Psalms 38
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1(38-1) A Psalm of David, to make memorial. (38-2) O LORD, rebuke me not in Thine anger; neither chasten me in Thy wrath.
1ای خداوند مرا در غضب خود توبیخ منما و در خشم خویش تادیبم مفرما.
2(38-3) For Thine arrows are gone deep into me, and Thy hand is come down upon me.
2زیرا که تیرهای تو در من فرو رفته و دست تو برمن فرود آمده است.
3(38-4) There is no soundness in my flesh because of Thine indignation; neither is there any health in my bones because of my sin.
3در جسد من به‌سبب غضب تو صحتی نیست و در استخوانهایم به‌سبب خطای خودم سلامتی نی.
4(38-5) For mine iniquities are gone over my head; as a heavy burden they are too heavy for me.
4زیرا گناهانم از سرم گذشته است. مثل بارگران از طاقتم سنگین ترشده.
5(38-6) My wounds are noisome, they fester, because of my foolishness.
5جراحات من متعفن و مقروح شده است، به‌سبب حماقت من.
6(38-7) I am bent and bowed down greatly; I go mourning all the day.
6به خود می‌پیچم وبی نهایت منحنی شده‌ام. تمامی روز ماتم‌کنان تردد می‌کنم.
7(38-8) For my loins are filled with burning; and there is no soundness in my flesh.
7زیرا کمر من از سوزش پر شده است و در جسد من صحتی نیست.
8(38-9) I am benumbed and sore crushed; I groan by reason of the moaning of my heart.
8من بی‌حس و بی‌نهایت کوفته شده‌ام و از فغان دل خود نعره می‌زنم.
9(38-10) Lord, all my desire is before Thee; and my sighing is not hid from Thee.
9ای خداوند تمامی آرزوی من در مد نظر تواست و ناله های من از تو مخفی نمی باشد.
10(38-11) My heart fluttereth, my strength faileth me; as for the light of mine eyes, it also is gone from me.
10دل من می‌طپد و قوتم از من رفته است و نور چشمانم نیز با من نیست.
11(38-12) My friends and my companions stand aloof from my plague; and my kinsmen stand afar off.
11دوستان و رفیقانم از بلای من برکنار می‌ایستند و خویشان من دور ایستاده‌اند.
12(38-13) They also that seek after my life lay snares for me; and they that seek my hurt speak crafty devices, and utter deceits all the day.
12آنانی که قصد جانم دارند دام می‌گسترند و بداندیشانم سخنان فتنه انگیز می‌گویند و تمام روزحیله را تفکر می‌کنند.
13(38-14) But I am as a deaf man, I hear not; and I am as a dumb man that openeth not his mouth.
13و اما من مثل کر نمی شنوم. مانند گنگم که دهان خود را باز نکند.
14(38-15) Yea, I am become as a man that heareth not, and in whose mouth are no arguments.
14و مثل کسی گردیده‌ام که نمی شنود و کسی‌که در زبانش حجتی نباشد.
15(38-16) For in Thee, O LORD, do I hope; Thou wilt answer, O Lord my God.
15زیرا که‌ای خداوند انتظار تو را می‌کشم. تو‌ای یهوه خدایم جواب خواهی داد.
16(38-17) For I said: 'Lest they rejoice over me; when my foot slippeth, they magnify themselves against me.'
16چونکه گفته‌ام مبادا بر من شادی نمایند و چون پایم بلغزد بر من تکبر کنند.
17(38-18) For I am ready to halt, and my pain is continually before me.
17زیرا که برای افتادن نصب شده‌ام ودرد من همیشه پیش روی من است.
18(38-19) For I do declare mine iniquity; I am full of care because of my sin.
18زیرا گناه خود را اخبار می‌نمایم و از خطای خود غمگین هستم.
19(38-20) But mine enemies are strong in health; and they that hate me wrongfully are multiplied.
19اما دشمنانم زنده و زورآوراند و آنانی که بی‌سبب بر من بغض می‌نمایند بسیاراند.
20(38-21) They also that repay evil for good are adversaries unto me, because I follow the thing that is good.
20وآنانی که به عوض نیکی به من بدی می‌رسانند. برمن عداوت می‌ورزند زیرا نیکویی را پیروی می‌کنم.
21(38-22) Forsake me not, O LORD; O my God, be not far from me.
21ای خداوند مرا ترک منما. ای خدای من از من دور مباش.
22(38-23) Make haste to help me, O LORD, my salvation.
22و برای اعانت من تعجیل فرما‌ای خداوندی که نجات من هستی.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.