Psaumes 89
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Cantique d’Éthan, l’Ezrachite.
1Een leerdicht van Etan, den Ezrachiet. Uw genade, o Jahweh, wil ik eeuwig bezingen, Uw trouw verkonden van geslacht tot geslacht!
2Je chanterai toujours les bontés de l’Éternel; Ma bouche fera connaître à jamais ta fidélité.
2Want Gij hebt gesproken: Mijn genade duurt eeuwig, Mijn trouw staat als de hemel onwankelbaar vast.
3Car je dis: La bonté a des fondements éternels; Tu établis ta fidélité dans les cieux.
3Ik heb een verbond met mijn uitverkorene gesloten, Een eed gezworen aan David, mijn dienaar:
4J’ai fait alliance avec mon élu; Voici ce que j’ai juré à David, mon serviteur:
4Voor eeuwig zal Ik uw nazaat behouden, Uw troon doen staan van geslacht tot geslacht!
5J’affermirai ta postérité pour toujours, Et j’établirai ton trône à perpétuité. — Pause.
5De hemelen loven uw wondermacht, Jahweh, En uw trouw in de gemeenschap der heiligen;
6Les cieux célèbrent tes merveilles, ô Éternel! Et ta fidélité dans l’assemblée des saints.
6Want wie in de wolken kan zich meten met Jahweh, Wie van Gods zonen is aan Jahweh gelijk?
7Car qui, dans le ciel, peut se comparer à l’Éternel? Qui est semblable à toi parmi les fils de Dieu?
7Geweldig is God in de gemeenschap der heiligen, Machtig, ontzaglijk boven allen om Hem heen!
8Dieu est terrible dans la grande assemblée des saints, Il est redoutable pour tous ceux qui l’entourent.
8God der heirscharen, Jahweh, wie komt U nabij; Uw almacht en trouw omringen U, Jahweh!
9Éternel, Dieu des armées! Qui est comme toi puissant, ô Éternel? Ta fidélité t’environne.
9Gij beheerst de onstuimige zee, En bedaart de bruisende golven;
10Tu domptes l’orgueil de la mer; Quand ses flots se soulèvent, tu les apaises.
10Gij hebt Ráhab weggetrapt als een kreng, Uw vijanden uiteen gejaagd door uw machtige arm.
11Tu écrasas l’Égypte comme un cadavre, Tu dispersas tes ennemis par la puissance de ton bras.
11Van U is de hemel, van U is de aarde; Gij hebt de wereld gegrond met wat ze bevat.
12C’est à toi qu’appartiennent les cieux et la terre, C’est toi qui as fondé le monde et ce qu’il renferme.
12Het Noorden en Zuiden, Gij hebt ze geschapen; Tabor en Hermon prijzen uw Naam!
13Tu as créé le nord et le midi; Le Thabor et l’Hermon se réjouissent à ton nom.
13Aan U de arm met heldenkracht; Uw hand is sterk, uw rechter verheven.
14Ton bras est puissant, Ta main forte, ta droite élevée.
14Recht en gerechtigheid dragen uw troon, Genade en trouw gaan voor uw aangezicht uit!
15La justice et l’équité sont la base de ton trône. La bonté et la fidélité sont devant ta face.
15Gelukkig het volk, dat nog jubelen kan, En wandelen in het licht van uw aanschijn, o Jahweh;
16Heureux le peuple qui connaît le son de la trompette; Il marche à la clarté de ta face, ô Éternel!
16Dat zich altijd verheugt in uw Naam, En in uw gerechtigheid roemt.
17Il se réjouit sans cesse de ton nom, Et il se glorifie de ta justice.
17Want Gij zijt onze heerlijke schutse, Door uw goedheid heft onze hoorn zich omhoog:
18Car tu es la gloire de sa puissance; C’est ta faveur qui relève notre force.
18Want Jahweh is ons tot schild, Israëls Heilige tot Koning!
19Car l’Éternel est notre bouclier, Le Saint d’Israël est notre roi.
19Eens hebt Gij in visioenen gesproken, En tot uw getrouwe gezegd: Ik heb een dapperen strijder gekroond, Hoog verheven een jongeman uit het volk.
20Alors tu parlas dans une vision à ton bien-aimé, Et tu dis: J’ai prêté mon secours à un héros, J’ai élevé du milieu du peuple un jeune homme;
20Ik heb David, mijn dienaar, gevonden, Hem met mijn heilige olie gezalfd;
21J’ai trouvé David, mon serviteur, Je l’ai oint de mon huile sainte.
21Mijn hand houdt hem vast, En mijn arm zal hem stutten!
22Ma main le soutiendra, Et mon bras le fortifiera.
22Geen vijand zal hem bespringen, Geen booswicht benauwen;
23L’ennemi ne le surprendra pas, Et le méchant ne l’opprimera point;
23Ik leg zijn vijanden voor hem neer, En sla zijn haters tegen de grond.
24J’écraserai devant lui ses adversaires, Et je frapperai ceux qui le haïssent.
24Mijn trouw en genade zullen hem steeds vergezellen, Door mijn Naam zal zijn hoorn zich verheffen;
25Ma fidélité et ma bonté seront avec lui, Et sa force s’élèvera par mon nom.
25Ik leg zijn hand op de zee, Zijn rechter op de rivieren.
26Je mettrai sa main sur la mer, Et sa droite sur les fleuves.
26Hij mag tot Mij roepen: Mijn Vader zijt Gij, Mijn God en de Rots van mijn heil;
27Lui, il m’invoquera: Tu es mon père, Mon Dieu et le rocher de mon salut!
27En Ik zal hem tot eerstgeborene verheffen, Hoog boven de koningen der aarde.
28Et moi, je ferai de lui le premier-né, Le plus élevé des rois de la terre.
28Eeuwig zal Ik hem mijn genade behouden, Onverbreekbaar zal mijn verbond met hem zijn:
29Je lui conserverai toujours ma bonté, Et mon alliance lui sera fidèle;
29Ik zal zijn geslacht laten duren voor eeuwig, Zijn troon als de dagen des hemels!
30Je rendrai sa postérité éternelle, Et son trône comme les jours des cieux.
30En mochten zijn zonen mijn wet verzaken, En niet wandelen naar mijn geboden,
31Si ses fils abandonnent ma loi Et ne marchent pas selon ses ordonnances,
31Mijn voorschriften schenden, Mijn bevel overtreden:
32S’ils violent mes préceptes Et n’observent pas mes commandements,
32Dan zal Ik wel met de roede hun misdaad bestraffen, En met slagen hun schuld,
33Je punirai de la verge leurs transgressions, Et par des coups leurs iniquités;
33Maar hèm zal Ik mijn gunst niet onthouden, En mijn trouw niet verloochenen.
34Mais je ne lui retirerai point ma bonté Et je ne trahirai pas ma fidélité,
34Mijn verbond zal Ik nimmer verbreken, Nooit veranderen wat Ik eens heb gezegd;
35Je ne violerai point mon alliance Et je ne changerai pas ce qui est sorti de mes lèvres.
35Bij mijn heiligheid heb Ik het eens en voor altijd gezworen, En nooit breek Ik David mijn woord!
36J’ai juré une fois par ma sainteté: Mentirai-je à David?
36Zijn geslacht zal eeuwig bestaan, En zijn troon als de zon voor mijn aanschijn;
37Sa postérité subsistera toujours; Son trône sera devant moi comme le soleil,
37Als de maan, die stand houdt voor eeuwig, En trouw in de wolken blijft staan.
38Comme la lune il aura une éternelle durée. Le témoin qui est dans le ciel est fidèle. — Pause.
38En nu hebt Gij toch uw Gezalfde versmaad en verstoten, Tegen hem uw gramschap ontstoken;
39Et pourtant, tu as rejeté, tu as repoussé! Tu t’es irrité contre ton oint!
39Het verbond met uw dienaar verbroken, Zijn kroon vertrapt op de grond.
40Tu as dédaigné l’alliance avec ton serviteur; Tu as abattu, profané sa couronne.
40Al zijn wallen hebt Gij geslecht, Zijn vestingen in puin gelegd;
41Tu as détruit toutes ses murailles, Tu as mis en ruines ses forteresses.
41Iedereen plundert hem, die er voorbij gaat, En zijn buren spotten met hem.
42Tous les passants le dépouillent; Il est un objet d’opprobre pour ses voisins.
42Gij hebt de rechterhand van zijn verdrukkers verhoogd, En al zijn vijanden van blijdschap doen juichen,
43Tu as élevé la droite de ses adversaires, Tu as réjoui tous ses ennemis;
43Doen wijken de kling van zijn zwaard, Hem geen stand doen houden in de strijd.
44Tu as fait reculer le tranchant de son glaive, Et tu ne l’as pas soutenu dans le combat.
44Gij hebt hem van zijn glorie beroofd, Zijn troon ter aarde geworpen;
45Tu as mis un terme à sa splendeur, Et tu as jeté son trône à terre;
45De dagen verkort van zijn jeugdige kracht, En hem met schande bedekt.
46Tu as abrégé les jours de sa jeunesse, Tu l’as couvert de honte. — Pause.
46Hoe lang nog, Jahweh, zult Gij U maar altijd verbergen, En zal uw gramschap laaien als vuur?
47Jusques à quand, Éternel! Te cacheras-tu sans cesse, Et ta fureur s’embrasera-t-elle comme le feu?
47Bedenk toch, wat het leven is, Hoe vergankelijk Gij den mens hebt gemaakt.
48Rappelle-toi ce qu’est la durée de ma vie, Et pour quel néant tu as créé tous les fils de l’homme.
48Waar leeft de man, die de dood niet zal zien, Zijn leven kan redden uit de klauw van het graf?
49Y a-t-il un homme qui puisse vivre et ne pas voir la mort, Qui puisse sauver son âme du séjour des morts? — Pause.
49Heer, waar zijn dan uw vroegere gunsten gebleven, Die Gij David bij uw trouw hadt bezworen?
50Où sont, Seigneur! Tes bontés premières, Que tu juras à David dans ta fidélité?
50Ach Heer, gedenk toch de smaad van uw dienaar, De hoon der volken, die ik in mijn boezem verkrop,
51Souviens-toi, Seigneur! De l’opprobre de tes serviteurs, Souviens-toi que je porte en mon sein tous les peuples nombreux;
51Waarmee uw vijanden schimpen, o Jahweh, En uw Gezalfde tergen bij iedere stap!
52Souviens-toi des outrages de tes ennemis, ô Éternel! De leurs outrages contre les pas de ton oint.
52Gezegend zij Jahweh in eeuwigheid; Amen, Amen!
53Béni soit à jamais l’Éternel! Amen! Amen!
no verse 53 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.