Psalms 65
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1(65-1) For the Leader. A Psalm. A Song of David. (65-2) Praise waiteth for Thee, O God, in Zion; and unto Thee the vow is performed.
1ای خدا، تسبیح در صهیون منتظرتوست. و نذرها برای تو وفا خواهدشد.
2(65-3) O Thou that hearest prayer, unto Thee doth all flesh come.
2ای که دعا می‌شنوی! نزد تو تمامی بشرخواهند آمد.
3(65-4) The tale of iniquities is too heavy for me; as for our transgressions, Thou wilt pardon them.
3گناهان بر من غالب آمده است. توتقصیرهای مرا کفاره خواهی کرد.
4(65-5) Happy is the man whom Thou choosest, and bringest near, that he may dwell in Thy courts; may we be satisfied with the goodness of Thy house, the holy place of Thy temple!
4خوشابحال کسی‌که او را برگزیده، و مقرب خود ساخته‌ای تابه درگاههای تو ساکن شود. از نیکویی خانه توسیر خواهیم شد و از قدوسیت هیکل تو.
5(65-6) With wondrous works dost Thou answer us in righteousness, O God of our salvation; Thou the confidence of all the ends of the earth, and of the far distant seas;
5به چیزهای ترسناک در عدل، ما را جواب خواهی داد، ای خدایی که نجات ما هستی. ای که پناه تمامی اقصای جهان و ساکنان بعیده دریاهستی.
6(65-7) Who by Thy strength settest fast the mountains, who art girded about with might;
6و کوهها را به قوت خود مستحکم ساخته‌ای، و کمر خود را به قدرت بسته‌ای.
7(65-8) Who stillest the roaring of the seas, the roaring of their waves, and the tumult of the peoples;
7وتلاطم دریا را ساکن می‌گردانی، تلاطم امواج آن وشورش امت‌ها را.
8(65-9) So that they that dwell in the uttermost parts stand in awe of Thy signs; Thou makest the outgoings of the morning and evening to rejoice.
8ساکنان اقصای جهان ازآیات تو ترسانند. مطلع های صبح و شام راشادمان می‌سازی.
9(65-10) Thou hast remembered the earth, and watered her, greatly enriching her, with the river of God that is full of water; Thou preparest them corn, for so preparest Thou her.
9از زمین تفقد نموده، آن راسیراب می‌کنی و آن را بسیار توانگر می‌گردانی. نهر خدا از آب پر است. غله ایشان را آماده می‌کنی زیرا که بدین طور تهیه کرده‌ای.
10(65-11) Watering her ridges abundantly, settling down the furrows thereof, Thou makest her soft with showers; Thou blessest the growth thereof.
10پشته هایش را سیراب می‌کنی و مرزهایش راپست می‌سازی. به بارشها آن را شاداب می‌نمایی. نباتاتش را برکت می‌دهی.
11(65-12) Thou crownest the year with Thy goodness; and Thy paths drop fatness.
11به احسان خویش سال را تاجدار می‌سازی و راههای توچربی را می‌چکاند.
12(65-13) The pastures of the wilderness do drop; and the hills are girded with joy.
12مرتع های صحرا نیزمی چکاند. و کمر تلها به شادمانی بسته شده است.
13(65-14) The meadows are clothed with flocks; the valleys also are covered over with corn; they shout for joy, yea, they sing.
13چمنها به گوسفندان آراسته شده است و دره هابه غله پیراسته؛ از شادی بانگ می‌زنند و نیزمی سرایند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.