیلابهای شرارت مرا ترسانیده بود.
5Der Hölle Bande umfingen mich, und des Todes Stricke überwältigten mich.
5رسنهای گور دور مراگرفته بود و دامهای موت پیش روی من درآمده.
6Da mir angst war, rief ich den HERRN an und schrie zu meinem Gott; da erhörte er meine Stimme von seinem Tempel, und mein Schreien kam vor ihn zu seinen Ohren.
6در تنگی خود خداوند را خواندم و نزد خدای خویش استغاثه نمودم. او آواز مرا از هیکل خودشنید و استغاثه من به حضورش به گوش وی رسید.
7Die Erde bebte und ward bewegt, und die Grundfesten der Berge regten sich und bebten, da er zornig war.
7زمین متزلزل و مرتعش شده، اساس کوههابلرزید و متزلزل گردید چونکه خشم او افروخته شد.
8Dampf ging von seiner Nase und verzehrend Feuer von seinem Munde, daß es davon blitzte.
8دخان از بینی او برآمد و نار از دهانش ملتهب گشت و آتشها از آن افروخته گردید.
9Er neigte den Himmel und fuhr herab, und Dunkel war unter seinen Füßen.
9آسمان را خم کرده، نزول فرمود و زیر پای وی تاریکی غلیظ می‌بود.
10Und er fuhr auf dem Cherub und flog daher; er schwebte auf den Fittichen des Windes.
10برکروبی سوار شده، پرواز نمود و بر بالهای باد طیران کرد.
11Sein Gezelt um ihn her war finster und schwarze, dicke Wolken, darin er verborgen war.
11تاریکی را پرده خود و خیمه‌ای گرداگرد خویش بساخت، تاریکی آبها و ابرهای متراکم را.
12Vom Glanz vor ihm trennten sich die Wolken mit Hagel und Blitzen.
12از تابش پیش روی وی ابرهایش می‌شتافتند، تگرگ و آتشهای افروخته.
13Und der HERR donnerte im Himmel, und der Höchste ließ seinen Donner aus mit Hagel und Blitzen.
13و خداوند از آسمان رعد کرده، حضرت اعلی آواز خود را بداد، تگرگ و آتشهای افروخته را.
14Er schoß seine Strahlen und zerstreute sie; er ließ sehr blitzen und schreckte sie.
14پس تیرهای خود را فرستاده، ایشان را پراکنده ساخت، و برقها بینداخت وایشان را پریشان نمود.
15Da sah man das Bett der Wasser, und des Erdbodens Grund ward aufgedeckt, HERR, von deinem Schelten, von dem Odem und Schnauben deiner Nase.
15آنگاه عمق های آب ظاهر شد و اساس ربع مسکون مکشوف گردید، از تنبیه تو‌ای خداوند، از نفخه باد بینی تو!
16Er streckte seine Hand aus von der Höhe und holte mich und zog mich aus großen Wassern.
16پس، از اعلی فرستاده، مرا برگرفت و ازآبهای بسیار بیرون کشید.
17Er errettete mich von meinen starken Feinden, von meinen Hassern, die mir zu mächtig waren,
17و مرا از دشمنان زورآورم رهایی داد و از خصمانم، زیرا که از من تواناتر بودند.
18die mich überwältigten zur Zeit meines Unglücks; und der HERR ward meine Zuversicht.
18در روز بلای من پیش رویم درآمدند، لیکن خداوند تکیه گاه من بود.
19Und er führte mich aus ins Weite. Er riß mich heraus; denn er hatte Lust zu mir.
19و مرابجای وسیع بیرون آورد؛ مرا نجات داد زیرا که درمن رغبت می‌داشت.
20Der HERR tut wohl an mir nach meiner Gerechtigkeit; er vergilt mir nach der Reinigkeit meiner Hände.
20خداوند موافق عدالتم مرا جزا داد و به حسب طهارت دستم مرا مکافات رسانید.
21Denn ich halte die Wege des HERRN und bin nicht gottlos wider meinen Gott.
21زیراکه راههای خداوند را نگاه داشته، و به خدای خویش عصیان نورزیده‌ام،
22Denn alle seine Rechte habe ich vor Augen, und seine Gebote werfe ich nicht von mir;
22و جمیع احکام اوپیش روی من بوده است و فرائض او را از خوددور نکرده‌ام،
23sondern ich bin ohne Tadel vor ihm und hüte mich vor Sünden.
23و نزد او بی‌عیب بوده‌ام وخویشتن را از گناه خود نگاه داشته‌ام.
24Darum vergilt mir der HERR nach meiner Gerechtigkeit, nach der Reinigkeit meiner Hände vor seinen Augen.
24پس خداوند مرا موافق عدالتم پاداش داده است و به حسب طهارت دستم در نظر وی.
25Bei den Heiligen bist du heilig, und bei den Frommen bist du fromm,
25خویشتن رابا رحیم، رحیم می‌نمایی، و با مرد کامل، خود راکامل می‌نمایی.
26und bei den Reinen bist du rein, und bei den Verkehrten bist du verkehrt.
26خویشتن را با طاهر، طاهرمی نمایی و با مکار، به مکر رفتار می‌کنی.
27Denn du hilfst dem elenden Volk, und die hohen Augen erniedrigst du.
27زیراقوم مظلوم را خواهی رهانید و چشمان متکبران را به زیر خواهی انداخت.
28Denn du erleuchtest meine Leuchte; der HERR, mein Gott, macht meine Finsternis licht.
28زیرا که تو چراغ مراخواهی افروخت؛ یهوه خدایم تاریکی مرا روشن خواهد گردانید.
29Denn mit dir kann ich Kriegsvolk zerschlagen und mit meinem Gott über die Mauer springen.
29زیرا به مدد تو بر فوجها حمله می‌برم و به خدای خود از حصارها برمی جهم.
30Gottes Wege sind vollkommen; die Reden des HERRN sind durchläutert. Er ist ein Schild allen, die ihm vertrauen.
30و اما خدا طریق او کامل است و کلام خداوندمصفی. او برای همه متوکلان خود سپر است،
31Denn wo ist ein Gott außer dem HERRN, oder ein Hort außer unserm Gott?
31زیرا کیست خدا غیر از یهوه؟ و کیست صخره‌ای غیر از خدای ما؟
32Gott rüstet mich mit Kraft und macht meine Wege ohne Tadel.
32خدایی که کمر مرابه قوت بسته و راههای مرا کامل گردانیده است.
33Er macht meine Füße gleich den Hirschen und stellt mich auf meine Höhen.
33پایهای مرا مثل آهو ساخته و مرا به مقامهای اعلای من برپا داشته است.
34Er lehrt meine Hand streiten und lehrt meinen Arm einen ehernen Bogen spannen.
34دستهای مرا برای جنگ تعلیم داده است، که کمان برنجین به بازوی من خم شد.
35Du gibst mir den Schild deines Heils, und deine Rechte stärkt mich; und wenn du mich demütigst, machst du mich groß.
35سپر نجات خود را به من داده‌ای. دست راستت عمود من شده و مهربانی تو مرابزرگ ساخته است.
36Du machst unter mir Raum zu gehen, daß meine Knöchel nicht wanken.
36قدمهایم را زیرم وسعت دادی که پایهای من نلغزید.
37Ich will meinen Feinden nachjagen und sie ergreifen, und nicht umkehren, bis ich sie umgebracht habe.
37دشمنان خود راتعاقب نموده، بدیشان خواهم رسید و تا تلف نشوند بر نخواهم گشت.
38Ich will sie zerschmettern; sie sollen mir nicht widerstehen und müssen unter meine Füße fallen.
38ایشان را فرو خواهم کوفت که نتوانند برخاست و زیر پاهای من خواهند افتاد.
39Du kannst mich rüsten mit Stärke zum Streit; du kannst unter mich werfen, die sich wider mich setzen.
39زیرا کمر مرا برای جنگ به قوت بسته‌ای و مخالفانم را زیر پایم انداخته‌ای.
40Du gibst mir meine Feinde in die Flucht, daß ich meine Hasser verstöre.
40گردنهای دشمنانم را به من تسلیم کرده‌ای تاخصمان خود را نابود بسازم.
41Sie rufen-aber da ist kein Helfer-zum HERRN; aber er antwortet ihnen nicht.
41فریاد برآوردنداما رهاننده‌ای نبود نزد خداوند، ولی ایشان رااجابت نکرد.
42Ich will sie zerstoßen wie Staub vor dem Winde; ich will sie wegräumen wie den Kot auf der Gasse.
42ایشان را چون غبار پیش بادساییده‌ام؛ مثل گل کوچه‌ها ایشان را دور ریخته‌ام.
43Du hilfst mir von dem zänkischen Volk und machst mich zum Haupt unter den Heiden; ein Volk, das ich nicht kannte, dient mir;
43مرا از منازعه قوم رهانیده، سر امت هاساخته‌ای. قومی را که نشناخته بودم، مرا خدمت می‌نمایند.
44es gehorcht mir mit gehorsamen Ohren. Ja, den Kindern der Fremde hat's wider mich gefehlt;
44به مجرد شنیدن مرا اطاعت خواهند کرد؛ فرزندان غربا نزد من تذلل خواهندنمود.
45die Kinder der Fremde verschmachten und kommen mit Zittern aus ihren Burgen.
45فرزندان غربا پژمرده می‌شوند و درقلعه های خود خواهند لرزید.
46Der HERR lebt, und gelobt sei mein Hort; und erhoben werde der Gott meines Heils,
46خداوند زنده است و صخره من متبارک باد، و خدای نجات من متعال!
47der Gott, der mir Rache gibt und zwingt die Völker unter mich;
47خدایی که برای من انتقام می‌گیرد وقوم‌ها را زیر من مغلوب می‌سازد.
48der mich errettet von meinen Feinden und erhöht mich aus denen, die sich wider mich setzen; du hilfst mir von den Frevlern.
48مرا ازدشمنانم رهانیده، برخصمانم بلند کرده‌ای و ازمرد ظالم مرا خلاصی داده‌ای!
49Darum will ich dir danken, HERR, unter den Heiden und deinem Namen lobsingen,
49لهذا‌ای خداوند تو را در میان امت‌ها حمد خواهم گفت وبه نام تو سرود خواهم خواند.
50der seinem König großes Heil beweist und wohltut seinem Gesalbten, David und seinem Samen ewiglich.
50که نجات عظیمی به پادشاه خود داده و به مسیح خویش رحمت نموده است. یعنی به داود و ذریت او تاابدالاباد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.