Psalms 22
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1(22-1) For the Leader; upon Aijeleth ha-Shahar. A Psalm of David. (22-2) My God, my God, why hast Thou forsaken me, and art far from my help at the words of my cry?
1ای خدای من، ای خدای من، چرا مراترک کرده‌ای و از نجات من و سخنان فریادم دور هستی؟
2(22-3) O my God, I call by day, but Thou answerest not; and at night, and there is no surcease for me.
2ای خدای من در روز می خوانم و مرا اجابت نمی کنی. در شب نیز و مراخاموشی نیست.
3(22-4) Yet Thou art holy, O Thou that art enthroned upon the praises of Israel.
3و اما تو قدوس هستی، ای که بر تسبیحات اسرائیل نشسته‌ای.
4(22-5) In Thee did our fathers trust; they trusted, and Thou didst deliver them.
4پدران ما بر توتوکل داشتند. بر تو توکل داشتند و ایشان راخلاصی دادی.
5(22-6) Unto Thee they cried, and escaped; in Thee did they trust, and were not ashamed.
5نزد تو فریاد برآوردند و رهایی یافتند. بر تو توکل داشتند، پس خجل نشدند.
6(22-7) But I am a worm, and no man; a reproach of men, and despised of the people.
6و اما من کرم هستم و انسان نی. عار آدمیان هستم و حقیر شمرده شده قوم.
7(22-8) All they that see me laugh me to scorn; they shoot out the lip, they shake the head:
7هرکه مرا بیند به من استهزا می‌کند. لبهای خود را باز می‌کنند وسرهای خود را می‌جنبانند (و می‌گویند):
8(22-9) 'Let him commit himself unto the LORD! let Him rescue him; let Him deliver him, seeing He delighteth in him.'
8«برخداوند توکل کن پس او را خلاصی بدهد. او رابرهاند چونکه به وی رغبت می‌دارد.»
9(22-10) For Thou art He that took me out of the womb; Thou madest me trust when I was upon my mother's breasts.
9زیرا که تومرا از شکم بیرون آوردی؛ وقتی که بر آغوش مادر خود بودم مرا مطمئن ساختی.
10(22-11) Upon Thee I have been cast from my birth; Thou art my God from my mother's womb.
10از رحم برتو انداخته شدم. از شکم مادرم خدای من توهستی.
11(22-12) Be not far from me; for trouble is near; for there is none to help.
11از من دور مباش زیرا تنگی نزدیک است. و کسی نیست که مدد کند.
12(22-13) Many bulls have encompassed me; strong bulls of Bashan have beset me round.
12گاوان نربسیار دور مرا گرفته‌اند. زورمندان باشان مرااحاطه کرده‌اند.
13(22-14) They open wide their mouth against me, as a ravening and a roaring lion.
13دهان خود را بر من باز کردند، مثل شیر درنده غران.
14(22-15) I am poured out like water, and all my bones are out of joint; my heart is become like wax; it is melted in mine inmost parts.
14مثل آب ریخته شده‌ام. وهمه استخوانهایم از هم گسیخته. دلم مثل موم گردیده، در میان احشایم گداخته شده است.
15(22-16) My strength is dried up like a potsherd; and my tongue cleaveth to my throat; and Thou layest me in the dust of death.
15قوت من مثل سفال خشک شده و زبانم به کامم چسبیده. و مرا به خاک موت نهاده‌ای.
16(22-17) For dogs have encompassed me; a company of evil-doers have inclosed me; like a lion, they are at my hands and my feet.
16زیراسگان دور مرا گرفته‌اند. جماعت اشرار مرا احاطه کرده، دستها و پایهای مرا سفته‌اند.
17(22-18) I may count all my bones; they look and gloat over me.
17همه استخوانهای خود را می‌شمارم. ایشان به من چشم دوخته، می‌نگرند.
18(22-19) They part my garments among them, and for my vesture do they cast lots.
18رخت مرا در میان خود تقسیم کردند. و بر لباس من قرعه انداختند.
19(22-20) But Thou, O LORD, be not far off; O Thou my strength, hasten to help me.
19اما تو‌ای خداوند دور مباش. ای قوت من برای نصرت من شتاب کن.
20(22-21) Deliver my soul from the sword; mine only one from the power of the dog.
20جان مرا از شمشیرخلاص کن. و یگانه مرا از دست سگان.
21(22-22) Save me from the lion's mouth; yea, from the horns of the wild-oxen do Thou answer me.
21مرا ازدهان شیر خلاصی ده. ای که از میان شاخهای گاووحشی مرا اجابت کرده‌ای.
22(22-23) I will declare Thy name unto my brethren; in the midst of the congregation will I praise Thee.
22نام تو را به برادران خود اعلام خواهم کرد. در میان جماعت تو راتسبیح خواهم خواند.
23(22-24) 'Ye that fear the LORD, praise Him; all ye the seed of Jacob, glorify Him; and stand in awe of Him, all ye the seed of Israel.
23ای ترسندگان خداوند او را حمد گویید. تمام ذریت یعقوب او را تمجید نمایید. و جمیع ذریت اسرائیل از وی بترسید.
24(22-25) For He hath not despised nor abhorred the lowliness of the poor; neither hath He hid His face from him; but when he cried unto Him, He heard.'
24زیرا مسکنت مسکین را حقیر و خوار نشمرده، و روی خود رااز او نپوشانیده است. و چون نزد وی فریاد برآورداو را اجابت فرمود.
25(22-26) From Thee cometh my praise in the great congregation; I will pay my vows before them that fear Him.
25تسبیح من در جماعت بزرگ از تو است. نذرهای خود را به حضورترسندگانت ادا خواهم نمود.
26(22-27) Let the humble eat and be satisfied; let them praise the LORD that seek after Him; may your heart be quickened for ever!
26حلیمان غذاخورده، سیر خواهند شد. و طالبان خداوند او راتسبیح خواهند خواند. و دلهای شما زیست خواهد کرد تا ابدالاباد.
27(22-28) All the ends of the earth shall remember and turn unto the LORD; and all the kindreds of the nations shall worship before Thee.
27جمیع کرانه های زمین متذکر شده، بسوی خداوند بازگشت خواهندنمود. و همه قبایل امت‌ها به حضور تو سجده خواهند کرد.
28(22-29) For the kingdom is the LORD'S; and He is the ruler over the nations.
28زیرا سلطنت از آن خداونداست. و او بر امت‌ها مسلط است.
29(22-30) All the fat ones of the earth shall eat and worship; all they that go down to the dust shall kneel before Him, even he that cannot keep his soul alive.
29همه متمولان زمین غذا خورده، سجده خواهند کرد. وبه حضور وی هرکه به خاک فرو می‌رود رکوع خواهد نمود. و کسی جان خود را زنده نخواهدساخت.
30(22-31) A seed shall serve him; it shall be told of the Lord unto the next generation.
30ذریتی او را عبادت خواهند کرد ودرباره خداوند طبقه بعد را اخبار خواهند نمود.
31(22-32) They shall come and shall declare His righteousness unto a people that shall be born, that He hath done it.
31ایشان خواهند آمد و از عدالت او خبرخواهند داد، قومی را که متولد خواهند شد که اواین کار کرده است.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.