Psaumes 119
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Heureux ceux qui sont intègres dans leur voie, Qui marchent selon la loi de l’Éternel!
1Gelukkig, die onberispelijk zijn in hun wandel, En leven volgens Jahweh’s wet;
2Heureux ceux qui gardent ses préceptes, Qui le cherchent de tout leur cœur,
2Gelukkig, die op zijn vermaningen letten, Hem zoeken met geheel hun hart;
3Qui ne commettent point d’iniquité, Et qui marchent dans ses voies!
3Zij ook, die geen ongerechtigheid plegen, Maar blijven leven naar zijn woord.
4Tu as prescrit tes ordonnances, Pour qu’on les observe avec soin.
4Gij zelf hebt uw bevelen gegeven, Opdat men ze trouw zou volbrengen;
5Puissent mes actions être bien réglées, Afin que je garde tes statuts!
5Ach, mocht mijn gedrag zo onwankelbaar zijn, Dat ik uw inzettingen trouw onderhield.
6Alors je ne rougirai point, A la vue de tous tes commandements.
6Dan zal ik nooit beschaamd komen staan, Als ik het oog richt op al uw geboden;
7Je te louerai dans la droiture de mon cœur, En apprenant les lois de ta justice.
7Maar in oprechtheid des harten zal ik U danken, Als ik uw rechtvaardige voorschriften leer.
8Je veux garder tes statuts: Ne m’abandonne pas entièrement!
8Ik houd mij vast aan uw bestel: Verlaat mij dan niet voor altoos!
9Comment le jeune homme rendra-t-il pur son sentier? En se dirigeant d’après ta parole.
9Hoe kan een jongeman zijn reinheid bewaren? Door zich te houden aan uw woord!
10Je te cherche de tout mon cœur: Ne me laisse pas égarer loin de tes commandements!
10Ik heb U met heel mijn hart gezocht, Laat mij nooit uw geboden verlaten;
11Je serre ta parole dans mon cœur, Afin de ne pas pécher contre toi.
11Ik bewaar uw bestel in mijn hart, Om nooit te zondigen tegen U.
12Béni sois-tu, ô Éternel! Enseigne-moi tes statuts!
12Geprezen zijt Gij, o Jahweh, Leer mij uw inzettingen kennen;
13De mes lèvres j’énumère Toutes les sentences de ta bouche.
13Dan zal ik met mijn lippen verbreiden Al de voorschriften van uw mond.
14Je me réjouis en suivant tes préceptes, Comme si je possédais tous les trésors.
14Ik verheug mij over de weg, die uw vermaning mij wees, Meer dan over alle schatten;
15Je médite tes ordonnances, J’ai tes sentiers sous les yeux.
15Uw bevelen wil ik overwegen, En op uw paden blijven letten;
16Je fais mes délices de tes statuts, Je n’oublie point ta parole.
16Ik wil mij aan uw wet verkwikken, En nimmermeer uw woord vergeten!
17Fais du bien à ton serviteur, pour que je vive Et que j’observe ta parole!
17Laat uw dienstknecht leven, En ik zal uw woord onderhouden;
18Ouvre mes yeux, pour que je contemple Les merveilles de ta loi!
18Neem de sluier van mijn ogen, Opdat ik de wonderen van uw wet aanschouwe.
19Je suis un étranger sur la terre: Ne me cache pas tes commandements!
19Al ben ik maar een zwerver op aarde, Verberg mij uw bevelen niet;
20Mon âme est brisée par le désir Qui toujours la porte vers tes lois.
20Want mijn ziel wordt verteerd van verlangen Naar uw voorschriften, altijd door.
21Tu menaces les orgueilleux, ces maudits, Qui s’égarent loin de tes commandements.
21Gij bedreigt de hoogmoedigen, Vervloekt, die uw geboden verlaat;
22Décharge-moi de l’opprobre et du mépris! Car j’observe tes préceptes.
22Wend dan smaad en hoon van mij af, Want uw vermaningen neem ik ter harte.
23Des princes ont beau s’asseoir et parler contre moi, Ton serviteur médite tes statuts.
23Al spannen ook vorsten tegen mij samen, Uw dienstknecht peinst over uw inzettingen na;
24Tes préceptes font mes délices, Ce sont mes conseillers.
24Ja, uw bestel is mij een lust, En mijn berader.
25Mon âme est attachée à la poussière: Rends-moi la vie selon ta parole!
25Reeds ligt mijn ziel aan het stof gekluisterd: Wek mij ten leven naar uw woord.
26Je raconte mes voies, et tu m’exauces: Enseigne-moi tes statuts!
26Mijn leven heb ik U open gelegd: Gij hebt mij gehoord, Leer mij thans uw inzettingen kennen;
27Fais-moi comprendre la voie de tes ordonnances, Et je méditerai sur tes merveilles!
27Onderricht mij, hoe ik naar uw bevelen moet leven, En ik zal uw wonderen vermelden.
28Mon âme pleure de chagrin: Relève-moi selon ta parole!
28Mijn ziel kwijnt weg van ellende: Richt mij naar uw bestel weer op.
29Éloigne de moi la voie du mensonge, Et accorde-moi la grâce de suivre ta loi!
29Houd de weg der leugen ver van mij af, En schenk mij genadig uw wet;
30Je choisis la voie de la vérité, Je place tes lois sous mes yeux.
30Ik heb de weg der waarheid gekozen, Uw voorschriften mij voor ogen gesteld.
31Je m’attache à tes préceptes: Éternel, ne me rends point confus!
31Ik klamp mij aan uw vermaningen vast, Maak mij niet te schande, o Jahweh;
32Je cours dans la voie de tes commandements, Car tu élargis mon cœur.
32De weg uwer geboden zal ik bewandelen, Als Gij mijn hart maar verblijdt.
33Enseigne-moi, Éternel, la voie de tes statuts, Pour que je la retienne jusqu’à la fin!
33Leer mij, Jahweh, naar uw inzettingen leven, Opdat ik ze ten einde toe onderhoud;
34Donne-moi l’intelligence, pour que je garde ta loi Et que je l’observe de tout mon cœur!
34Geef mij inzicht om uw wet te volbrengen, En met heel mijn hart te beleven;
35Conduis-moi dans le sentier de tes commandements! Car je l’aime.
35Laat mij het pad uwer geboden betreden, Want dat is mijn vreugd.
36Incline mon cœur vers tes préceptes, Et non vers le gain!
36Neig mijn hart naar uw vermaningen, En niet naar gewin;
37Détourne mes yeux de la vue des choses vaines, Fais-moi vivre dans ta voie!
37Wend mijn ogen van de ijdelheid af, En laat mij leven naar uw woord.
38Accomplis envers ton serviteur ta promesse, Qui est pour ceux qui te craignent!
38Doe uw bestel aan uw dienstknecht gestand, Dat Gij beschikt hebt voor hen, die U vrezen;
39Éloigne de moi l’opprobre que je redoute! Car tes jugements sont pleins de bonté.
39Wentel de smaad, die ik ducht, van mij weg, Want uw voorschriften blijven voortreffelijk.
40Voici, je désire pratiquer tes ordonnances: Fais-moi vivre dans ta justice!
40Zie, ik hunker naar uw bevelen, Laat mij door uw gerechtigheid leven!
41Éternel, que ta miséricorde vienne sur moi, Ton salut selon ta promesse!
41Moge uw genade mijn deel zijn, o Jahweh, En uw heil naar uw bestel;
42Et je pourrai répondre à celui qui m’outrage, Car je me confie en ta parole.
42Dan zal ik mijn lasteraars te woord kunnen staan, Want ik vertrouw op uw woord;
43N’ôte pas entièrement de ma bouche la parole de la vérité! Car j’espère en tes jugements.
43Neem het woord der waarheid niet geheel uit mijn mond, Want ik wacht uw voorschriften af.
44Je garderai ta loi constamment, A toujours et à perpétuité.
44Uw wet wil ik steeds onderhouden, Voor eeuwig en immer;
45Je marcherai au large, Car je recherche tes ordonnances.
45Dan zal ik ongestoord kunnen leven, Omdat ik naar uw bevelen vraag.
46Je parlerai de tes préceptes devant les rois, Et je ne rougirai point.
46Zelfs koningen zal ik van uw vermaningen spreken, En mij er nooit over schamen;
47Je fais mes délices de tes commandements. Je les aime.
47Ik zal mij aan uw geboden verkwikken, Die ik van harte bemin;
48Je lève mes mains vers tes commandements que j’aime, Et je veux méditer tes statuts.
48Tot U zal ik mijn handen verheffen, En uw inzettingen overwegen.
49Souviens-toi de ta promesse à ton serviteur, Puisque tu m’as donné l’espérance!
49Gedenk het woord, tot uw dienstknecht gesproken, En waarop Gij mijn hoop hebt gesteld;
50C’est ma consolation dans ma misère, Car ta promesse me rend la vie.
50Dit is mijn troost in mijn ellende, Dat uw bestel mij het leven behoudt.
51Des orgueilleux me chargent de railleries; Je ne m’écarte point de ta loi.
51Al bespotten de bozen mij nog zo vijandig, Toch wijk ik niet af van uw wet;
52Je pense à tes jugements d’autrefois, ô Éternel! Et je me console.
52Ik blijf uw aloude voorschriften indachtig, En voel mij er door getroost, o Jahweh;
53Une colère ardente me saisit à la vue des méchants Qui abandonnent ta loi.
53Maar gramschap maakt zich van mij meester, Om de zondaars, die uw geboden verlaten.
54Tes statuts sont le sujet de mes cantiques, Dans la maison où je suis étranger.
54Uw inzettingen ruisen als zangen mij tegen In het huis van mijn ballingschap;
55La nuit je me rappelle ton nom, ô Éternel! Et je garde ta loi.
55Des nachts, o Jahweh, gedenk ik uw Naam, En volg uw vermaningen op;
56C’est là ce qui m’est propre, Car j’observe tes ordonnances.
56Want dit is mijn plicht: Dat ik uw bevelen volbreng.
57Ma part, ô Éternel! Je le dis, C’est de garder tes paroles.
57Gij zijt mijn erfdeel, o Jahweh: Ik heb beloofd, uw woord te volbrengen;
58Je t’implore de tout mon cœur: Aie pitié de moi, selon ta promesse!
58Van ganser harte zoek ik uw aanschijn, Wees mij genadig naar uw bestel.
59Je réfléchis à mes voies, Et je dirige mes pieds vers tes préceptes.
59Ik overleg bij mijzelf, welke weg ik moet gaan, En naar uw vermaningen richt ik mijn schreden;
60Je me hâte, je ne diffère point D’observer tes commandements.
60Ik haast mij, zonder ooit te talmen, Om uw geboden te onderhouden;
61Les pièges des méchants m’environnent; Je n’oublie point ta loi.
61En al houden mij de strikken der bozen gevangen, Nooit vergeet ik uw wet;
62Au milieu de la nuit je me lève pour te louer, A cause des jugements de ta justice.
62Midden in de nacht sta ik op, Om U voor uw rechtvaardige voorschriften te danken.
63Je suis l’ami de tous ceux qui te craignent, Et de ceux qui gardent tes ordonnances.
63Ik ben de vriend van al, die U vreest, En die uw bevelen volbrengt;
64La terre, ô Éternel! Est pleine de ta bonté; Enseigne-moi tes statuts!
64De aarde is vol van uw goedheid, o Jahweh, Leer mij maar uw inzettingen kennen.
65Tu fais du bien à ton serviteur, O Éternel! Selon ta promesse.
65Gij hebt uw dienstknecht wèl gedaan, O Jahweh, naar uw woord;
66Enseigne-moi le bon sens et l’intelligence! Car je crois à tes commandements.
66Schenk mij een helder oordeel en inzicht, Want ik heb vertrouwen in uw geboden.
67Avant d’avoir été humilié, je m’égarais; Maintenant j’observe ta parole.
67Eer ik vernederd werd, dwaalde ik af, Maar nu houd ik mij aan uw bestel;
68Tu es bon et bienfaisant; Enseigne-moi tes statuts!
68Gij zijt goed en doet wèl: Leer mij dan uw inzettingen kennen.
69Des orgueilleux imaginent contre moi des faussetés; Moi, je garde de tout mon cœur tes ordonnances.
69Onbeschaamden belasteren mij, Want van ganser harte neem ik uw bevelen in acht;
70Leur cœur est insensible comme la graisse; Moi, je fais mes délices de ta loi.
70Lomp als vet is hun hart, Maar ìk vind mijn vreugd in uw wet;
71Il m’est bon d’être humilié, Afin que j’apprenne tes statuts.
71En het was mij goed, te worden vernederd, Om uw vermaningen te leren verstaan;
72Mieux vaut pour moi la loi de ta bouche Que mille objets d’or et d’argent.
72Want de voorschriften van uw mond schat ik hoger, Dan duizenden in goud en zilver!
73Tes mains m’ont créé, elles m’ont formé; Donne-moi l’intelligence, pour que j’apprenne tes commandements!
73Uw handen hebben mij gemaakt en gevormd, Geef mij ook inzicht, om uw geboden te kennen;
74Ceux qui te craignent me voient et se réjouissent, Car j’espère en tes promesses.
74Dan zien, die U vrezen, met vreugd op mij neer, Omdat ik vertrouw op uw woord.
75Je sais, ô Éternel! Que tes jugements sont justes; C’est par fidélité que tu m’as humilié.
75Ik weet, dat uw oordeel rechtvaardig is, Jahweh, En dat Gij mij naar verdienste kastijdt;
76Que ta bonté soit ma consolation, Comme tu l’as promis à ton serviteur!
76Maar uw genade zij mij tot troost, Naar uw bestel voor uw knecht;
77Que tes compassions viennent sur moi, pour que je vive! Car ta loi fait mes délices.
77Uw ontferming dale op mij neer, en doe mij herleven, Want uw wet is mij een verkwikking.
78Qu’ils soient confondus, les orgueilleux qui m’oppriment sans cause! Moi, je médite sur tes ordonnances.
78Schande voor de trotsen, die onverdiend mij verdrukken, Daar ik uw bevelen bedenk;
79Qu’ils reviennent à moi, ceux qui te craignent, Et ceux qui connaissent tes préceptes!
79Maar mijn vrienden mogen zijn, die U vrezen, En die uw vermaningen kennen;
80Que mon cœur soit sincère dans tes statuts, Afin que je ne sois pas couvert de honte!
80Door uw inzettingen worde mijn hart zonder smet, Zodat ik niet beschaamd hoef te staan.
81Mon âme languit après ton salut; J’espère en ta promesse.
81Mijn ziel smacht naar uw heil, Ik vertrouw op uw woord;
82Mes yeux languissent après ta promesse; Je dis: Quand me consoleras-tu?
82Mijn ogen hunkeren naar uw bestel, En vragen: Wanneer brengt Gij mij troost?
83Car je suis comme une outre dans la fumée; Je n’oublie point tes statuts.
83Al ben ik als een leren zak in de rook, Toch vergeet ik uw inzettingen niet.
84Quel est le nombre des jours de ton serviteur? Quand feras-tu justice de ceux qui me persécutent?
84Ach, hoelang zal uw dienstknecht nog leven, En wanneer voltrekt Gij aan mijn vervolgers uw oordeel?
85Des orgueilleux creusent des fosses devant moi; Ils n’agissent point selon ta loi.
85Onbeschaamden hebben mij kuilen gegraven, Want ze leven niet naar uw wet.
86Tous tes commandements ne sont que fidélité; Ils me persécutent sans cause: secours-moi!
86Al uw geboden zijn waarachtig, Maar men vervolgt mij met leugens: Ach kom mij te hulp;
87Ils ont failli me terrasser et m’anéantir; Et moi, je n’abandonne point tes ordonnances.
87Men had mij haast van de aarde verdelgd, Toch had ik mij niet aan uw bevelen onttrokken;
88Rends-moi la vie selon ta bonté, Afin que j’observe les préceptes de ta bouche!
88Behoud mij in het leven naar uw genade, En de vermaningen van uw mond volg ik op!
89A toujours, ô Éternel! Ta parole subsiste dans les cieux.
89Uw woord blijft eeuwig, o Jahweh, Het staat vast als de hemel;
90De génération en génération ta fidélité subsiste; Tu as fondé la terre, et elle demeure ferme.
90Uw bestel houdt stand van geslacht tot geslacht, Staat vast als de aarde, die Gij hebt gegrond;
91C’est d’après tes lois que tout subsiste aujourd’hui, Car toutes choses te sont assujetties.
91En naar uw voorschriften blijven ze ook nu nog bestaan, Want het heelal is uw dienstknecht!
92Si ta loi n’eût fait mes délices, J’eusse alors péri dans ma misère.
92Wanneer uw wet mij niet had verkwikt, Dan was ik in mijn ellende te gronde gegaan;
93Je n’oublierai jamais tes ordonnances, Car c’est par elles que tu me rends la vie.
93Nimmer zal ik dan uw bevelen vergeten, Want juist daardoor doet Gij mij leven.
94Je suis à toi: sauve-moi! Car je recherche tes ordonnances.
94Ik ben de uwe: Ach, kom mij te hulp, Want ijverig spoor ik uw voorschriften na;
95Des méchants m’attendent pour me faire périr; Je suis attentif à tes préceptes.
95De bozen loeren, om mij te verdelgen, Maar ik blijf uw vermaningen achten.
96Je vois des bornes à tout ce qui est parfait: Tes commandements n’ont point de limite.
96Aan alles zie ik een eind, al is het nog zo volmaakt, Maar uw gebod is onbegrensd!
97Combien j’aime ta loi! Elle est tout le jour l’objet de ma méditation.
97Hoe lief toch heb ik uw wet, Ik overweeg ze de hele dag door!
98Tes commandements me rendent plus sage que mes ennemis, Car je les ai toujours avec moi.
98Uw gebod maakt mij wijzer dan mijn vijanden zijn, Want het vergezelt mij voor eeuwig;
99Je suis plus instruit que tous mes maîtres, Car tes préceptes sont l’objet de ma méditation.
99Ik heb meer verstand dan al mijn meesters, Want ik denk over uw vermaningen na;
100J’ai plus d’intelligence que les vieillards, Car j’observe tes ordonnances.
100En ik heb helderder inzicht dan de oudsten, Want ik neem uw bevelen in acht.
101Je retiens mon pied loin de tout mauvais chemin, Afin de garder ta parole.
101Van alle slechte paden houd ik mijn voeten, Om uw woord te volbrengen;
102Je ne m’écarte pas de tes lois, Car c’est toi qui m’enseignes.
102En van uw voorschriften wijk ik niet af, Want Gij hebt ze mij zelf onderwezen.
103Que tes paroles sont douces à mon palais, Plus que le miel à ma bouche!
103Hoe zoet voor mijn gehemelte is uw bestel, Meer dan honing voor mijn mond;
104Par tes ordonnances je deviens intelligent, Aussi je hais toute voie de mensonge.
104Door uw inzettingen ben ik verstandig geworden, En haat dus ieder leugenpad.
105Ta parole est une lampe à mes pieds, Et une lumière sur mon sentier.
105Uw woord is een lamp voor mijn voeten, En een licht op mijn pad;
106Je jure, et je le tiendrai, D’observer les lois de ta justice.
106Ik heb gezworen, en zal het gestand doen, Uw rechtvaardige voorschriften te onderhouden.
107Je suis bien humilié: Éternel, rends-moi la vie selon ta parole!
107Ach, Jahweh, ik ga zo diep gebukt, Wek mij ten leven naar uw bestel;
108Agrée, ô Éternel! Les sentiments que ma bouche exprime, Et enseigne-moi tes lois!
108Wil de offeranden van mijn mond aanvaarden, o Jahweh, En onderricht mij in uw geboden.
109Ma vie est continuellement exposée, Et je n’oublie point ta loi.
109Al zweeft mijn leven in voortdurend gevaar, Toch vergeet ik nimmer uw wet;
110Des méchants me tendent des pièges, Et je ne m’égare pas loin de tes ordonnances.
110En al leggen de bozen mij strikken, Van al uw bevelen wijk ik niet af.
111Tes préceptes sont pour toujours mon héritage, Car ils sont la joie de mon cœur.
111Uw vermaningen blijven mijn erfdeel voor eeuwig, Want ze zijn de vreugd van mijn hart;
112J’incline mon cœur à pratiquer tes statuts, Toujours, jusqu’à la fin.
112En ik heb er mijn hart op gezet, Naar uw inzettingen te leven voor eeuwig en immer!
113Je hais les hommes indécis, Et j’aime ta loi.
113Ik haat halfslachtige wezens, Maar uw wet heb ik lief;
114Tu es mon asile et mon bouclier; J’espère en ta promesse.
114Gij zijt mijn schuts en mijn schild, Ik vertrouw op uw woord;
115Éloignez-vous de moi, méchants, Afin que j’observe les commandements de mon Dieu!
115Weg van mij, zondaars, Laat mij de geboden van mijn God onderhouden!
116Soutiens-moi selon ta promesse, afin que je vive, Et ne me rends point confus dans mon espérance!
116Sterk mij naar uw bestel, opdat ik blijf leven, En laat mijn hoop niet worden beschaamd;
117Sois mon appui, pour que je sois sauvé, Et que je m’occupe sans cesse de tes statuts!
117Stut mij, opdat ik worde gered, En mij altijd aan uw bevelen verkwikke.
118Tu méprises tous ceux qui s’écartent de tes statuts, Car leur tromperie est sans effet.
118Wie uw inzettingen verlaten, zijn U een gruwel, Want ze bedenken enkel leugens;
119Tu enlèves comme de l’écume tous les méchants de la terre; C’est pourquoi j’aime tes préceptes.
119En als afval veracht Gij alle bozen op aarde, Daarom heb ik uw vermaningen lief.
120Ma chair frissonne de l’effroi que tu m’inspires, Et je crains tes jugements.
120Mijn lichaam beeft voor U van schrik, En ik ben bevreesd voor uw oordeel!
121J’observe la loi et la justice: Ne m’abandonne pas à mes oppresseurs!
121Een rechtvaardig oordeel hebt Gij geveld, Lever mij niet over aan mijn verdrukkers;
122Prends sous ta garantie le bien de ton serviteur, Ne me laisse pas opprimer par des orgueilleux!
122Uw woord blijve borg voor uw dienaar, Laat geen onbeschaamde mij kwellen.
123Mes yeux languissent après ton salut, Et après la promesse de ta justice.
123Mijn ogen smachten naar uw heil, En naar uw rechtvaardig bestel;
124Agis envers ton serviteur selon ta bonté, Et enseigne-moi tes statuts!
124Handel met uw dienstknecht naar uw genade, En leer mij uw inzettingen kennen;
125Je suis ton serviteur: donne-moi l’intelligence, Pour que je connaisse tes préceptes!
125Ik ben uw dienstknecht: ach, geef mij verstand, Opdat ik uw vermaningen moge begrijpen.
126Il est temps que l’Éternel agisse: Ils transgressent ta loi.
126Het is tijd om te handelen, Jahweh: Men verkracht uw wet;
127C’est pourquoi j’aime tes commandements, Plus que l’or et que l’or fin;
127Daarom heb ik uw geboden lief, Boven goud en edel metaal;
128C’est pourquoi je trouve justes toutes tes ordonnances, Je hais toute voie de mensonge.
128Daarom richt ik mij naar al uw bevelen, En haat ik ieder leugenpad.
129Tes préceptes sont admirables: Aussi mon âme les observe.
129Uw vermaningen zijn wondervol, Mijn ziel neemt ze daarom in acht;
130La révélation de tes paroles éclaire, Elle donne de l’intelligence aux simples.
130De openbaring van uw woord straalt licht van zich uit, En geeft wijsheid aan de eenvoudigen;
131J’ouvre la bouche et je soupire, Car je suis avide de tes commandements.
131En smachtend open ik mijn mond, Want ik hunker naar uw geboden.
132Tourne vers moi ta face, et aie pitié de moi, Selon ta coutume à l’égard de ceux qui aiment ton nom!
132Keer U tot mij, en wees mij genadig, Naar uw beschikking voor hen, die uw Naam beminnen;
133Affermis mes pas dans ta parole, Et ne laisse aucune iniquité dominer sur moi!
133Richt mijn schreden naar uw bestel, En laat geen onheil mij treffen.
134Délivre-moi de l’oppression des hommes, Afin que je garde tes ordonnances!
134Bevrijd mij van de verdrukking der mensen, Opdat ik trouw uw bevelen volbrenge;
135Fais luire ta face sur ton serviteur, Et enseigne-moi tes statuts!
135Laat uw aangezicht stralen over uw dienstknecht, En leer mij uw inzettingen kennen.
136Mes yeux répandent des torrents d’eaux, Parce qu’on n’observe point ta loi.
136Stromen van tranen ontwellen mijn ogen, Omdat men uw wet niet beleeft.
137Tu es juste, ô Éternel! Et tes jugements sont équitables;
137Rechtvaardig zijt Gij, o Jahweh, En ook uw voorschriften zijn volgens recht;
138Tu fondes tes préceptes sur la justice Et sur la plus grande fidélité.
138In gerechtigheid hebt Gij uw vermaningen gegeven, En in volledige trouw.
139Mon zèle me consume, Parce que mes adversaires oublient tes paroles.
139Ik word door ergernis verteerd, Omdat mijn vijanden uw woord vergeten;
140Ta parole est entièrement éprouvée, Et ton serviteur l’aime.
140Maar uw bestel is beproefd als in vuur, En uw dienstknecht heeft het lief;
141Je suis petit et méprisé; Je n’oublie point tes ordonnances.
141En al ben ik maar klein en gering, Nooit wil ik uw bevelen vergeten.
142Ta justice est une justice éternelle, Et ta loi est la vérité.
142Ongerept blijft uw gerechtigheid voor eeuwig en immer, En waarachtig uw wet;
143La détresse et l’angoisse m’atteignent: Tes commandements font mes délices.
143Al treffen mij nood en ellende, Uw geboden zijn mijn verkwikking.
144Tes préceptes sont éternellement justes: Donne-moi l’intelligence, pour que je vive!
144Uw inzettingen zijn rechtvaardig voor eeuwig; Onderricht mij er in, opdat ik blijf leven!
145Je t’invoque de tout mon cœur: exauce-moi, Éternel, Afin que je garde tes statuts!
145Ik roep met heel mijn hart: Jahweh verhoor mij! Uw inzettingen wil ik trouw onderhouden;
146Je t’invoque: sauve-moi, Afin que j’observe tes préceptes!
146Ik roep U aan: ach, kom mij te hulp, Om uw vermaningen te beleven.
147Je devance l’aurore et je crie; J’espère en tes promesses.
147Ik ben met mijn smeken de dageraad vóór, Want ik smacht naar uw woord;
148Je devance les veilles et j’ouvre les yeux, Pour méditer ta parole.
148En mijn ogen voorkomen de nachtwake, Om op te zien naar uw bestel.
149Écoute ma voix selon ta bonté! Rends-moi la vie selon ton jugement!
149Hoor in uw goedheid mijn smeken, o Jahweh, En wek mij naar uw beschikking ten leven;
150Ils s’approchent, ceux qui poursuivent le crime, Ils s’éloignent de la loi.
150Mijn listige vervolgers zijn al nabij, Maar ze houden zich ver van uw wet;
151Tu es proche, ô Éternel! Et tous tes commandements sont la vérité.
151Maar Gij ook, Jahweh, zijt nabij, En waarachtig zijn al uw geboden;
152Dès longtemps je sais par tes préceptes Que tu les as établis pour toujours.
152Van oudsher ken ik uw bevelen, Want Gij hebt ze gegeven voor eeuwig!
153Vois ma misère, et délivre-moi! Car je n’oublie point ta loi.
153Aanschouw mijn ellende, en kom mij te hulp, Want nooit vergeet ik uw wet;
154Défends ma cause, et rachète-moi; Rends-moi la vie selon ta promesse!
154Wees mijn verdediger en mijn beschermer, En doe mij leven naar uw bestel.
155Le salut est loin des méchants, Car ils ne recherchent pas tes statuts.
155Het heil blijft ver van de bozen verwijderd, Want ze zoeken uw inzettingen niet;
156Tes compassions sont grandes, ô Éternel! Rends-moi la vie selon tes jugements!
156Maar uw barmhartigheid, Jahweh, is groot, Wek mij ten leven naar uw woord.
157Mes persécuteurs et mes adversaires sont nombreux; Je ne m’écarte point de tes préceptes,
157Al zijn mijn vervolgers en vijanden talrijk, Van uw vermaningen wijk ik niet af;
158Je vois avec dégoût des traîtres Qui n’observent pas ta parole.
158Het walgt mij, als ik trouwelozen aanschouw, Die uw geboden niet willen volbrengen.
159Considère que j’aime tes ordonnances: Éternel, rends-moi la vie selon ta bonté!
159Zie, hoe ik uw bevelen liefheb, o Jahweh, Laat mij dan leven naar uw genade;
160Le fondement de ta parole est la vérité, Et toutes les lois de ta justice sont éternelles.
160Uw woord is een en al waarheid, En eeuwig houden al uw rechtvaardige voorschriften stand.
161Des princes me persécutent sans cause; Mais mon cœur ne tremble qu’à tes paroles.
161Vorsten vervolgen mij zonder enige grond, Maar mijn hart is enkel beducht voor uw woord.
162Je me réjouis de ta parole, Comme celui qui trouve un grand butin.
162Ik verheug mij over uw bestel, Als iemand, die rijke buit heeft gemaakt;
163Je hais, je déteste le mensonge; J’aime ta loi.
163Leugen en haat verfoei ik, Maar uw inzettingen heb ik lief.
164Sept fois le jour je te célèbre, A cause des lois de ta justice.
164Zeven maal daags zing ik uw lof, Om uw rechtvaardige voorschriften;
165Il y a beaucoup de paix pour ceux qui aiment ta loi, Et il ne leur arrive aucun malheur.
165Die uw wet beminnen, genieten een heerlijke vrede, En struikelen nooit.
166J’espère en ton salut, ô Éternel! Et je pratique tes commandements.
166Jahweh, ik smacht naar uw heil, En onderhoud uw geboden;
167Mon âme observe tes préceptes, Et je les aime beaucoup.
167Ik volg uw vermaningen op, En bemin ze van harte;
168Je garde tes ordonnances et tes préceptes, Car toutes mes voies sont devant toi.
168Ik volbreng uw bevelen, Ja, heel mijn leven ligt voor U bloot!
169Que mon cri parvienne jusqu’à toi, ô Éternel! Donne-moi l’intelligence, selon ta promesse!
169Jahweh, mijn smeken dringe tot U door, Geef mij inzicht naar uw woord;
170Que ma supplication arrive jusqu’à toi! Délivre-moi, selon ta promesse!
170Moge mijn gebed voor uw aangezicht komen, Breng mij redding naar uw bestel.
171Que mes lèvres publient ta louange! Car tu m’enseignes tes statuts.
171Dan zal een lofzang mijn lippen ontstromen, Omdat Gij uw inzettingen mij hebt geleerd;
172Que ma langue chante ta parole! Car tous tes commandements sont justes.
172En mijn tong zal uw waarachtigheid loven, Want al uw vermaningen zijn gerecht.
173Que ta main me soit en aide! Car j’ai choisi tes ordonnances.
173Uw hand zij bereid, mij te helpen, Want uw bevelen heb ik verkoren;
174Je soupire après ton salut, ô Éternel! Et ta loi fait mes délices.
174Jahweh, ik smacht naar uw heil, En uw wet is mij een verkwikking.
175Que mon âme vive et qu’elle te loue! Et que tes jugements me soutiennent!
175Mijn ziel moge leven, om U te loven, En uw voorschriften mogen mij helpen;
176Je suis errant comme une brebis perdue: cherche ton serviteur, Car je n’oublie point tes commandements.
176Als een verloren schaap dool ik rond: zoek uw dienaar weer op, Want nimmer heb ik uw geboden vergeten!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.