Psalms 69
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Save me, O God; for the waters are come in unto my soul.
1خدایا مرا نجات ده! زیرا آبها به‌جان من درآمده است.
2I sink in deep mire, where there is no standing: I am come into deep waters, where the floods overflow me.
2در خلاب ژرف فرورفته‌ام، جایی که نتوان ایستاد. به آبهای عمیق درآمده‌ام و سیل مرا می‌پوشاند.
3I am weary of my crying: my throat is dried: mine eyes fail while I wait for my God.
3از فریاد خودخسته شده‌ام و گلوی من سوخته و چشمانم ازانتظار خدا تار گردیده است.
4They that hate me without a cause are more than the hairs of mine head: they that would destroy me, being mine enemies wrongfully, are mighty: then I restored that which I took not away.
4آنانی که بی‌سبب ازمن نفرت دارند، از مویهای سرم زیاده‌اند ودشمنان ناحق من که قصد هلاکت من دارندزورآورند. پس آنچه نگرفته بودم، رد کردم.
5O God, thou knowest my foolishness; and my sins are not hid from thee.
5ای خدا، تو حماقت مرا می‌دانی و گناهانم از تومخفی نیست.
6Let not them that wait on thee, O Lord GOD of hosts, be ashamed for my sake: let not those that seek thee be confounded for my sake, O God of Israel.
6ای خداوند یهوه صبایوت، منتظرین تو به‌سبب من خجل نشوند. ای خدای اسرائیل، طالبان تو به‌سبب من رسوا نگردند.
7Because for thy sake I have borne reproach; shame hath covered my face.
7زیرا به‌خاطر تو متحمل عار گردیده‌ام ورسوایی روی من، مرا پوشیده است.
8I am become a stranger unto my brethren, and an alien unto my mother’s children.
8نزدبرادرانم اجنبی شده‌ام و نزد پسران مادر خودغریب.
9For the zeal of thine house hath eaten me up; and the reproaches of them that reproached thee are fallen upon me.
9زیرا غیرت خانه تو مرا خورده است وملامت های ملامت کنندگان تو بر من طاری گردیده.
10When I wept, and chastened my soul with fasting, that was to my reproach.
10روزه داشته، جان خود را مثل اشک ریخته‌ام. و این برای من عار گردیده است.
11I made sackcloth also my garment; and I became a proverb to them.
11پلاس را لباس خود ساخته‌ام و نزد ایشان ضرب‌المثل گردیده‌ام.
12They that sit in the gate speak against me; and I was the song of the drunkards.
12دروازه نشینان درباره من حرف می‌زنند و سرود می‌گساران گشته‌ام.
13But as for me, my prayer is unto thee, O LORD , in an acceptable time: O God, in the multitude of thy mercy hear me, in the truth of thy salvation.
13و اما من، ای خداوند دعای خود را در وقت اجابت نزد تو می‌کنم. ای خدا در کثرت رحمانیت خود و راستی نجات خود مرا مستجاب فرما.
14Deliver me out of the mire, and let me not sink: let me be delivered from them that hate me, and out of the deep waters.
14مرا از خلاب خلاصی ده تا غرق نشوم و ازنفرت کنندگانم و از ژرفیهای آب رستگار شوم.
15Let not the waterflood overflow me, neither let the deep swallow me up, and let not the pit shut her mouth upon me.
15مگذار که سیلان آب مرا بپوشاند و ژرفی مراببلعد و هاویه دهان خود را بر من ببندد.
16Hear me, O LORD ; for thy lovingkindness is good: turn unto me according to the multitude of thy tender mercies.
16ای خداوند مرا مستجاب فرما زیرا رحمت تونیکوست. به کثرت رحمانیتت بر من توجه نما.
17And hide not thy face from thy servant; for I am in trouble: hear me speedily.
17و روی خود را از بنده ات مپوشان زیرا در تنگی هستم مرا بزودی مستجاب فرما.
18Draw nigh unto my soul, and redeem it: deliver me because of mine enemies.
18به‌جانم نزدیک شده، آن را رستگار ساز. به‌سبب دشمنانم مرا فدیه ده.
19Thou hast known my reproach, and my shame, and my dishonour: mine adversaries are all before thee.
19تو عار و خجالت و رسوایی مرا می‌دانی وجمیع خصمانم پیش نظر تواند.
20Reproach hath broken my heart; and I am full of heaviness: and I looked for some to take pity, but there was none; and for comforters, but I found none.
20عار، دل مراشکسته است و به شدت بیمار شده‌ام. انتظارمشفقی کشیدم، ولی نبود و برای تسلی دهندگان، اما نیافتم.
21They gave me also gall for my meat; and in my thirst they gave me vinegar to drink.
21مرا برای خوراک زردآب دادند وچون تشنه بودم مرا سرکه نوشانیدند.
22Let their table become a snare before them: and that which should have been for their welfare, let it become a trap.
22پس مائده ایشان پیش روی ایشان تله باد و چون مطمئن هستند دامی باشد.
23Let their eyes be darkened, that they see not; and make their loins continually to shake.
23چشمان ایشان تارگردد تا نبینند. و کمرهای ایشان را دائم لرزان گردان.
24Pour out thine indignation upon them, and let thy wrathful anger take hold of them.
24خشم خود را بر ایشان بریز و سورت غضب تو ایشان را دریابد.
25Let their habitation be desolate; and let none dwell in their tents.
25خانه های ایشان مخروبه گردد و در خیمه های ایشان هیچ‌کس ساکن نشود.
26For they persecute him whom thou hast smitten; and they talk to the grief of those whom thou hast wounded.
26زیرا برکسی‌که تو زده‌ای جفامی کنند و دردهای کوفتگان تو را اعلان می نمایند.
27Add iniquity unto their iniquity: and let them not come into thy righteousness.
27گناه بر گناه ایشان مزید کن و درعدالت تو داخل نشوند.
28Let them be blotted out of the book of the living, and not be written with the righteous.
28از دفتر حیات محوشوند و با صالحین مرقوم نگردند.
29But I am poor and sorrowful: let thy salvation, O God, set me up on high.
29و اما من، مسکین و دردمند هستم. پس‌ای خدا، نجات تو مرا سرافراز سازد.
30I will praise the name of God with a song, and will magnify him with thanksgiving.
30و نام خدا رابا سرود تسبیح خواهم خواند و او را با حمدتعظیم خواهم نمود.
31This also shall please the LORD better than an ox or bullock that hath horns and hoofs.
31و این پسندیده خداخواهد بود، زیاده از گاو و گوساله‌ای که شاخها وسمها دارد.
32The humble shall see this, and be glad: and your heart shall live that seek God.
32حلیمان این را دیده، شادمان شوند، و‌ای طالبان خدا دل شما زنده گردد،
33For the LORD heareth the poor, and despiseth not his prisoners.
33زیرا خداوند فقیران را مستجاب می‌کند واسیران خود را حقیر نمی شمارد.
34Let the heaven and earth praise him, the seas, and every thing that moveth therein.
34آسمان وزمین او را تسبیح بخوانند. آبها نیز و آنچه در آنهامی جنبد.
35For God will save Zion, and will build the cities of Judah: that they may dwell there, and have it in possession.
35زیرا خدا صهیون را نجات خواهدداد و شهرهای یهودا را بنا خواهد نمود تا در آنجاسکونت نمایند و آن را متصرف گردند.
36The seed also of his servants shall inherit it: and they that love his name shall dwell therein.
36وذریت بندگانش وارث آن خواهند شد و آنانی که نام او را دوست دارند، در آن ساکن خواهندگردید.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.