Psalmen 50
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Modern Hebrew Bible
1Een psalm van Asaf. De God der goden, Jahweh, spreekt en roept tot de aarde Van de opgang tot de ondergang der zon!
1מזמור לאסף אל אלהים יהוה דבר ויקרא ארץ ממזרח שמש עד מבאו׃
2Van Sion, de kroon der schoonheid, straalt God zijn heerlijkheid uit:
2מציון מכלל יפי אלהים הופיע׃
3Hij komt, onze God, en zwijgt niet meer! Verterend vuur gaat voor Hem uit, De stormwind woedt om Hem heen!
3יבא אלהינו ואל יחרש אש לפניו תאכל וסביביו נשערה מאד׃
4Hij nodigt de hemelen uit, daarboven, En de aarde, om zijn volk te richten:
4יקרא אל השמים מעל ואל הארץ לדין עמו׃
5“Brengt Mij mijn getrouwen bijeen, Die door offers het Verbond met Mij sloten!”
5אספו לי חסידי כרתי בריתי עלי זבח׃
6En de hemelen verkondigen zijn gerechtigheid; Want God begint het gericht.
6ויגידו שמים צדקו כי אלהים שפט הוא סלה׃
7Hoor, mijn volk, en laat Mij spreken; Het u betuigen, Israël: Ik Jahweh, uw God:
7שמעה עמי ואדברה ישראל ואעידה בך אלהים אלהיך אנכי׃
8Niet om uw offers spreek Ik u vrij, Of om uw brandoffers, Mij zonder ophouden gebracht.
8לא על זבחיך אוכיחך ועולתיך לנגדי תמיד׃
9Neen, Ik heb den stier uit uw stallen niet nodig, En geen bokken uit uw kooien.
9לא אקח מביתך פר ממכלאתיך עתודים׃
10Want Mij behoren alle dieren in het woud, Het vee en het wild op de bergen;
10כי לי כל חיתו יער בהמות בהררי אלף׃
11Ik ken alle vogels in de lucht, Van Mij is wat zich beweegt op het veld.
11ידעתי כל עוף הרים וזיז שדי עמדי׃
12Had Ik honger, Ik behoefde het ú niet te zeggen, Want Mij behoort de aarde met wat ze bevat.
12אם ארעב לא אמר לך כי לי תבל ומלאה׃
13Of zou Ik soms stierenvlees eten, En bokkenbloed drinken?
13האוכל בשר אבירים ודם עתודים אשתה׃
14Neen, breng als uw offer een loflied aan God, Onderhoud uw geloften, den Allerhoogste gebracht,
14זבח לאלהים תודה ושלם לעליון נדריך׃
15En roep Mij aan in tijden van nood: Dan zal Ik u redden, en gij zult Mij eren.
15וקראני ביום צרה אחלצך ותכבדני׃
16Hoe waagt gij het, over mijn geboden te spreken, En uw mond vol te hebben van mijn Verbond,
16ולרשע אמר אלהים מה לך לספר חקי ותשא בריתי עלי פיך׃
17Terwijl gij toch de tucht veracht, En mijn woord in de wind slaat?
17ואתה שנאת מוסר ותשלך דברי אחריך׃
18Ziet gij een dief, gij loopt terstond met hem mee, En met echtbrekers gaat gij vriendschappelijk om.
18אם ראית גנב ותרץ עמו ועם מנאפים חלקך׃
19Uw mond vloeit over van boosheid, En uw tong weeft bedrog;
19פיך שלחת ברעה ולשונך תצמיד מרמה׃
20Gij spreekt schande over uw broeder, En werpt smaad op den zoon van uw moeder.
20תשב באחיך תדבר בבן אמך תתן דפי׃
21Dit hebt gij gedaan; en omdat Ik bleef zwijgen, Dacht gij nog: Ik ben niet beter dan gij. Daarom waarschuw Ik u, En breng het u onder het oog.
21אלה עשית והחרשתי דמית היות אהיה כמוך אוכיחך ואערכה לעיניך׃
22Godvergetenen, neemt het ter harte; Anders verscheur Ik u, en er is niemand, die u zal redden!
22בינו נא זאת שכחי אלוה פן אטרף ואין מציל׃
23Wie een loflied offert, eert Mij waarachtig, En wie deugdzaam leeft, hem toon Ik Gods heil!
23זבח תודה יכבדנני ושם דרך אראנו בישע אלהים׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.