Psalmen 51
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Ein Psalm Davids, vorzusingen; da der Prophet Nathan zu ihm kam, als er war zu Bath-Seba eingegangen. Gott, sei mir gnädig nach deiner Güte und tilge meine Sünden nach deiner großen Barmherzigkeit.
1ای خدا به حسب رحمت خود بر من رحم فرما. به حسب کثرت رافت خویش گناهانم را محو ساز.
2Wasche mich wohl von meiner Missetat und reinige mich von meiner Sünde.
2مرا از عصیانم به کلی شست و شو ده و از گناهم مرا طاهر کن.
3Denn ich erkenne meine Missetat, und meine Sünde ist immer vor mir.
3زیرا که من به معصیت خود اعتراف می‌کنم وگناهم همیشه در نظر من است.
4An dir allein habe ich gesündigt und übel vor dir getan, auf daß du recht behaltest in deinen Worten und rein bleibest, wenn du gerichtet wirst.
4به تو و به تو تنهاگناه ورزیده، و در نظر تو این بدی را کرده‌ام. تا درکلام خود مصدق گردی و در داوری خویش مزکی شوی.
5Siehe, ich bin in sündlichem Wesen geboren, und meine Mutter hat mich in Sünden empfangen.
5اینک در معصیت سرشته شدم و مادرم درگناه به من آبستن گردید.
6Siehe, du hast Lust zur Wahrheit, die im Verborgenen liegt; du lässest mich wissen die heimliche Weisheit.
6اینک براستی در قلب راغب هستی. پس حکمت را در باطن من به من بیاموز.
7Entsündige mich mit Isop, daß ich rein werde; wasche mich, daß ich schneeweiß werde.
7مرا با زوفا پاک کن تا طاهر شوم. مراشست و شو کن تا از برف سفیدتر گردم.
8Laß mich hören Freude und Wonne, daß die Gebeine fröhlich werden, die du zerschlagen hast.
8شادی وخرمی را به من بشنوان تا استخوانهایی که کوبیده‌ای به وجد آید.
9Verbirg dein Antlitz von meinen Sünden und tilge alle meine Missetaten.
9روی خود را از گناهانم بپوشان و همه خطایای مرا محو کن.
10Schaffe in mir, Gott, ein reines Herz und gib mir einen neuen, gewissen Geist.
10ای خدادل طاهر در من بیافرین و روح مستقیم در باطنم تازه بساز.
11Verwirf mich nicht von deinem Angesicht und nimm deinen heiligen Geist nicht von mir.
11مرا از حضور خود مینداز، و روح قدوس خود را از من مگیر.
12Tröste mich wieder mit deiner Hilfe, und mit einem freudigen Geist rüste mich aus.
12شادی نجات خودرا به من باز ده و به روح آزاد مرا تایید فرما.
13Ich will die Übertreter deine Wege lehren, daß sich die Sünder zu dir bekehren.
13آنگاه طریق تو را به خطاکاران تعلیم خواهم داد، و گناه کاران بسوی تو بازگشت خواهند نمود.
14Errette mich von den Blutschulden, Gott, der du mein Gott und Heiland bist, daß meine Zunge deine Gerechtigkeit rühme.
14مرا از خونها نجات ده! ای خدایی که خدای نجات من هستی! تا زبانم به عدالت تو ترنم نماید.
15Herr, tue meine Lippen auf, daß mein Mund deinen Ruhm verkündige.
15خداوندا لبهایم را بگشا تا زبانم تسبیح تو رااخبار نماید.
16Denn du hast nicht Lust zum Opfer, ich wollte dir's sonst wohl geben, und Brandopfer gefallen dir nicht.
16زیرا قربانی را دوست نداشتی والا می‌دادم. قربانی سوختنی را پسند نکردی.
17Die Opfer, die Gott gefallen, sind ein geängsteter Geist; ein geängstet und zerschlagen Herz wirst du, Gott, nicht verachten.
17قربانی های خدا روح شکسته است. خدایا دل شکسته و کوبیده را خوار نخواهی شمرد.
18Tue wohl an Zion nach deiner Gnade; baue die Mauern zu Jerusalem.
18به رضامندی خود بر صهیون احسان فرما وحصارهای اورشلیم را بنا نما.
19Dann werden dir gefallen die Opfer der Gerechtigkeit, die Brandopfer und ganzen Opfer; dann wird man Farren auf deinem Altar opfern.
19آنگاه ازقربانی های عدالت و قربانی های سوختنی تمام راضی خواهی شد و گوساله‌ها بر مذبح توخواهند گذرانید.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.