Psalmorum 68
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1In finem, pro iis qui commutabuntur. David.
1خدا برخیزد و دشمنانش پراکنده شوند! و آنانی که از او نفرت دارند ازحضورش بگریزند!
2[Salvum me fac, Deus, quoniam intraverunt aquæ usque ad animam meam.
2چنانکه دود پراکنده می‌شود، ایشان را پراکنده ساز، و چنانکه موم پیش آتش گداخته می‌شود، همچنان شریران به حضور خدا هلاک گردند.
3Infixus sum in limo profundi et non est substantia. Veni in altitudinem maris, et tempestas demersit me.
3اما صالحان شادی کنند و در حضور خدا به وجد آیند و به شادمانی خرسند شوند.
4Laboravi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ; defecerunt oculi mei, dum spero in Deum meum.
4برای خدا سرود بخوانید و به نام او ترنم نمایید و راهی درست کنید برای او که در صحراها سوار است. نام او یهوه است! به حضورش به وجد آیید!
5Multiplicati sunt super capillos capitis mei qui oderunt me gratis. Confortati sunt qui persecuti sunt me inimici mei injuste; quæ non rapui, tunc exsolvebam.
5پدر یتیمان و داور بیوه‌زنان، خداست در مسکن قدس خود!
6Deus, tu scis insipientiam meam; et delicta mea a te non sunt abscondita.
6خدا بی‌کسان را ساکن خانه می‌گرداند واسیران را به رستگاری بیرون می‌آورد، لیکن فتنه انگیزان در زمین تفتیده ساکن خواهند شد.
7Non erubescant in me qui exspectant te, Domine, Domine virtutum; non confundantur super me qui quærunt te, Deus Israël.
7ای خدا هنگامی که پیش روی قوم خود بیرون رفتی، هنگامی که در صحرا خرامیدی، سلاه.
8Quoniam propter te sustinui opprobrium; operuit confusio faciem meam.
8زمین متزلزل شد و آسمان به حضور خدا بارید. این سینا نیز از حضور خدا، خدای اسرائیل.
9Extraneus factus sum fratribus meis, et peregrinus filiis matris meæ.
9ای خدا باران نعمت‌ها بارانیدی و میراثت را چون خسته بود مستحکم گردانیدی.
10Quoniam zelus domus tuæ comedit me, et opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me.
10جماعت تو درآن ساکن شدند. ای خدا، به جود خویش برای مساکین تدارک دیده‌ای.
11Et operui in jejunio animam meam, et factum est in opprobrium mihi.
11خداوند سخن را می‌دهد. مبشرات انبوه عظیمی می‌شوند.
12Et posui vestimentum meum cilicium; et factus sum illis in parabolam.
12ملوک لشکرها فرار کرده، منهزم می‌شوند. و زنی که در خانه مانده است، غارت را تقسیم می‌کند.
13Adversum me loquebantur qui sedebant in porta, et in me psallebant qui bibebant vinum.
13اگرچه در آغلهاخوابیده بودید، لیکن مثل بالهای فاخته شده ایدکه به نقره پوشیده است و پرهایش به طلای سرخ.
14Ego vero orationem meam ad te, Domine; tempus beneplaciti, Deus. In multitudine misericordiæ tuæ, exaudi me in veritate salutis tuæ.
14چون قادر مطلق پادشاهان را در آن پراکنده ساخت، مثل برف بر صلمون درخشان گردید.
15Eripe me de luto, ut non infigar; libera me ab iis qui oderunt me, et de profundis aquarum.
15کوه خدا، کوه باشان است، کوهی با قله های افراشته کوه باشان است.
16Non me demergat tempestas aquæ, neque absorbeat me profundum, neque urgeat super me puteus os suum.
16ای کوههای باقله های افراشته، چرا نگرانید؟ بر این کوهی که خدا برای مسکن خود برگزیده است هر آینه خداوند در آن تا به ابد ساکن خواهد بود.
17Exaudi me, Domine, quoniam benigna est misericordia tua; secundum multitudinem miserationum tuarum respice in me.
17ارابه های خدا کرورها و هزارهاست. خداونددر میان آنهاست و سینا در قدس است.
18Et ne avertas faciem tuam a puero tuo; quoniam tribulor, velociter exaudi me.
18براعلی علیین صعود کرده، و اسیران را به اسیری برده‌ای. از آدمیان بخششها گرفته‌ای. بلکه ازفتنه انگیزان نیز تا یهوه خدا در ایشان مسکن گیرد.
19Intende animæ meæ, et libera eam; propter inimicos meos, eripe me.
19متبارک باد خداوندی که هر روزه متحمل بارهای ما می‌شود و خدایی که نجات ماست، سلاه.
20Tu scis improperium meum, et confusionem meam, et reverentiam meam;
20خدا برای ما، خدای نجات است ومفرهای موت از آن خداوند یهوه است.
21in conspectu tuo sunt omnes qui tribulant me. Improperium exspectavit cor meum et miseriam: et sustinui qui simul contristaretur, et non fuit; et qui consolaretur, et non inveni.
21هرآینه خدا سردشمنان خود را خرد خواهد کوبیدو کله مویدار کسی را که در گناه خود سالک باشد.
22Et dederunt in escam meam fel, et in siti mea potaverunt me aceto.
22خداوند گفت: «از باشان باز خواهم آورد. از ژرفیهای دریا باز خواهم آورد.
23Fiat mensa eorum coram ipsis in laqueum, et in retributiones, et in scandalum.
23تا پای خودرا در خون فروبری و زبان سگان تو از دشمنانت بهره خود را بیابد.»
24Obscurentur oculi eorum, ne videant, et dorsum eorum semper incurva.
24ای خدا طریق های تو رادیده‌اند یعنی طریق های خدا و پادشاه مرا درقدس.
25Effunde super eos iram tuam, et furor iræ tuæ comprehendat eos.
25در‌پیش رو، مغنیان می‌خرامند و درعقب، سازندگان. و در وسط دوشیزگان دف زن.
26Fiat habitatio eorum deserta, et in tabernaculis eorum non sit qui inhabitet.
26خدا را در جماعت‌ها متبارک خوانید وخداوند را از چشمه اسرائیل.
27Quoniam quem tu percussisti persecuti sunt, et super dolorem vulnerum meorum addiderunt.
27آنجاست بنیامین صغیر، حاکم ایشان و روسای یهودامحفل ایشان. روسای زبولون و روسای نفتالی.
28Appone iniquitatem super iniquitatem eorum, et non intrent in justitiam tuam.
28خدایت برای تو قوت را امر فرموده است. ای خدا آنچه را که برای ما کرده‌ای، استوار گردان.
29Deleantur de libro viventium, et cum justis non scribantur.
29به‌سبب هیکل تو که در اورشلیم است، پادشاهان هدایا نزد تو خواهند‌آورد.
30Ego sum pauper et dolens; salus tua, Deus, suscepit me.
30و وحش نی زار را توبیخ فرما و رمه گاوان را با گوساله های قوم که با شمشهای نقره نزد تو گردن می‌نهند. وقوم هایی که جنگ را دوست می‌دارند پراکنده ساخته است.
31Laudabo nomen Dei cum cantico, et magnificabo eum in laude:
31سروران از مصر خواهند آمد وحبشه دستهای خود را نزد خدا بزودی درازخواهد کرد.
32et placebit Deo super vitulum novellum, cornua producentem et ungulas.
32ای ممالک جهان برای خدا سرود بخوانید. برای خداوند سرود بخوانید، سلاه.
33Videant pauperes, et lætentur; quærite Deum, et vivet anima vestra:
33برای او که بر فلک الافلاک قدیمی سوار است.
34quoniam exaudivit pauperes Dominus, et vinctos suos non despexit.
34اینک آواز خود را می‌دهد آوازی که پرقوت است.
35Laudent illum cæli et terra; mare, et omnia reptilia in eis.
35خدارا به قوت توصیف نمایید. جلال وی بر اسرائیل است و قوت او در افلاک.
36Quoniam Deus salvam faciet Sion, et ædificabuntur civitates Juda, et inhabitabunt ibi, et hæreditate acquirent eam.
36ای خدا از قدسهای خود مهیب هستی. خدای اسرائیل قوم خود راقوت و عظمت می‌دهد. متبارک باد خدا.
37Et semen servorum ejus possidebit eam; et qui diligunt nomen ejus habitabunt in ea.]
no verse 37 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.