Psalms 77
World English BibleTranslation
World English Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1My cry goes to God! Indeed, I cry to God for help, and for him to listen to me.
1آواز من بسوی خداست و فریادمی کنم. آواز من بسوی خداست گوش خود را به من فرا خواهد گرفت.
2In the day of my trouble I sought the Lord. My hand was stretched out in the night, and didn’t get tired. My soul refused to be comforted.
2در روز تنگی خود خداوند را طلب کردم. در شب، دست من دراز شده، بازکشیده نگشت و جان من تسلی نپذیرفت.
3I remember God, and I groan. I complain, and my spirit is overwhelmed. Selah.
3خدا را یاد می‌کنم و پریشان می‌شوم. تفکر می‌نمایم و روح من متحیر می‌گردد، سلاه.
4You hold my eyelids open. I am so troubled that I can’t speak.
4چشمانم را بیدار می‌داشتی. بی‌تاب می‌شدم وسخن نمی توانستم گفت.
5I have considered the days of old, the years of ancient times.
5درباره ایام قدیم تفکرکرده‌ام. درباره سالهای زمانهای سلف.
6I remember my song in the night. I consider in my own heart; my spirit diligently inquires:
6سرودشبانه خود را بخاطر می‌آورم و در دل خود تفکرمی کنم و روح من تفتیش نموده است.
7“Will the Lord reject us forever? Will he be favorable no more?
7مگر خداتا به ابد ترک خواهد کرد و دیگر هرگز راضی نخواهد شد.
8Has his loving kindness vanished forever? Does his promise fail for generations?
8آیا رحمت او تا به ابد زایل شده است؟ و قول او باطل گردیده تا ابدالاباد؟
9Has God forgotten to be gracious? Has he, in anger, withheld his compassion?” Selah.
9آیاخدا رافت را فراموش کرده؟ و رحمت های خودرا در غضب مسدود ساخته است؟ سلاه.
10Then I thought, “I will appeal to this: the years of the right hand of the Most High.”
10پس گفتم این ضعف من است. زهی سالهای دست راست حضرت اعلی!
11I will remember the LORD’s deeds; for I will remember your wonders of old.
11کارهای خداوند را ذکرخواهم نمود زیرا کار عجیب تو را که از قدیم است به یاد خواهم آورد.
12I will also meditate on all your work, and consider your doings.
12و در جمیع کارهای تو تامل خواهم کرد و در صنعتهای تو تفکرخواهم نمود.
13Your way, God, is in the sanctuary. What god is great like God?
13ای خدا، طریق تو در قدوسیت است. کیست خدای بزرگ مثل خدا؟
14You are the God who does wonders. You have made your strength known among the peoples.
14تو خدایی هستی که کارهای عجیب می‌کنی و قوت خویش را بر قوم‌ها معروف گردانیده‌ای.
15You have redeemed your people with your arm, the sons of Jacob and Joseph. Selah.
15قوم خود را به بازوی خویش رهانیده‌ای یعنی بنی یعقوب وبنی یوسف را. سلاه.
16The waters saw you, God. The waters saw you, and they writhed. The depths also convulsed.
16آبها تو را دید، ای خداآبها تو را دیده، متزلزل شد. لجه‌ها نیز سخت مضطرب گردید.
17The clouds poured out water. The skies resounded with thunder. Your arrows also flashed around.
17ابرها آب بریخت و افلاک رعد بداد. تیرهای تو نیز به هر طرف روان گردید.
18The voice of your thunder was in the whirlwind. The lightnings lit up the world. The earth trembled and shook.
18صدای رعد تو در گردباد بود و برقها ربع مسکون را روشن کرد. پس زمین مرتعش و متزلزل گردید.
19Your way was through the sea, your paths through the great waters. Your footsteps were not known.
19طریق تو در دریاست و راههای تو درآبهای فراوان و آثار تو را نتوان دانست.
20You led your people like a flock, by the hand of Moses and Aaron.
20قوم خود را مثل گوسفندان راهنمایی نمودی، به‌دست موسی و هارون.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.