Psalmen 50
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Een psalm van Asaf. De God der goden, Jahweh, spreekt en roept tot de aarde Van de opgang tot de ondergang der zon!
1خدا، خدا یهوه تکلم می‌کند و زمین رااز مطلع آفتاب تا به مغربش می‌خواند.
2Van Sion, de kroon der schoonheid, straalt God zijn heerlijkheid uit:
2از صهیون که کمال زیبایی است، خدا تجلی نموده است.
3Hij komt, onze God, en zwijgt niet meer! Verterend vuur gaat voor Hem uit, De stormwind woedt om Hem heen!
3خدای ما می‌آید و سکوت نخواهد نمود. آتش پیش روی او می‌بلعد. وطوفان شدید گرداگرد وی خواهد بود.
4Hij nodigt de hemelen uit, daarboven, En de aarde, om zijn volk te richten:
4آسمان را از بالا می‌خواند و زمین را، تا قوم خود راداوری کند:
5“Brengt Mij mijn getrouwen bijeen, Die door offers het Verbond met Mij sloten!”
5«مقدسان مرا نزد من جمع کنید، که عهد را با من به قربانی بسته‌اند.»
6En de hemelen verkondigen zijn gerechtigheid; Want God begint het gericht.
6و آسمانها ازانصاف او خبر خواهند داد. زیرا خدا خود داوراست، سلاه.
7Hoor, mijn volk, en laat Mij spreken; Het u betuigen, Israël: Ik Jahweh, uw God:
7«ای قوم من بشنوتا سخن گویم. و‌ای اسرائیل تا برایت شهادت دهم که خدا، خدای تومن هستم.
8Niet om uw offers spreek Ik u vrij, Of om uw brandoffers, Mij zonder ophouden gebracht.
8درباره قربانی هایت تو را توبیخ نمی کنم و قربانی های سوختنی تو دائم در نظرمن است.
9Neen, Ik heb den stier uit uw stallen niet nodig, En geen bokken uit uw kooien.
9گوساله‌ای از خانه تو نمی گیرم و نه بزی از آغل تو.
10Want Mij behoren alle dieren in het woud, Het vee en het wild op de bergen;
10زیراکه جمیع حیوانات جنگل از آن منند و بهایمی که بر هزاران کوه می‌باشند.
11Ik ken alle vogels in de lucht, Van Mij is wat zich beweegt op het veld.
11همه پرندگان کوهها را می‌شناسم و وحوش صحرا نزد من حاضرند.
12Had Ik honger, Ik behoefde het ú niet te zeggen, Want Mij behoort de aarde met wat ze bevat.
12اگر گرسنه می‌بودم تورا خبر نمی دادم. زیرا ربع مسکون و پری آن از آن من است.
13Of zou Ik soms stierenvlees eten, En bokkenbloed drinken?
13آیا گوشت گاوان را بخورم و خون بزها را بنوشم؟
14Neen, breng als uw offer een loflied aan God, Onderhoud uw geloften, den Allerhoogste gebracht,
14برای خدا قربانی تشکر رابگذران، و نذرهای خویش را به حضرت اعلی وفانما.
15En roep Mij aan in tijden van nood: Dan zal Ik u redden, en gij zult Mij eren.
15پس در روز تنگی مرا بخوان تا تو راخلاصی دهم و مرا تمجید بنمایی.»
16Hoe waagt gij het, over mijn geboden te spreken, En uw mond vol te hebben van mijn Verbond,
16و اما به شریر خدا می‌گوید: «ترا چه‌کاراست که فرایض مرا بیان کنی و عهد مرا به زبان خود بیاوری؟
17Terwijl gij toch de tucht veracht, En mijn woord in de wind slaat?
17چونکه تو از تادیب نفرت داشته‌ای و کلام مرا پشت سر خود انداخته‌ای.
18Ziet gij een dief, gij loopt terstond met hem mee, En met echtbrekers gaat gij vriendschappelijk om.
18چون دزد را دیدی او را پسند کردی و نصیب تو با زناکاران است.
19Uw mond vloeit over van boosheid, En uw tong weeft bedrog;
19دهان خود را به شرارت گشوده‌ای و زبانت حیله را اختراع می‌کند.
20Gij spreekt schande over uw broeder, En werpt smaad op den zoon van uw moeder.
20نشسته‌ای تا به ضد برادر خود سخن رانی ودرباره پسر مادر خویش غیبت‌گویی.
21Dit hebt gij gedaan; en omdat Ik bleef zwijgen, Dacht gij nog: Ik ben niet beter dan gij. Daarom waarschuw Ik u, En breng het u onder het oog.
21این راکردی و من سکوت نمودم. پس گمان بردی که من مثل تو هستم. لیکن تو را توبیخ خواهم کرد. و این را پیش نظر تو به ترتیب خواهم نهاد.
22Godvergetenen, neemt het ter harte; Anders verscheur Ik u, en er is niemand, die u zal redden!
22ای فراموش کنندگان خدا، در این تفکر کنید! مباداشما را بدرم و رهاننده‌ای نباشد.
23Wie een loflied offert, eert Mij waarachtig, En wie deugdzaam leeft, hem toon Ik Gods heil!
23هر‌که قربانی تشکر را گذراند مرا تمجید می‌کند. و آنکه طریق خود را راست سازد، نجات خدا را به وی نشان خواهم داد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.