Psalms 90
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1BOOK IV A Prayer of Moses the man of God. Lord, Thou hast been our dwelling-place in all generations.
1ای خداوند مسکن ما تو بوده‌ای، درجمیع نسل‌ها،
2Before the mountains were brought forth, or ever Thou hadst formed the earth and the world, even from everlasting to everlasting, Thou art God.
2قبل از آنکه کوهها به وجود آید و زمین ربع مسکون را بیافرینی. از ازل تا به ابد تو خدا هستی.
3Thou turnest man to contrition; and sayest: 'Return, ye children of men.'
3انسان را به غباربرمی گردانی، و می‌گویی‌ای بنی آدم رجوع نمایید.
4For a thousand years in Thy sight are but as yesterday when it is past, and as a watch in the night.
4زیرا که هزار سال در نظر تو مثل دیروزاست که گذشته باشد و مثل پاسی از شب.
5Thou carriest them away as with a flood; they are as a sleep; in the morning they are like grass which groweth up.
5مثل سیلاب ایشان را رفته‌ای و مثل خواب شده‌اند. بامدادان مثل گیاهی که می‌روید.
6In the morning it flourisheth, and groweth up; in the evening it is cut down, and withereth.
6بامدادان می‌شکفد و می‌روید. شامگاهان بریده و پژمرده می‌شود.
7For we are consumed in Thine anger, and by Thy wrath are we hurried away.
7زیرا که در غضب تو کاهیده می‌شویم ودر خشم تو پریشان می‌گردیم.
8Thou hast set our iniquities before Thee, our secret sins in the light of Thy countenance.
8چونکه گناهان مارا در نظر خود گذارده‌ای و خفایای ما را در نورروی خویش.
9For all our days are passed away in Thy wrath; we bring our years to an end as a tale that is told.
9زیرا که تمام روزهای ما در خشم تو سپری شد و سالهای خود را مثل خیالی بسر برده‌ایم.
10The days of our years are threescore years and ten, or even by reason of strength fourscore years; yet is their pride but travail and vanity; for it is speedily gone, and we fly away.
10ایام عمر ما هفتاد سال است و اگر ازبنیه، هشتاد سال باشد. لیکن فخر آنها محنت وبطالت است زیرا به زودی تمام شده، پروازمی کنیم.
11Who knoweth the power of Thine anger, and Thy wrath according to the fear that is due unto Thee?
11کیست که شدت خشم تو را می‌داند وغضب تو را چنانکه از تو می‌باید ترسید.
12So teach us to number our days, that we may get us a heart of wisdom.
12ما را تعلیم ده تا ایام خود را بشماریم تا دل خردمندی را حاصل نماییم.
13Return, O LORD; how long? And let it repent Thee concerning Thy servants.
13رجوع کن‌ای خداوند تا به کی و بر بندگان خود شفقت فرما.
14O satisfy us in the morning with Thy mercy; that we may rejoice and be glad all our days.
14صبحگاهان ما را از رحمت خود سیر کن تاتمامی عمر خود ترنم و شادی نماییم.
15Make us glad according to the days wherein Thou hast afflicted us, according to the years wherein we have seen evil.
15ما راشادمان گردان به عوض ایامی که ما را مبتلاساختی و سالهایی که بدی را دیده‌ایم.
16Let Thy work appear unto Thy servants, and Thy glory upon their children.
16اعمال تو بر بندگانت ظاهر بشود و کبریایی تو بر فرزندان ایشان.
17And let the graciousness of the Lord our God be upon us; establish Thou also upon us the work of our hands; yea, the work of our hands establish Thou it.
17جمال خداوند خدای ما بر ما باد وعمل دستهای ما را بر ما استوار ساز. عمل دستهای ما را استوار گردان.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.