Psalms 77
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1(77-1) For the Leader; for Jeduthun. A Psalm of Asaph. (77-2) I will lift up my voice unto God, and cry; I will lift up my voice unto God, that He may give ear unto me.
1آواز من بسوی خداست و فریادمی کنم. آواز من بسوی خداست گوش خود را به من فرا خواهد گرفت.
2(77-3) In the day of my trouble I seek the Lord; with my hand uplifted, mine eye streameth in the night without ceasing; my soul refuseth to be comforted.
2در روز تنگی خود خداوند را طلب کردم. در شب، دست من دراز شده، بازکشیده نگشت و جان من تسلی نپذیرفت.
3(77-4) When I think thereon, O God, I must moan; when I muse thereon, my spirit fainteth. Selah
3خدا را یاد می‌کنم و پریشان می‌شوم. تفکر می‌نمایم و روح من متحیر می‌گردد، سلاه.
4(77-5) Thou holdest fast the lids of mine eyes; I am troubled, and cannot speak.
4چشمانم را بیدار می‌داشتی. بی‌تاب می‌شدم وسخن نمی توانستم گفت.
5(77-6) I have pondered the days of old, the years of ancient times.
5درباره ایام قدیم تفکرکرده‌ام. درباره سالهای زمانهای سلف.
6(77-7) In the night I will call to remembrance my song; I will commune with mine own heart; and my spirit maketh diligent search:
6سرودشبانه خود را بخاطر می‌آورم و در دل خود تفکرمی کنم و روح من تفتیش نموده است.
7(77-8) 'Will the Lord cast off for ever? and will He be favourable no more?
7مگر خداتا به ابد ترک خواهد کرد و دیگر هرگز راضی نخواهد شد.
8(77-9) Is His mercy clean gone for ever? Is His promise come to an end for evermore?
8آیا رحمت او تا به ابد زایل شده است؟ و قول او باطل گردیده تا ابدالاباد؟
9(77-10) Hath God forgotten to be gracious? Hath He in anger shut up his compassions?' Selah
9آیاخدا رافت را فراموش کرده؟ و رحمت های خودرا در غضب مسدود ساخته است؟ سلاه.
10(77-11) And I say: 'This is my weakness, that the right hand of the Most High could change.
10پس گفتم این ضعف من است. زهی سالهای دست راست حضرت اعلی!
11(77-12) I will make mention of the deeds of the LORD; yea, I will remember Thy wonders of old.
11کارهای خداوند را ذکرخواهم نمود زیرا کار عجیب تو را که از قدیم است به یاد خواهم آورد.
12(77-13) I will meditate also upon all Thy work, and muse on Thy doings.'
12و در جمیع کارهای تو تامل خواهم کرد و در صنعتهای تو تفکرخواهم نمود.
13(77-14) O God, Thy way is in holiness; who is a great god like unto God?
13ای خدا، طریق تو در قدوسیت است. کیست خدای بزرگ مثل خدا؟
14(77-15) Thou art the God that doest wonders; Thou hast made known Thy strength among the peoples.
14تو خدایی هستی که کارهای عجیب می‌کنی و قوت خویش را بر قوم‌ها معروف گردانیده‌ای.
15(77-16) Thou hast with Thine arm redeemed Thy people, the sons of Jacob and Joseph. Selah
15قوم خود را به بازوی خویش رهانیده‌ای یعنی بنی یعقوب وبنی یوسف را. سلاه.
16(77-17) The waters saw Thee, O God; the waters saw Thee, they were in pain; the depths also trembled.
16آبها تو را دید، ای خداآبها تو را دیده، متزلزل شد. لجه‌ها نیز سخت مضطرب گردید.
17(77-18) The clouds flooded forth waters; the skies sent out a sound; Thine arrows also went abroad.
17ابرها آب بریخت و افلاک رعد بداد. تیرهای تو نیز به هر طرف روان گردید.
18(77-19) The voice of Thy thunder was in the whirlwind; the lightnings lighted up the world; the earth trembled and shook.
18صدای رعد تو در گردباد بود و برقها ربع مسکون را روشن کرد. پس زمین مرتعش و متزلزل گردید.
19(77-20) Thy way was in the sea, and Thy path in the great waters, and Thy footsteps were not known.
19طریق تو در دریاست و راههای تو درآبهای فراوان و آثار تو را نتوان دانست.
20(77-21) Thou didst lead Thy people like a flock, by the hand of Moses and Aaron.
20قوم خود را مثل گوسفندان راهنمایی نمودی، به‌دست موسی و هارون.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.