Psalmorum 72
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Psalmus Asaph. [Quam bonus Israël Deus, his qui recto sunt corde !
1Как благ Бог к Израилю, к чистым сердцем!
2Mei autem pene moti sunt pedes, pene effusi sunt gressus mei:
2А я - едва не пошатнулись ноги мои, едва не поскользнулись стопы мои, -
3quia zelavi super iniquos, pacem peccatorum videns.
3я позавидовал безумным, видя благоденствие нечестивых,
4Quia non est respectus morti eorum, et firmamentum in plaga eorum.
4ибо им нет страданий до смерти их, и крепки силы их;
5In labore hominum non sunt, et cum hominibus non flagellabuntur.
5на работе человеческой нет их, и с прочими людьми не подвергаются ударам.
6Ideo tenuit eos superbia; operti sunt iniquitate et impietate sua.
6Оттого гордость, как ожерелье, обложила их, и дерзость, как наряд, одевает их;
7Prodiit quasi ex adipe iniquitas eorum; transierunt in affectum cordis.
7выкатились от жира глаза их, бродят помыслы в сердце;
8Cogitaverunt et locuti sunt nequitiam; iniquitatem in excelso locuti sunt.
8над всем издеваются, злобно разглашают клевету, говорят свысока;
9Posuerunt in cælum os suum, et lingua eorum transivit in terra.
9поднимают к небесам уста свои, и язык их расхаживает по земле.
10Ideo convertetur populus meus hic, et dies pleni invenientur in eis.
10Потому туда же обращается народ Его, и пьют воду полною чашею,
11Et dixerunt: Quomodo scit Deus, et si est scientia in excelso?
11и говорят: “как узнает Бог? и есть ли ведение у Вышнего?”
12Ecce ipsi peccatores, et abundantes in sæculo obtinuerunt divitias.
12И вот, эти нечестивые благоденствуют в веке сем, умножают богатство.
13Et dixi: Ergo sine causa justificavi cor meum, et lavi inter innocentes manus meas,
13Так не напрасно ли я очищал сердце мое и омывал в невинности руки мои,
14et fui flagellatus tota die, et castigatio mea in matutinis.
14и подвергал себя ранам всякий день и обличениям всякое утро?
15Si dicebam: Narrabo sic; ecce nationem filiorum tuorum reprobavi.
15Но если бы я сказал: “буду рассуждать так”, - то я виновен был бы пред родом сынов Твоих.
16Existimabam ut cognoscerem hoc; labor est ante me:
16И думал я, как бы уразуметь это, но это трудно было в глазах моих,
17donec intrem in sanctuarium Dei, et intelligam in novissimis eorum.
17доколе не вошел я во святилище Божие и не уразумел конца их.
18Verumtamen propter dolos posuisti eis; dejecisti eos dum allevarentur.
18Так! на скользких путях поставил Ты их и низвергаешь их в пропасти.
19Quomodo facti sunt in desolationem? subito defecerunt: perierunt propter iniquitatem suam.
19Как нечаянно пришли они в разорение, исчезли, погибли от ужасов!
20Velut somnium surgentium, Domine, in civitate tua imaginem ipsorum ad nihilum rediges.
20Как сновидение по пробуждении, так Ты, Господи, пробудив их, уничтожишь мечты их.
21Quia inflammatum est cor meum, et renes mei commutati sunt;
21Когда кипело сердце мое, и терзалась внутренность моя,
22et ego ad nihilum redactus sum, et nescivi:
22тогда я был невежда и не разумел; как скот был я пред Тобою.
23ut jumentum factus sum apud te, et ego semper tecum.
23Но я всегда с Тобою: Ты держишь меня за правую руку;
24Tenuisti manum dexteram meam, et in voluntate tua deduxisti me, et cum gloria suscepisti me.
24Ты руководишь меня советом Твоим и потом примешь меня в славу.
25Quid enim mihi est in cælo? et a te quid volui super terram?
25Кто мне на небе? и с Тобою ничего не хочу на земле.
26Defecit caro mea et cor meum; Deus cordis mei, et pars mea, Deus in æternum.
26Изнемогает плоть моя и сердце мое: Бог твердыня сердца моего и часть моя вовек.
27Quia ecce qui elongant se a te peribunt; perdidisti omnes qui fornicantur abs te.
27Ибо вот, удаляющие себя от Тебя гибнут; Ты истребляешь всякого отступающего от Тебя.
28Mihi autem adhærere Deo bonum est; ponere in Domino Deo spem meam: ut annuntiem omnes prædicationes tuas in portis filiæ Sion.]
28А мне благо приближаться к Богу! На Господа Бога я возложил упование мое, чтобы возвещать все дела Твои.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.