Psalmorum 34
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Ipsi David. [Judica, Domine, nocentes me; expugna impugnantes me.
1Вступись, Господи, в тяжбу с тяжущимися со мною, побори борющихся со мною;
2Apprehende arma et scutum, et exsurge in adjutorium mihi.
2возьми щит и латы и восстань на помощь мне;
3Effunde frameam, et conclude adversus eos qui persequuntur me; dic animæ meæ: Salus tua ego sum.
3обнажи меч и прегради путь преследующим меня; скажи душе моей: “Я спасение твое!”
4Confundantur et revereantur quærentes animam meam; avertantur retrorsum et confundantur cogitantes mihi mala.
4Да постыдятся и посрамятся ищущие души моей; да обратятся назад и покроются бесчестием умышляющие мне зло;
5Fiant tamquam pulvis ante faciem venti, et angelus Domini coarctans eos.
5да будут они, как прах пред лицом ветра, и Ангел Господень да прогоняет их;
6Fiat via illorum tenebræ et lubricum, et angelus Domini persequens eos.
6да будет путь их темен и скользок, и Ангел Господень да преследует их,
7Quoniam gratis absconderunt mihi interitum laquei sui; supervacue exprobraverunt animam meam.
7ибо они без вины скрыли для меня яму - сеть свою, без вины выкопали ее для души моей.
8Veniat illi laqueus quem ignorat, et captio quam abscondit apprehendat eum, et in laqueum cadat in ipsum.
8Да придет на него гибель неожиданная, и сеть его, которую он скрыл для меня, да уловит его самого; да впадет в нее на погибель.
9Anima autem mea exsultabit in Domino, et delectabitur super salutari suo.
9А моя душа будет радоваться о Господе, будет веселиться о спасении от Него.
10Omnia ossa mea dicent: Domine, quis similis tibi? eripiens inopem de manu fortiorum ejus; egenum et pauperem a diripientibus eum.
10Все кости мои скажут: “Господи! кто подобен Тебе, избавляющему слабого от сильного, бедного и нищего от грабителя его?”
11Surgentes testes iniqui, quæ ignorabam interrogabant me.
11Восстали на меня свидетели неправедные: чего я не знаю, о том допрашивают меня;
12Retribuebant mihi mala pro bonis, sterilitatem animæ meæ.
12воздают мне злом за добро, сиротством душе моей.
13Ego autem, cum mihi molesti essent, induebar cilicio; humiliabam in jejunio animam meam, et oratio mea in sinu meo convertetur.
13Я во время болезни их одевался во вретище, изнурял постом душу мою, и молитва моя возвращалась в недро мое.
14Quasi proximum et quasi fratrem nostrum sic complacebam; quasi lugens et contristatus sic humiliabar.
14Я поступал, как бы это был друг мой, брат мой; я ходил скорбный, с поникшею головою, как бы оплакивающий мать.
15Et adversum me lætati sunt, et convenerunt; congregata sunt super me flagella, et ignoravi.
15А когда я претыкался, они радовались и собирались; собирались ругатели против меня, не знаю за что, поносили и не переставали;
16Dissipati sunt, nec compuncti; tentaverunt me, subsannaverunt me subsannatione; frenduerunt super me dentibus suis.
16с лицемерными насмешниками скрежетали на меня зубами своими.
17Domine, quando respicies? Restitue animam meam a malignitate eorum; a leonibus unicam meam.
17Господи! долго ли будешь смотреть на это? Отведи душу мою от злодейств их, от львов - одинокую мою.
18Confitebor tibi in ecclesia magna; in populo gravi laudabo te.
18Я прославлю Тебя в собрании великом, среди народа многочисленного восхвалю Тебя,
19Non supergaudeant mihi qui adversantur mihi inique, qui oderunt me gratis, et annuunt oculis.
19чтобы не торжествовали надо мною враждующие против меня неправедно, и не перемигивались глазами ненавидящие меня безвинно;
20Quoniam mihi quidem pacifice loquebantur; et in iracundia terræ loquentes, dolos cogitabant.
20ибо не о мире говорят они, но против мирных земли составляют лукавые замыслы;
21Et dilataverunt super me os suum; dixerunt: Euge, euge ! viderunt oculi nostri.
21расширяют на меня уста свои; говорят: “хорошо! хорошо! видел глаз наш”.
22Vidisti, Domine: ne sileas; Domine, ne discedas a me.
22Ты видел, Господи, не умолчи; Господи! не удаляйся от меня.
23Exsurge et intende judicio meo, Deus meus; et Dominus meus, in causam meam.
23Подвигнись, пробудись для суда моего, для тяжбы моей, Боже мой и Господи мой!
24Judica me secundum justitiam tuam, Domine Deus meus, et non supergaudeant mihi.
24Суди меня по правде Твоей, Господи, Боже мой, и да не торжествуют они надо мною;
25Non dicant in cordibus suis: Euge, euge, animæ nostræ; nec dicant: Devoravimus eum.
25да не говорят в сердце своем: “хорошо! по душе нашей!” Да не говорят: “мы поглотили его”.
26Erubescant et revereantur simul qui gratulantur malis meis; induantur confusione et reverentia qui magna loquuntur super me.
26Да постыдятся и посрамятся все, радующиеся моему несчастью; да облекутся в стыд и позор величающиеся надо мною.
27Exsultent et lætentur qui volunt justitiam meam; et dicant semper: Magnificetur Dominus, qui volunt pacem servi ejus.
27Да радуются и веселятся желающие правоты моей и говорят непрестанно: “да возвеличится Господь, желающий мира рабу Своему!”
28Et lingua mea meditabitur justitiam tuam; tota die laudem tuam.]
28И язык мой будет проповедывать правду Твою и хвалу Твою всякий день.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.