Psalmorum 37
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Psalmus David, in rememorationem de sabbato.
1Псалом Давида. В воспоминание.
2[Domine, ne in furore tuo arguas me, neque in ira tua corripias me:
2Господи! не в ярости Твоей обличай меня и не во гневе Твоем наказывай меня,
3quoniam sagittæ tuæ infixæ sunt mihi, et confirmasti super me manum tuam.
3ибо стрелы Твои вонзились в меня, и рука Твоя тяготеет на мне.
4Non est sanitas in carne mea, a facie iræ tuæ; non est pax ossibus meis, a facie peccatorum meorum:
4Нет целого места в плоти моей от гнева Твоего; нет мира в костях моих от грехов моих,
5quoniam iniquitates meæ supergressæ sunt caput meum, et sicut onus grave gravatæ sunt super me.
5ибо беззакония мои превысили голову мою, как тяжелое бремя отяготели на мне,
6Putruerunt et corruptæ sunt cicatrices meæ, a facie insipientiæ meæ.
6смердят, гноятся раны мои от безумия моего.
7Miser factus sum et curvatus sum usque in finem; tota die contristatus ingrediebar.
7Я согбен и совсем поник, весь день сетуя хожу,
8Quoniam lumbi mei impleti sunt illusionibus, et non est sanitas in carne mea.
8ибо чресла мои полны воспалениями, и нет целого места в плоти моей.
9Afflictus sum, et humiliatus sum nimis; rugiebam a gemitu cordis mei.
9Я изнемог и сокрушен чрезмерно; кричу от терзания сердца моего.
10Domine, ante te omne desiderium meum, et gemitus meus a te non est absconditus.
10Господи! пред Тобою все желания мои, и воздыхание мое не сокрыто от Тебя.
11Cor meum conturbatum est; dereliquit me virtus mea, et lumen oculorum meorum, et ipsum non est mecum.
11Сердце мое трепещет; оставила меня сила моя, и свет очей моих, - и того нет у меня.
12Amici mei et proximi mei adversum me appropinquaverunt, et steterunt; et qui juxta me erant, de longe steterunt: et vim faciebant qui quærebant animam meam.
12Друзья мои и искренние отступили от язвы моей, и ближние мои стоят вдали.
13Et qui inquirebant mala mihi, locuti sunt vanitates, et dolos tota die meditabantur.
13Ищущие же души моей ставят сети, и желающие мне зла говорят о погибели моей и замышляют всякий день козни;
14Ego autem, tamquam surdus, non audiebam; et sicut mutus non aperiens os suum.
14а я, как глухой, не слышу, и как немой, который не открывает уст своих;
15Et factus sum sicut homo non audiens, et non habens in ore suo redargutiones.
15и стал я, как человек, который не слышит и не имеет в устах своих ответа,
16Quoniam in te, Domine, speravi; tu exaudies me, Domine Deus meus.
16ибо на Тебя, Господи, уповаю я; Ты услышишь, Господи, Боже мой.
17Quia dixi: Nequando supergaudeant mihi inimici mei; et dum commoventur pedes mei, super me magna locuti sunt.
17И я сказал: да не восторжествуют надо мною враги мои; когда колеблется нога моя, они величаются надо мною.
18Quoniam ego in flagella paratus sum, et dolor meus in conspectu meo semper.
18Я близок к падению, и скорбь моя всегда предо мною.
19Quoniam iniquitatem meam annuntiabo, et cogitabo pro peccato meo.
19Беззаконие мое я сознаю, сокрушаюсь о грехе моем.
20Inimici autem mei vivunt, et confirmati sunt super me: et multiplicati sunt qui oderunt me inique.
20А враги мои живут и укрепляются, и умножаются ненавидящие меня безвинно;
21Qui retribuunt mala pro bonis detrahebant mihi, quoniam sequebar bonitatem.
21и воздающие мне злом за добро враждуют против меня за то, что я следую добру.
22Ne derelinquas me, Domine Deus meus; ne discesseris a me.
22Не оставь меня, Господи, Боже мой! Не удаляйся от меня;
23Intende in adjutorium meum, Domine Deus salutis meæ.]
23поспеши на помощь мне, Господи, Спаситель мой!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.