Psalmen 109
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Modern Hebrew Bible
1Voor muziekbegeleiding. Een psalm van David. Mijn God, tot wien mijn loflied klinkt, Zwijg toch niet stil!
1למנצח לדוד מזמור אלהי תהלתי אל תחרש׃
2Want men zet een mond vol boosheid en bedrog tegen mij op, En belastert mij met leugentongen;
2כי פי רשע ופי מרמה עלי פתחו דברו אתי לשון שקר׃
3Men bestookt mij met woorden van haat, En bestrijdt mij zonder enige grond;
3ודברי שנאה סבבוני וילחמוני חנם׃
4Men belaagt mij tot loon voor mijn liefde, En tot loon voor mijn bidden;
4תחת אהבתי ישטנוני ואני תפלה׃
5Men vergeldt mij kwaad voor goed, En haat voor mijn liefde.
5וישימו עלי רעה תחת טובה ושנאה תחת אהבתי׃
6Stel een gewetenloos rechter over hem aan, En aan zijn rechterhand trede een valse aanklager op;
6הפקד עליו רשע ושטן יעמד על ימינו׃
7Voor het gerecht worde hij schuldig bevonden, En smeke hij tevergeefs om genade.
7בהשפטו יצא רשע ותפלתו תהיה לחטאה׃
8Mogen zijn dagen maar kort zijn, En zijn ambt aan een ander vervallen.
8יהיו ימיו מעטים פקדתו יקח אחר׃
9Zijn kinderen mogen wezen, Zijn vrouw een weduwe worden;
9יהיו בניו יתומים ואשתו אלמנה׃
10Mogen zijn zonen als bedelaars zwerven, Zelfs uit hun krotten worden verjaagd.
10ונוע ינועו בניו ושאלו ודרשו מחרבותיהם׃
11De woekeraar legge beslag op heel zijn bezit, En vreemden mogen met zijn verdiensten gaan strijken.
11ינקש נושה לכל אשר לו ויבזו זרים יגיעו׃
12Laat niemand zich zijner ontfermen, Niemand zich over zijn wezen erbarmen;
12אל יהי לו משך חסד ואל יהי חונן ליתומיו׃
13Laat zijn kroost ten ondergang worden gedoemd, Zijn naam al verdwijnen in het eerste geslacht.
13יהי אחריתו להכרית בדור אחר ימח שמם׃
14Moge Jahweh de misdaad zijner vaderen gedenken, En de schuld van zijn moeder nooit worden gedelgd;
14יזכר עון אבתיו אל יהוה וחטאת אמו אל תמח׃
15Jahweh houde ze altijd voor ogen, Zodat zelfs hun aandenken van de aarde verdwijnt.
15יהיו נגד יהוה תמיד ויכרת מארץ זכרם׃
16Want hij dacht er niet aan, barmhartig te zijn, Maar vervolgde den ellendige, arme en bedroefde ten dode.
16יען אשר לא זכר עשות חסד וירדף איש עני ואביון ונכאה לבב למותת׃
17Hij hield van vervloeking: die treffe hem dan; Geen zegen wilde hij spreken: die blijve hem verre!
17ויאהב קללה ותבואהו ולא חפץ בברכה ותרחק ממנו׃
18De vloek trok hij aan als een kleed: Die dringe hem als water in het lijf, als olie in zijn gebeente;
18וילבש קללה כמדו ותבא כמים בקרבו וכשמן בעצמותיו׃
19Die worde de mantel, waarin hij zich hult, De gordel, die hij altijd moet dragen.
19תהי לו כבגד יעטה ולמזח תמיד יחגרה׃
20Zó moge Jahweh mijn haters vergelden, En die laag van mij lasteren!
20זאת פעלת שטני מאת יהוה והדברים רע על נפשי׃
21Maar treed Gìj voor mij op, o Jahweh, mijn Heer, En red mij omwille van uw Naam naar de rijkdom uwer genade!
21ואתה יהוה אדני עשה אתי למען שמך כי טוב חסדך הצילני׃
22Want ik ben arm en ellendig, En mijn hart krimpt ineen in mijn borst;
22כי עני ואביון אנכי ולבי חלל בקרבי׃
23Ik zink weg als een verdwijnende schaduw, Word voortgejaagd als een sprinkhanenzwerm;
23כצל כנטותו נהלכתי ננערתי כארבה׃
24Van het vasten knikken mijn knieën, En mijn vermagerd lichaam schrompelt ineen.
24ברכי כשלו מצום ובשרי כחש משמן׃
25Zó ben ik hun een bespotting geworden; Die mij zien, schudden meewarig het hoofd.
25ואני הייתי חרפה להם יראוני יניעון ראשם׃
26Help mij, Jahweh, mijn God, En red mij naar uw genade;
26עזרני יהוה אלהי הושיעני כחסדך׃
27Opdat men erkenne, dat het uw hand is, Jahweh: dat Gij het volbracht!
27וידעו כי ידך זאת אתה יהוה עשיתה׃
28Laat hèn dan maar vloeken, als Gìj mij wilt zegenen; Mijn vijand zich schamen, maar uw knecht zich verheugen;
28יקללו המה ואתה תברך קמו ויבשו ועבדך ישמח׃
29Mogen mijn tegenstanders met smaad worden bekleed, En zich in hun schande hullen als in een mantel!
29ילבשו שוטני כלמה ויעטו כמעיל בשתם׃
30Dan zal ik Jahweh juichend danken, En voor een talloze schare Hem prijzen;
30אודה יהוה מאד בפי ובתוך רבים אהללנו׃
31Omdat Hij aan de rechterhand van den ongelukkige staat, Om hem te redden, van die hem verdoemen!
31כי יעמד לימין אביון להושיע משפטי נפשו׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.