Psalmorum
Chapter 101
Clementine Vulgate, 1598
vs Synodal Translatio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Psalmorum 101

Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Oratio pauperis, cum anxius fuerit, et in conspectu Domini effuderit precem suam.
1Молитва страждущего, когда он унывает и изливает пред Господом печаль свою.
2[Domine, exaudi orationem meam, et clamor meus ad te veniat.
2Господи! услышь молитву мою, и вопль мой да придет к Тебе.
3Non avertas faciem tuam a me: in quacumque die tribulor, inclina ad me aurem tuam; in quacumque die invocavero te, velociter exaudi me.
3Не скрывай лица Твоего от меня; в день скорби моей приклони ко мне ухо Твое; в день, когда воззову к Тебе, скоро услышь меня;
4Quia defecerunt sicut fumus dies mei, et ossa mea sicut cremium aruerunt.
4ибо исчезли, как дым, дни мои, и кости мои обожжены, как головня;
5Percussus sum ut fœnum, et aruit cor meum, quia oblitus sum comedere panem meum.
5сердце мое поражено, и иссохло, как трава, так что я забываю есть хлеб мой;
6A voce gemitus mei adhæsit os meum carni meæ.
6от голоса стенания моего кости мои прильпнули к плоти моей.
7Similis factus sum pellicano solitudinis; factus sum sicut nycticorax in domicilio.
7Я уподобился пеликану в пустыне; я стал как филин на развалинах;
8Vigilavi, et factus sum sicut passer solitarius in tecto.
8не сплю и сижу, как одинокая птица на кровле.
9Tota die exprobrabant mihi inimici mei, et qui laudabant me adversum me jurabant:
9Всякий день поносят меня враги мои, и злобствующие на меня клянут мною.
10quia cinerem tamquam panem manducabam, et potum meum cum fletu miscebam,
10Я ем пепел, как хлеб, и питье мое растворяю слезами,
11a facie iræ et indignationis tuæ: quia elevans allisisti me.
11от гнева Твоего и негодования Твоего, ибо Ты вознес меня и низверг меня.
12Dies mei sicut umbra declinaverunt, et ego sicut fœnum arui.
12Дни мои - как уклоняющаяся тень, и я иссох, как трава.
13Tu autem, Domine, in æternum permanes, et memoriale tuum in generationem et generationem.
13Ты же, Господи, вовек пребываешь, и память о Тебе в род и род.
14Tu exsurgens misereberis Sion, quia tempus miserendi ejus, quia venit tempus:
14Ты восстанешь, умилосердишься над Сионом, ибо время помиловать его, - ибо пришло время;
15quoniam placuerunt servis tuis lapides ejus, et terræ ejus miserebuntur.
15ибо рабы Твои возлюбили и камни его, и о прахе его жалеют.
16Et timebunt gentes nomen tuum, Domine, et omnes reges terræ gloriam tuam:
16И убоятся народы имени Господня, и все цари земные - славы Твоей.
17quia ædificavit Dominus Sion, et videbitur in gloria sua.
17Ибо созиждет Господь Сион и явится во славе Своей;
18Respexit in orationem humilium et non sprevit precem eorum.
18призрит на молитву беспомощных и не презрит моления их.
19Scribantur hæc in generatione altera, et populus qui creabitur laudabit Dominum.
19Напишется о сем для рода последующего, и поколение грядущее восхвалит Господа,
20Quia prospexit de excelso sancto suo; Dominus de cælo in terram aspexit:
20ибо Он приникнул со святой высоты Своей, с небес призрел Господь на землю,
21ut audiret gemitus compeditorum; ut solveret filios interemptorum:
21чтобы услышать стон узников, разрешить сынов смерти,
22ut annuntient in Sion nomen Domini, et laudem ejus in Jerusalem:
22дабы возвещали на Сионе имя Господне и хвалу Его - в Иерусалиме,
23in conveniendo populos in unum, et reges, ut serviant Domino.
23когда соберутся народы вместе и царства для служения Господу.
24Respondit ei in via virtutis suæ: Paucitatem dierum meorum nuntia mihi:
24Изнурил Он на пути силы мои, сократил дни мои.
25ne revoces me in dimidio dierum meorum, in generationem et generationem anni tui.
25Я сказал: Боже мой! не восхити меня в половине дней моих. Твои лета в роды родов.
26Initio tu, Domine, terram fundasti, et opera manuum tuarum sunt cæli.
26В начале Ты, Господи, основал землю, и небеса - дело Твоих рук;
27Ipsi peribunt, tu autem permanes; et omnes sicut vestimentum veterascent. Et sicut opertorium mutabis eos, et mutabuntur;
27они погибнут, а Ты пребудешь; и все они, как риза, обветшают, и, как одежду, Ты переменишь их, и изменятся;
28tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient.
28но Ты - тот же, и лета Твои не кончатся.
29Filii servorum tuorum habitabunt, et semen eorum in sæculum dirigetur.]
29Сыны рабов Твоих будут жить, и семя их утвердится пред лицем Твоим.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.