Psalmorum 30
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1In finem. Psalmus David, pro extasi.
1Начальнику хора. Псалом Давида.
2[In te, Domine, speravi; non confundar in æternum: in justitia tua libera me.
2На Тебя, Господи, уповаю, да не постыжусь вовек; по правде Твоей избавь меня;
3Inclina ad me aurem tuam; accelera ut eruas me. Esto mihi in Deum protectorem, et in domum refugii, ut salvum me facias:
3приклони ко мне ухо Твое, поспеши избавить меня. Будь мне каменною твердынею, домом прибежища, чтобы спасти меня,
4quoniam fortitudo mea et refugium meum es tu; et propter nomen tuum deduces me et enutries me.
4ибо Ты каменная гора моя и ограда моя; ради имени Твоего води меня и управляй мною.
5Educes me de laqueo hoc quem absconderunt mihi, quoniam tu es protector meus.
5Выведи меня из сети, которую тайно поставили мне, ибо Ты крепость моя.
6In manus tuas commendo spiritum meum; redemisti me, Domine Deus veritatis.
6В Твою руку предаю дух мой; Ты избавлял меня, Господи, Боже истины.
7Odisti observantes vanitates supervacue; ego autem in Domino speravi.
7Ненавижу почитателей суетных идолов, но на Господа уповаю.
8Exsultabo, et lætabor in misericordia tua, quoniam respexisti humilitatem meam; salvasti de necessitatibus animam meam.
8Буду радоваться и веселиться о милости Твоей, потому что Ты призрел на бедствие мое, узнал горесть души моей
9Nec conclusisti me in manibus inimici: statuisti in loco spatioso pedes meos.
9и не предал меня в руки врага; поставил ноги мои на пространном месте.
10Miserere mei, Domine, quoniam tribulor; conturbatus est in ira oculus meus, anima mea, et venter meus.
10Помилуй меня, Господи, ибо тесно мне; иссохло от горести око мое, душа моя и утроба моя.
11Quoniam defecit in dolore vita mea, et anni mei in gemitibus. Infirmata est in paupertate virtus mea, et ossa mea conturbata sunt.
11Истощилась в печали жизнь моя и лета мои в стенаниях; изнемогла от грехов моих сила моя, и кости мои иссохли.
12Super omnes inimicos meos factus sum opprobrium, et vicinis meis valde, et timor notis meis; qui videbant me foras fugerunt a me.
12От всех врагов моих я сделался поношением даже у соседей моих и страшилищем для знакомых моих; видящие меня на улице бегут от меня.
13Oblivioni datus sum, tamquam mortuus a corde; factus sum tamquam vas perditum:
13Я забыт в сердцах, как мертвый; я - как сосуд разбитый,
14quoniam audivi vituperationem multorum commorantium in circuitu. In eo dum convenirent simul adversum me, accipere animam meam consiliati sunt.
14ибо слышу злоречие многих; отовсюду ужас, когда они сговариваются против меня, умышляют исторгнуть душу мою.
15Ego autem in te speravi, Domine; dixi: Deus meus es tu;
15А я на Тебя, Господи, уповаю; я говорю: Ты - мой Бог.
16in manibus tuis sortes meæ: eripe me de manu inimicorum meorum, et a persequentibus me.
16В Твоей руке дни мои; избавь меня от руки врагов моих и от гонителей моих.
17Illustra faciem tuam super servum tuum; salvum me fac in misericordia tua.
17Яви светлое лице Твое рабу Твоему; спаси меня милостью Твоею.
18Domine, non confundar, quoniam invocavi te. Erubescant impii, et deducantur in infernum;
18Господи! да не постыжусь, что я к Тебе взываю; нечестивые же да посрамятся, да умолкнут в аде.
19muta fiant labia dolosa, quæ loquuntur adversus justum iniquitatem, in superbia, et in abusione.
19Да онемеют уста лживые, которые против праведника говорят злое с гордостью и презреньем.
20Quam magna multitudo dulcedinis tuæ, Domine, quam abscondisti timentibus te; perfecisti eis qui sperant in te in conspectu filiorum hominum !
20Как много у Тебя благ, которые Ты хранишь для боящихся Тебя и которые приготовил уповающим на Тебя пред сынами человеческими!
21Abscondes eos in abscondito faciei tuæ a conturbatione hominum; proteges eos in tabernaculo tuo, a contradictione linguarum.
21Ты укрываешь их под покровом лица Твоего от мятежей людских, скрываешь их под сенью от пререкания языков.
22Benedictus Dominus, quoniam mirificavit misericordiam suam mihi in civitate munita.
22Благословен Господь, что явил мне дивную милость Свою в укрепленном городе!
23Ego autem dixi in excessu mentis meæ: Projectus sum a facie oculorum tuorum: ideo exaudisti vocem orationis meæ, dum clamarem ad te.
23В смятении моем я думал: “отвержен я от очей Твоих”; но Ты услышал голос молитвы моей, когда я воззвал к Тебе.
24Diligite Dominum, omnes sancti ejus, quoniam veritatem requiret Dominus, et retribuet abundanter facientibus superbiam.
24Любите Господа, все праведные Его; Господь хранит верных и поступающим надменно воздает с избытком.
25Viriliter agite, et confortetur cor vestrum, omnes qui speratis in Domino.]
25Мужайтесь, и да укрепляется сердце ваше, все надеющиеся на Господа!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.