Psalmen 67
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Ein Psalmlied, vorzusingen, auf Saitenspiel. Gott sei uns gnädig und segne uns; er lasse uns sein Antlitz leuchten (Sela),
1خدا بر ما رحم کند و ما را مبارک سازدو نور روی خود را بر ما متجلی فرماید! سلاه.
2daß man auf Erden erkenne seinen Weg, unter allen Heiden sein Heil.
2تا راه تو در جهان معروف گردد و نجات تو به جمیع امت‌ها.
3Es danken dir, Gott, die Völker; es danken dir alle Völker.
3ای خدا قوم‌ها تو را حمدگویند. جمیع قوم‌ها تو را حمد گویند.
4Die Völker freuen sich und jauchzen, daß du die Leute recht richtest und regierest die Leute auf Erden. (Sela.)
4امت‌ها شادی و ترنم خواهند نمود زیراقوم‌ها را به انصاف حکم خواهی نمود و امت های جهان را هدایت خواهی کرد، سلاه.
5Es danken dir, Gott, die Völker; es danken dir alle Völker.
5ای خداقوم‌ها تو را حمد گویند. جمیع قوم‌ها تو را حمدگویند.
6Das Land gibt sein Gewächs. Es segne uns Gott, unser Gott.
6آنگاه زمین محصول خود را خواهد دادو خدا خدای ما، ما را مبارک خواهد فرمود.
7Es segne uns Gott, und alle Welt fürchte ihn!
7خداما را مبارک خواهد فرمود. و تمامی اقصای جهان از او خواهند ترسید.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.