Psalmen 103
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Van David. Loof Jahweh, mijn ziel, Heel mijn binnenste zijn heilige Naam;
1ای جان من خداوند را متبارک بخوان! و هرچه در درون من است نام قدوس او را متبارک خواند.
2Loof Jahweh, mijn ziel, En vergeet zijn talloze weldaden niet!
2ای جان من خداوند را متبارک بخوان! و جمیع احسان های اورا فراموش مکن!
3Hij is het, die al uw zonden vergeeft, En al uw zwakheid geneest;
3که تمام گناهانت را می‌آمرزدو همه مرض های تو را شفا می‌بخشد.
4Die uw leven behoedt voor het graf, U kroont met genade en ontferming;
4که حیات تو را از هاویه فدیه می‌دهد و تاج رحمت و رافت را بر سر تو می‌نهد.
5Die al uw verlangens bevredigt, En als een adelaar uw jeugd verjongt!
5که جان تو را به چیزهای نیکو سیر می‌کند تا جوانی تو مثل عقاب تازه شود.
6Jahweh oefent gerechtigheid uit, Schaft recht aan alle verdrukten:
6خداوند عدالت را به‌جا می‌آورد و انصاف رابرای جمیع مظلومان.
7Hij toonde Moses zijn wegen, Aan de kinderen van Israël zijn machtige werken!
7طریق های خویش را به موسی تعلیم داد و عمل های خود را به بنی‌اسرائیل.
8Maar Jahweh is ook barmhartig en genadig, Lankmoedig en rijk aan ontferming:
8خداوند رحمان و کریم است دیرغضب و بسیار رحیم.
9Hij toornt niet voor immer, En wrokt niet voor eeuwig;
9تا به ابد محاکمه نخواهدنمود و خشم را همیشه نگاه نخواهد داشت.
10Hij vergeldt ons niet naar onze zonden, En straft ons niet naar onze schuld.
10باما موافق گناهان ما عمل ننموده، و به ما به حسب خطایای ما جزا نداده است.
11Neen, zo hoog als de hemel Zich boven de aarde verheft, Zo groot is zijn goedheid Voor hen, die Hem vrezen!
11زیرا آنقدر که آسمان از زمین بلندتر است، به همان قدر رحمت او بر ترسندگانش عظیم است.
12Zo ver het oosten staat van het westen, Werpt Hij onze schuld van Zich af;
12به اندازه‌ای که مشرق از مغرب دور است، به همان اندازه گناهان ما را از ما دور کرده است.
13Zoals een vader zich over zijn kinderen ontfermt, Ontfermt Zich Jahweh over hen, die Hem vrezen:
13چنانکه پدر برفرزندان خود رئوف است همچنان خداوند برترسندگان خود رافت می‌نماید.
14Want Hij kent onze aard, En bedenkt, dat wij stof zijn.
14زیرا جبلت مارا می‌داند و یاد می‌دارد که ما خاک هستیم.
15Als het gras zijn de dagen der mensen, Ze bloeien als een bloem op het veld:
15واما انسان، ایام او مثل گیاه است، مثل گل صحراهمچنان می‌شکفد.
16Waait er een wind overheen, ze is weg, En men weet niet meer, waar ze stond.
16زیرا که باد بر آن می‌وزد ونابود می‌گردد و مکانش دیگر آن را نمی شناسد.
17Maar van eeuwigheid is de goedheid van Jahweh, En tot in eeuwigheid blijft zij bestaan; Zijn barmhartigheid is voor hen, die Hem vrezen, En voor de kinderen van hun zonen:
17لیکن رحمت خداوند بر ترسندگانش ازازل تا ابدالاباد است و عدالت او بر فرزندان فرزندان.
18Voor hen, die zijn Verbond onderhouden, Zijn geboden gedenken en ze volbrengen.
18بر آنانی که عهد او را حفظ می‌کنند وفرایض او را یاد می‌دارند تا آنها را به‌جا آورند.
19In de hemel heeft Jahweh zijn troon opgeslagen, En zijn koningschap beheerst het heelal;
19خداوند تخت خود را بر آسمانها استوارنموده، و سلطنت او بر همه مسلط است.
20Jahweh’s engelen zingen Hem glorie, De sterke helden, die zijn geboden volbrengen, Die gehoorzamen aan zijn bevelen!
20خداوند را متبارک خوانید، ای فرشتگان او که در قوت زورآورید و کلام او را به‌جا می‌آورید وآواز کلام او را گوش می‌گیرید!
21Looft Jahweh dan, al zijn legerscharen, Zijn dienaars, die zijn wil volbrengt;
21ای جمیع لشکرهای او خداوند را متبارک خوانید! و‌ای خادمان او که اراده او را بجا می‌آورید!
22Looft Jahweh, al zijn werken, In iedere plaats van zijn rijk; Loof Jahweh, mijn ziel!
22ای همه کارهای خداوند او را متبارک خوانید! در همه مکان های سلطنت او. ای جان من خداوند رامتبارک بخوان!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.