Psalmorum 38
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1In finem, ipsi Idithun. Canticum David.
1Начальнику хора, Идифуму. Псалом Давида.
2[Dixi: Custodiam vias meas: ut non delinquam in lingua mea. Posui ori meo custodiam, cum consisteret peccator adversum me.
2Я сказал: буду я наблюдать за путями моими, чтобы не согрешать мне языком моим; буду обуздывать уста мои, доколе нечестивый предо мною.
3Obmutui, et humiliatus sum, et silui a bonis; et dolor meus renovatus est.
3Я был нем и безгласен, и молчал даже о добром; и скорбь моя подвиглась.
4Concaluit cor meum intra me; et in meditatione mea exardescet ignis.
4Воспламенилось сердце мое во мне; в мыслях моих возгорелся огонь; я стал говорить языком моим:
5Locutus sum in lingua mea: Notum fac mihi, Domine, finem meum, et numerum dierum meorum quis est, ut sciam quid desit mihi.
5скажи мне, Господи, кончину мою и число дней моих, какое оно, дабы я знал, какой век мой.
6Ecce mensurabiles posuisti dies meos, et substantia mea tamquam nihilum ante te. Verumtamen universa vanitas, omnis homo vivens.
6Вот, Ты дал мне дни, как пяди, и век мой как ничто пред Тобою. Подлинно, совершенная суета - всякий человек живущий.
7Verumtamen in imagine pertransit homo; sed et frustra conturbatur: thesaurizat, et ignorat cui congregabit ea.
7Подлинно, человек ходит подобно призраку; напрасно он суетится, собирает и не знает, кому достанется то.
8Et nunc quæ est exspectatio mea: nonne Dominus? et substantia mea apud te est.
8И ныне чего ожидать мне, Господи? надежда моя - на Тебя.
9Ab omnibus iniquitatibus meis erue me: opprobrium insipienti dedisti me.
9От всех беззаконий моих избавь меня, не предавай меня на поругание безумному.
10Obmutui, et non aperui os meum, quoniam tu fecisti;
10Я стал нем, не открываю уст моих; потому что Ты соделал это.
11amove a me plagas tuas.
11Отклони от меня удары Твои; я исчезаю от поражающей руки Твоей.
12A fortitudine manus tuæ ego defeci in increpationibus: propter iniquitatem corripuisti hominem. Et tabescere fecisti sicut araneam animam ejus: verumtamen vane conturbatur omnis homo.
12Если Ты обличениями будешь наказывать человека за преступления, то рассыплется, как от моли, краса его. Так, суетен всякий человек!
13Exaudi orationem meam, Domine, et deprecationem meam; auribus percipe lacrimas meas. Ne sileas, quoniam advena ego sum apud te, et peregrinus sicut omnes patres mei.
13Услышь, Господи, молитву мою и внемли воплю моему; не будь безмолвен к слезам моим, ибо странник я у Тебя и пришлец, как и все отцы мои.
14Remitte mihi, ut refrigerer priusquam abeam et amplius non ero.]
14Отступи от меня, чтобы я мог подкрепиться, прежде нежели отойду и не будет меня.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.