Psalmorum
Chapter 43
Clementine Vulgate, 1598
vs Synodal Translatio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Psalmorum 43

Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1In finem. Filiis Core ad intellectum.
1Начальнику хора. Учение. Сынов Кореевых.
2[Deus, auribus nostris audivimus, patres nostri annuntiaverunt nobis, opus quod operatus es in diebus eorum, et in diebus antiquis.
2Боже, мы слышали ушами своими, отцы наши рассказывали нам о деле, какое Ты соделал во дни их, во дни древние:
3Manus tua gentes disperdidit, et plantasti eos; afflixisti populos, et expulisti eos.
3Ты рукою Твоею истребил народы, а их насадил; поразил племена и изгнал их;
4Nec enim in gladio suo possederunt terram, et brachium eorum non salvavit eos: sed dextera tua et brachium tuum, et illuminatio vultus tui, quoniam complacuisti in eis.
4ибо они не мечом своим приобрели землю, и не их мышца спасла их, но Твоя десница и Твоя мышца и свет лица Твоего, ибо Ты благоволил к ним.
5Tu es ipse rex meus et Deus meus, qui mandas salutes Jacob.
5Боже, Царь мой! Ты - тот же; даруй спасение Иакову.
6In te inimicos nostros ventilabimus cornu, et in nomine tuo spernemus insurgentes in nobis.
6С Тобою избодаем рогами врагов наших; во имя Твое попрем ногами восстающих на нас:
7Non enim in arcu meo sperabo, et gladius meus non salvabit me:
7ибо не на лук мой уповаю, и не меч мой спасет меня;
8salvasti enim nos de affligentibus nos, et odientes nos confudisti.
8но Ты спасешь нас от врагов наших, и посрамишь ненавидящих нас.
9In Deo laudabimur tota die, et in nomine tuo confitebimur in sæculum.
9О Боге похвалимся всякий день, и имя Твое будем прославлять вовек.
10Nunc autem repulisti et confudisti nos, et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris.
10Но ныне Ты отринул и посрамил нас, и не выходишь с войсками нашими;
11Avertisti nos retrorsum post inimicos nostros, et qui oderunt nos diripiebant sibi.
11обратил нас в бегство от врага, и ненавидящие нас грабят нас;
12Dedisti nos tamquam oves escarum, et in gentibus dispersisti nos.
12Ты отдал нас, как овец, на съедение и рассеял нас между народами;
13Vendidisti populum tuum sine pretio, et non fuit multitudo in commutationibus eorum.
13без выгоды Ты продал народ Твой и не возвысил цены его;
14Posuisti nos opprobrium vicinis nostris; subsannationem et derisum his qui sunt in circuitu nostro.
14отдал нас на поношение соседям нашим, на посмеяние и поругание живущим вокруг нас;
15Posuisti nos in similitudinem gentibus; commotionem capitis in populis.
15Ты сделал нас притчею между народами, покиванием головы между иноплеменниками.
16Tota die verecundia mea contra me est, et confusio faciei meæ cooperuit me:
16Всякий день посрамление мое предо мною, и стыд покрывает лице мое
17a voce exprobrantis et obloquentis, a facie inimici et persequentis.
17от голоса поносителя и клеветника, от взоров врага и мстителя:
18Hæc omnia venerunt super nos; nec obliti sumus te, et inique non egimus in testamento tuo.
18все это пришло на нас, но мы не забыли Тебя и не нарушили завета Твоего.
19Et non recessit retro cor nostrum; et declinasti semitas nostras a via tua:
19Не отступило назад сердце наше, и стопы наши не уклонились от пути Твоего,
20quoniam humiliasti nos in loco afflictionis, et cooperuit nos umbra mortis.
20когда Ты сокрушил нас в земле драконов и покрыл нас тенью смертною.
21Si obliti sumus nomen Dei nostri, et si expandimus manus nostras ad deum alienum,
21Если бы мы забыли имя Бога нашего и простерли руки наши к богу чужому,
22nonne Deus requiret ista? ipse enim novit abscondita cordis. Quoniam propter te mortificamur tota die; æstimati sumus sicut oves occisionis.
22то не взыскал ли бы сего Бог? Ибо Он знает тайны сердца.
23Exsurge; quare obdormis, Domine? exsurge, et ne repellas in finem.
23Но за Тебя умерщвляют нас всякий день, считают нас за овец, обреченных на заклание.
24Quare faciem tuam avertis? oblivisceris inopiæ nostræ et tribulationis nostræ?
24Восстань, что спишь, Господи! пробудись, не отринь навсегда.
25Quoniam humiliata est in pulvere anima nostra; conglutinatus est in terra venter noster.
25Для чего скрываешь лице Твое, забываешь скорбь нашу и угнетение наше?
26Exsurge, Domine, adjuva nos, et redime nos propter nomen tuum.]
26ибо душа наша унижена до праха, утроба наша прильнула к земле.
no verse 27 in this text
27Восстань на помощь нам и избавь нас ради милости Твоей.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.