Psalmorum 38
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1In finem, ipsi Idithun. Canticum David.
1ای خداوند مرا در غضب خود توبیخ منما و در خشم خویش تادیبم مفرما.
2[Dixi: Custodiam vias meas: ut non delinquam in lingua mea. Posui ori meo custodiam, cum consisteret peccator adversum me.
2زیرا که تیرهای تو در من فرو رفته و دست تو برمن فرود آمده است.
3Obmutui, et humiliatus sum, et silui a bonis; et dolor meus renovatus est.
3در جسد من بهسبب غضب تو صحتی نیست و در استخوانهایم بهسبب خطای خودم سلامتی نی.
4Concaluit cor meum intra me; et in meditatione mea exardescet ignis.
4زیرا گناهانم از سرم گذشته است. مثل بارگران از طاقتم سنگین ترشده.
5Locutus sum in lingua mea: Notum fac mihi, Domine, finem meum, et numerum dierum meorum quis est, ut sciam quid desit mihi.
5جراحات من متعفن و مقروح شده است، بهسبب حماقت من.
6Ecce mensurabiles posuisti dies meos, et substantia mea tamquam nihilum ante te. Verumtamen universa vanitas, omnis homo vivens.
6به خود میپیچم وبی نهایت منحنی شدهام. تمامی روز ماتمکنان تردد میکنم.
7Verumtamen in imagine pertransit homo; sed et frustra conturbatur: thesaurizat, et ignorat cui congregabit ea.
7زیرا کمر من از سوزش پر شده است و در جسد من صحتی نیست.
8Et nunc quæ est exspectatio mea: nonne Dominus? et substantia mea apud te est.
8من بیحس و بینهایت کوفته شدهام و از فغان دل خود نعره میزنم.
9Ab omnibus iniquitatibus meis erue me: opprobrium insipienti dedisti me.
9ای خداوند تمامی آرزوی من در مد نظر تواست و ناله های من از تو مخفی نمی باشد.
10Obmutui, et non aperui os meum, quoniam tu fecisti;
10دل من میطپد و قوتم از من رفته است و نور چشمانم نیز با من نیست.
11amove a me plagas tuas.
11دوستان و رفیقانم از بلای من برکنار میایستند و خویشان من دور ایستادهاند.
12A fortitudine manus tuæ ego defeci in increpationibus: propter iniquitatem corripuisti hominem. Et tabescere fecisti sicut araneam animam ejus: verumtamen vane conturbatur omnis homo.
12آنانی که قصد جانم دارند دام میگسترند و بداندیشانم سخنان فتنه انگیز میگویند و تمام روزحیله را تفکر میکنند.
13Exaudi orationem meam, Domine, et deprecationem meam; auribus percipe lacrimas meas. Ne sileas, quoniam advena ego sum apud te, et peregrinus sicut omnes patres mei.
13و اما من مثل کر نمی شنوم. مانند گنگم که دهان خود را باز نکند.
14Remitte mihi, ut refrigerer priusquam abeam et amplius non ero.]
14و مثل کسی گردیدهام که نمی شنود و کسیکه در زبانش حجتی نباشد.
no verse 15 in this text
15زیرا کهای خداوند انتظار تو را میکشم. توای یهوه خدایم جواب خواهی داد.
no verse 16 in this text
16چونکه گفتهام مبادا بر من شادی نمایند و چون پایم بلغزد بر من تکبر کنند.
no verse 17 in this text
17زیرا که برای افتادن نصب شدهام ودرد من همیشه پیش روی من است.
no verse 18 in this text
18زیرا گناه خود را اخبار مینمایم و از خطای خود غمگین هستم.
no verse 19 in this text
19اما دشمنانم زنده و زورآوراند و آنانی که بیسبب بر من بغض مینمایند بسیاراند.
no verse 20 in this text
20وآنانی که به عوض نیکی به من بدی میرسانند. برمن عداوت میورزند زیرا نیکویی را پیروی میکنم.
no verse 21 in this text
21ای خداوند مرا ترک منما. ای خدای من از من دور مباش.
no verse 22 in this text
22و برای اعانت من تعجیل فرماای خداوندی که نجات من هستی.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.