Psalms 38
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1O LORD , rebuke me not in thy wrath: neither chasten me in thy hot displeasure.
1ای خداوند مرا در غضب خود توبیخ منما و در خشم خویش تادیبم مفرما.
2For thine arrows stick fast in me, and thy hand presseth me sore.
2زیرا که تیرهای تو در من فرو رفته و دست تو برمن فرود آمده است.
3There is no soundness in my flesh because of thine anger; neither is there any rest in my bones because of my sin.
3در جسد من به‌سبب غضب تو صحتی نیست و در استخوانهایم به‌سبب خطای خودم سلامتی نی.
4For mine iniquities are gone over mine head: as an heavy burden they are too heavy for me.
4زیرا گناهانم از سرم گذشته است. مثل بارگران از طاقتم سنگین ترشده.
5My wounds stink and are corrupt because of my foolishness.
5جراحات من متعفن و مقروح شده است، به‌سبب حماقت من.
6I am troubled; I am bowed down greatly; I go mourning all the day long.
6به خود می‌پیچم وبی نهایت منحنی شده‌ام. تمامی روز ماتم‌کنان تردد می‌کنم.
7For my loins are filled with a loathsome disease: and there is no soundness in my flesh.
7زیرا کمر من از سوزش پر شده است و در جسد من صحتی نیست.
8I am feeble and sore broken: I have roared by reason of the disquietness of my heart.
8من بی‌حس و بی‌نهایت کوفته شده‌ام و از فغان دل خود نعره می‌زنم.
9Lord, all my desire is before thee; and my groaning is not hid from thee.
9ای خداوند تمامی آرزوی من در مد نظر تواست و ناله های من از تو مخفی نمی باشد.
10My heart panteth, my strength faileth me: as for the light of mine eyes, it also is gone from me.
10دل من می‌طپد و قوتم از من رفته است و نور چشمانم نیز با من نیست.
11My lovers and my friends stand aloof from my sore; and my kinsmen stand afar off.
11دوستان و رفیقانم از بلای من برکنار می‌ایستند و خویشان من دور ایستاده‌اند.
12They also that seek after my life lay snares for me: and they that seek my hurt speak mischievous things, and imagine deceits all the day long.
12آنانی که قصد جانم دارند دام می‌گسترند و بداندیشانم سخنان فتنه انگیز می‌گویند و تمام روزحیله را تفکر می‌کنند.
13But I, as a deaf man , heard not; and I was as a dumb man that openeth not his mouth.
13و اما من مثل کر نمی شنوم. مانند گنگم که دهان خود را باز نکند.
14Thus I was as a man that heareth not, and in whose mouth are no reproofs.
14و مثل کسی گردیده‌ام که نمی شنود و کسی‌که در زبانش حجتی نباشد.
15For in thee, O LORD , do I hope: thou wilt hear, O Lord my God.
15زیرا که‌ای خداوند انتظار تو را می‌کشم. تو‌ای یهوه خدایم جواب خواهی داد.
16For I said, Hear me , lest otherwise they should rejoice over me: when my foot slippeth, they magnify themselves against me.
16چونکه گفته‌ام مبادا بر من شادی نمایند و چون پایم بلغزد بر من تکبر کنند.
17For I am ready to halt, and my sorrow is continually before me.
17زیرا که برای افتادن نصب شده‌ام ودرد من همیشه پیش روی من است.
18For I will declare mine iniquity; I will be sorry for my sin.
18زیرا گناه خود را اخبار می‌نمایم و از خطای خود غمگین هستم.
19But mine enemies are lively, and they are strong: and they that hate me wrongfully are multiplied.
19اما دشمنانم زنده و زورآوراند و آنانی که بی‌سبب بر من بغض می‌نمایند بسیاراند.
20They also that render evil for good are mine adversaries; because I follow the thing that good is .
20وآنانی که به عوض نیکی به من بدی می‌رسانند. برمن عداوت می‌ورزند زیرا نیکویی را پیروی می‌کنم.
21Forsake me not, O LORD : O my God, be not far from me.
21ای خداوند مرا ترک منما. ای خدای من از من دور مباش.
22Make haste to help me, O Lord my salvation.
22و برای اعانت من تعجیل فرما‌ای خداوندی که نجات من هستی.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.