Psalmorum 21
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1In finem, pro susceptione matutina. Psalmus David.
1Начальнику хора. При появлении зари. Псалом Давида.
2[Deus, Deus meus, respice in me: quare me dereliquisti? longe a salute mea verba delictorum meorum.
2Боже мой! Боже мой! для чего Ты оставил меня? Далеки от спасения моего слова вопля моего.
3Deus meus, clamabo per diem, et non exaudies; et nocte, et non ad insipientiam mihi.
3Боже мой! я вопию днем, - и Ты не внемлешь мне, ночью, - и нет мне успокоения.
4Tu autem in sancto habitas, laus Israël.
4Но Ты, Святый, живешь среди славословий Израиля.
5In te speraverunt patres nostri; speraverunt, et liberasti eos.
5На Тебя уповали отцы наши; уповали, и Ты избавлял их;
6Ad te clamaverunt, et salvi facti sunt; in te speraverunt, et non sunt confusi.
6к Тебе взывали они, и были спасаемы; на Тебя уповали, и не оставались в стыде.
7Ego autem sum vermis, et non homo; opprobrium hominum, et abjectio plebis.
7Я же червь, а не человек, поношение у людей и презрение в народе.
8Omnes videntes me deriserunt me; locuti sunt labiis, et moverunt caput.
8Все, видящие меня, ругаются надо мною, говорят устами, кивая головою:
9Speravit in Domino, eripiat eum: salvum faciat eum, quoniam vult eum.
9“он уповал на Господа; пусть избавит его, пусть спасет, если он угоден Ему”.
10Quoniam tu es qui extraxisti me de ventre, spes mea ab uberibus matris meæ.
10Но Ты извел меня из чрева, вложил в меня упование у грудей матери моей.
11In te projectus sum ex utero; de ventre matris meæ Deus meus es tu:
11На Тебя оставлен я от утробы; от чрева матери моей Ты - Бог мой.
12ne discesseris a me, quoniam tribulatio proxima est, quoniam non est qui adjuvet.
12Не удаляйся от меня, ибо скорбь близка, а помощника нет.
13Circumdederunt me vituli multi; tauri pingues obsederunt me.
13Множество тельцов обступили меня; тучные Васанские окружили меня,
14Aperuerunt super me os suum, sicut leo rapiens et rugiens.
14раскрыли на меня пасть свою, как лев, алчущий добычи и рыкающий.
15Sicut aqua effusus sum, et dispersa sunt omnia ossa mea: factum est cor meum tamquam cera liquescens in medio ventris mei.
15Я пролился, как вода; все кости мои рассыпались; сердце мое сделалось, как воск, растаяло посреди внутренности моей.
16Aruit tamquam testa virtus mea, et lingua mea adhæsit faucibus meis: et in pulverem mortis deduxisti me.
16Сила моя иссохла, как черепок; язык мой прильнул к гортани моей, и Ты свел меня к персти смертной.
17Quoniam circumdederunt me canes multi; concilium malignantium obsedit me. Foderunt manus meas et pedes meos;
17Ибо псы окружили меня, скопище злых обступило меня, пронзили руки мои и ноги мои.
18dinumeraverunt omnia ossa mea. Ipsi vero consideraverunt et inspexerunt me.
18Можно было бы перечесть все кости мои; а они смотрят и делают из меня зрелище;
19Diviserunt sibi vestimenta mea, et super vestem meam miserunt sortem.
19делят ризы мои между собою и об одежде моей бросают жребий.
20Tu autem, Domine, ne elongaveris auxilium tuum a me; ad defensionem meam conspice.
20Но Ты, Господи, не удаляйся от меня; сила моя! поспеши на помощь мне;
21Erue a framea, Deus, animam meam, et de manu canis unicam meam.
21избавь от меча душу мою и от псов одинокую мою;
22Salva me ex ore leonis, et a cornibus unicornium humilitatem meam.
22спаси меня от пасти льва и от рогов единорогов, услышав, избавь меня.
23Narrabo nomen tuum fratribus meis; in medio ecclesiæ laudabo te.
23Буду возвещать имя Твое братьям моим, посреди собрания восхвалять Тебя.
24Qui timetis Dominum, laudate eum; universum semen Jacob, glorificate eum.
24Боящиеся Господа! восхвалите Его. Все семя Иакова! прославь Его. Да благоговеет пред Ним все семя Израиля,
25Timeat eum omne semen Israël, quoniam non sprevit, neque despexit deprecationem pauperis, nec avertit faciem suam a me: et cum clamarem ad eum, exaudivit me.
25ибо Он не презрел и не пренебрег скорби страждущего, не скрыл от него лица Своего, но услышал его, когда сей воззвал к Нему.
26Apud te laus mea in ecclesia magna; vota mea reddam in conspectu timentium eum.
26О Тебе хвала моя в собрании великом; воздам обеты мои пред боящимися Его.
27Edent pauperes, et saturabuntur, et laudabunt Dominum qui requirunt eum: vivent corda eorum in sæculum sæculi.
27Да едят бедные и насыщаются; да восхвалят Господа ищущие Его; да живут сердца ваши во веки!
28Reminiscentur et convertentur ad Dominum universi fines terræ; et adorabunt in conspectu ejus universæ familiæ gentium:
28Вспомнят, и обратятся к Господу все концы земли, и поклонятся пред Тобою все племена язычников,
29quoniam Domini est regnum, et ipse dominabitur gentium.
29ибо Господне есть царство, и Он - Владыка над народами.
30Manducaverunt et adoraverunt omnes pingues terræ; in conspectu ejus cadent omnes qui descendunt in terram.
30Будут есть и поклоняться все тучные земли; преклонятся пред Ним все нисходящие в персть и не могущие сохранить жизни своей.
31Et anima mea illi vivet; et semen meum serviet ipsi.
31Потомство мое будет служить Ему, и будет называться Господним вовек:
32Annuntiabitur Domino generatio ventura; et annuntiabunt cæli justitiam ejus populo qui nascetur, quem fecit Dominus.]
32придут и будут возвещать правду Его людям, которые родятся, что сотворил Господь.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.