Psalms 69
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1(69-1) For the Leader; upon Shoshannim. A Psalm of David. (69-2) Save me, O God; for the waters are come in even unto the soul.
1خدایا مرا نجات ده! زیرا آبها به‌جان من درآمده است.
2(69-3) I am sunk in deep mire, where there is no standing; I am come into deep waters, and the flood overwhelmeth me.
2در خلاب ژرف فرورفته‌ام، جایی که نتوان ایستاد. به آبهای عمیق درآمده‌ام و سیل مرا می‌پوشاند.
3(69-4) I am weary of my crying; my throat is dried; mine eyes fail while I wait for my God.
3از فریاد خودخسته شده‌ام و گلوی من سوخته و چشمانم ازانتظار خدا تار گردیده است.
4(69-5) They that hate me without a cause are more than the hairs of my head; they that would cut me off, being mine enemies wrongfully, are many; should I restore that which I took not away?
4آنانی که بی‌سبب ازمن نفرت دارند، از مویهای سرم زیاده‌اند ودشمنان ناحق من که قصد هلاکت من دارندزورآورند. پس آنچه نگرفته بودم، رد کردم.
5(69-6) O God, Thou knowest my folly; and my trespasses are not hid from Thee.
5ای خدا، تو حماقت مرا می‌دانی و گناهانم از تومخفی نیست.
6(69-7) Let not them that wait for Thee be ashamed through me, O Lord GOD of hosts; let not those that seek Thee be brought to confusion through me, O God of Israel.
6ای خداوند یهوه صبایوت، منتظرین تو به‌سبب من خجل نشوند. ای خدای اسرائیل، طالبان تو به‌سبب من رسوا نگردند.
7(69-8) Because for Thy sake I have borne reproach; confusion hath covered my face.
7زیرا به‌خاطر تو متحمل عار گردیده‌ام ورسوایی روی من، مرا پوشیده است.
8(69-9) I am become a stranger unto my brethren, and an alien unto my mother's children.
8نزدبرادرانم اجنبی شده‌ام و نزد پسران مادر خودغریب.
9(69-10) Because zeal for Thy house hath eaten me up, and the reproaches of them that reproach Thee are fallen upon me.
9زیرا غیرت خانه تو مرا خورده است وملامت های ملامت کنندگان تو بر من طاری گردیده.
10(69-11) And I wept with my soul fasting, and that became unto me a reproach.
10روزه داشته، جان خود را مثل اشک ریخته‌ام. و این برای من عار گردیده است.
11(69-12) I made sackcloth also my garment, and I became a byword unto them.
11پلاس را لباس خود ساخته‌ام و نزد ایشان ضرب‌المثل گردیده‌ام.
12(69-13) They that sit in the gate talk of me; and I am the song of the drunkards.
12دروازه نشینان درباره من حرف می‌زنند و سرود می‌گساران گشته‌ام.
13(69-14) But as for me, let my prayer be unto Thee, O LORD, in an acceptable time; O God, in the abundance of Thy mercy, answer me with the truth of Thy salvation.
13و اما من، ای خداوند دعای خود را در وقت اجابت نزد تو می‌کنم. ای خدا در کثرت رحمانیت خود و راستی نجات خود مرا مستجاب فرما.
14(69-15) Deliver me out of the mire, and let me not sink; let me be delivered from them that hate me, and out of the deep waters.
14مرا از خلاب خلاصی ده تا غرق نشوم و ازنفرت کنندگانم و از ژرفیهای آب رستگار شوم.
15(69-16) Let not the waterflood overwhelm me, neither let the deep swallow me up; and let not the pit shut her mouth upon me.
15مگذار که سیلان آب مرا بپوشاند و ژرفی مراببلعد و هاویه دهان خود را بر من ببندد.
16(69-17) Answer me, O LORD, for Thy mercy is good; according to the multitude of Thy compassions turn Thou unto me.
16ای خداوند مرا مستجاب فرما زیرا رحمت تونیکوست. به کثرت رحمانیتت بر من توجه نما.
17(69-18) And hide not Thy face from Thy servant; for I am in distress; answer me speedily.
17و روی خود را از بنده ات مپوشان زیرا در تنگی هستم مرا بزودی مستجاب فرما.
18(69-19) Draw nigh unto my soul, and redeem it; ransom me because of mine enemies.
18به‌جانم نزدیک شده، آن را رستگار ساز. به‌سبب دشمنانم مرا فدیه ده.
19(69-20) Thou knowest my reproach, and my shame, and my confusion; mine adversaries are all before Thee.
19تو عار و خجالت و رسوایی مرا می‌دانی وجمیع خصمانم پیش نظر تواند.
20(69-21) Reproach hath broken my heart; and I am sore sick; and I looked for some to show compassion, but there was none; and for comforters, but I found none.
20عار، دل مراشکسته است و به شدت بیمار شده‌ام. انتظارمشفقی کشیدم، ولی نبود و برای تسلی دهندگان، اما نیافتم.
21(69-22) Yea, they put poison into my food; and in my thirst they gave me vinegar to drink.
21مرا برای خوراک زردآب دادند وچون تشنه بودم مرا سرکه نوشانیدند.
22(69-23) Let their table before them become a snare; and when they are in peace, let it become a trap.
22پس مائده ایشان پیش روی ایشان تله باد و چون مطمئن هستند دامی باشد.
23(69-24) Let their eyes be darkened, that they see not; and make their loins continually to totter.
23چشمان ایشان تارگردد تا نبینند. و کمرهای ایشان را دائم لرزان گردان.
24(69-25) Pour out Thine indignation upon them, and let the fierceness of Thine anger overtake them.
24خشم خود را بر ایشان بریز و سورت غضب تو ایشان را دریابد.
25(69-26) Let their encampment be desolate; let none dwell in their tents.
25خانه های ایشان مخروبه گردد و در خیمه های ایشان هیچ‌کس ساکن نشود.
26(69-27) For they persecute him whom Thou hast smitten; and they tell of the pain of those whom Thou hast wounded.
26زیرا برکسی‌که تو زده‌ای جفامی کنند و دردهای کوفتگان تو را اعلان می نمایند.
27(69-28) Add iniquity unto their iniquity; and let them not come into Thy righteousness.
27گناه بر گناه ایشان مزید کن و درعدالت تو داخل نشوند.
28(69-29) Let them be blotted out of the book of the living, and not be written with the righteous.
28از دفتر حیات محوشوند و با صالحین مرقوم نگردند.
29(69-30) But I am afflicted and in pain; let Thy salvation, O God, set me up on high.
29و اما من، مسکین و دردمند هستم. پس‌ای خدا، نجات تو مرا سرافراز سازد.
30(69-31) I will praise the name of God with a song, and will magnify Him with thanksgiving.
30و نام خدا رابا سرود تسبیح خواهم خواند و او را با حمدتعظیم خواهم نمود.
31(69-32) And it shall please the LORD better than a bullock that hath horns and hoofs.
31و این پسندیده خداخواهد بود، زیاده از گاو و گوساله‌ای که شاخها وسمها دارد.
32(69-33) The humble shall see it, and be glad; ye that seek after God, let your heart revive.
32حلیمان این را دیده، شادمان شوند، و‌ای طالبان خدا دل شما زنده گردد،
33(69-34) For the LORD hearkeneth unto the needy, and despiseth not His prisoners.
33زیرا خداوند فقیران را مستجاب می‌کند واسیران خود را حقیر نمی شمارد.
34(69-35) Let heaven and earth praise Him, the seas, and every thing that moveth therein.
34آسمان وزمین او را تسبیح بخوانند. آبها نیز و آنچه در آنهامی جنبد.
35(69-36) For God will save Zion, and build the cities of Judah; and they shall abide there, and have it in possession.
35زیرا خدا صهیون را نجات خواهدداد و شهرهای یهودا را بنا خواهد نمود تا در آنجاسکونت نمایند و آن را متصرف گردند.
36(69-37) The seed also of His servants shall inherit it; and they that love His name shall dwell therein.
36وذریت بندگانش وارث آن خواهند شد و آنانی که نام او را دوست دارند، در آن ساکن خواهندگردید.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.