Psalmen 74
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Modern Hebrew Bible
1Een leerdicht van Asaf. O God, waarom zoudt Gij ons voor altijd verstoten, Zou uw toorn blijven woeden tegen de kudde uwer weide?
1משכיל לאסף למה אלהים זנחת לנצח יעשן אפך בצאן מרעיתך׃
2Gedenk toch uw volk, dat Gij U eens hebt verworven, De stam, die Gij hebt verlost als uw erfdeel, De Sionsberg, Die Gij U tot woonplaats verkoost!
2זכר עדתך קנית קדם גאלת שבט נחלתך הר ציון זה שכנת בו׃
3Ach, richt toch uw schreden naar de onherstelbare puinen; Heel het heiligdom is door den vijand vernield.
3הרימה פעמיך למשאות נצח כל הרע אויב בקדש׃
4Uw haters joelden in uw heilige tent, En hebben er hun banieren geplant.
4שאגו צרריך בקרב מועדך שמו אותתם אתות׃
5Ze hakten de friezen boven de ingangen stuk, Zoals een bijl in het kreupelhout woedt.
5יודע כמביא למעלה בסבך עץ קרדמות׃
6Ze hebben het drijfwerk in stukken geslagen, Met bijl en houweel het vernield;
6ועת פתוחיה יחד בכשיל וכילפת יהלמון׃
7Uw heiligdom in brand gestoken, De woonplaats van uw Naam tot de grond toe ontwijd.
7שלחו באש מקדשך לארץ חללו משכן שמך׃
8Ze zeiden: “Wij zullen alles verwoesten, Alle godshuizen verbranden door ‘t hele land!”
8אמרו בלבם נינם יחד שרפו כל מועדי אל בארץ׃
9Wij zien geen voortekens meer, en er is geen profeet, Niemand onder ons, die kan zeggen: Hoelang nog!
9אותתינו לא ראינו אין עוד נביא ולא אתנו ידע עד מה׃
10Ja, hoelang nog, o God, zal de vijand U honen, De vijand maar altijd uw Naam blijven lasteren?
10עד מתי אלהים יחרף צר ינאץ אויב שמך לנצח׃
11Waarom trekt Gij uw hand van ons terug, En houdt Gij uw rechter in uw boezem verborgen?
11למה תשיב ידך וימינך מקרב חוקך כלה׃
12Gij zijt toch van ouds onze Koning, o God, Die op aarde altijd de zege bevocht:
12ואלהים מלכי מקדם פעל ישועות בקרב הארץ׃
13Gij hebt de zee opgezweept door uw kracht, Op het water de schedels der draken verpletterd;
13אתה פוררת בעזך ים שברת ראשי תנינים על המים׃
14Gij hebt Liwjatan zijn koppen verbrijzeld, En hem een prooi der jakhalzen gemaakt.
14אתה רצצת ראשי לויתן תתננו מאכל לעם לציים׃
15Gij liet bronnen en beken ontspringen, Maar eeuwige stromen verdrogen.
15אתה בקעת מעין ונחל אתה הובשת נהרות איתן׃
16Door U kwam de dag, door U kwam de nacht, Gij hebt de maan en de zon haar plaatsen bereid.
16לך יום אף לך לילה אתה הכינות מאור ושמש׃
17Gij hebt al de grenzen der aarde gesteld, Zomer en winter, Gij hebt ze gemaakt!
17אתה הצבת כל גבולות ארץ קיץ וחרף אתה יצרתם׃
18Denk aan dit alles, o Jahweh, als de vijand blijft honen, Een waanzinnig volk uw Naam blijft lasteren!
18זכר זאת אויב חרף יהוה ועם נבל נאצו שמך׃
19Geef, die U loven, niet prijs aan de beesten, En vergeet uw ongelukkigen niet voor altoos.
19אל תתן לחית נפש תורך חית ענייך אל תשכח לנצח׃
20Zie neer op uw verbond, en houd het gestand: Het rampzalige Land is een oord van verdrukking!
20הבט לברית כי מלאו מחשכי ארץ נאות חמס׃
21Laat de vertrapte niet onverhoord gaan, Maar de verdrukte en arme uw Naam verheerlijken.
21אל ישב דך נכלם עני ואביון יהללו שמך׃
22Sta op, o God, en verdedig uw zaak, Gedenk, hoe die dwazen U steeds blijven honen;
22קומה אלהים ריבה ריבך זכר חרפתך מני נבל כל היום׃
23Vergeet het geschreeuw van uw vijanden niet, Het geloei van uw haters, dat altijd maar raast!
23אל תשכח קול צרריך שאון קמיך עלה תמיד׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.