Psalmen 81

Lutherbibel 1912

Freedom Bible (Thai)

1Auf der Gittith, vorzusingen, Asaphs. Singet fröhlich Gott, der unsre Stärke ist; jauchzt dem Gott Jakobs!

1จงร้องเสียงดังถวายพระเจ้า ผู้เป็นกำลังของเรา! จงโห่ร้องด้วยความยินดีถวายพระเจ้าของยาโคบ!

2Hebet an mit Psalmen und gebet her die Pauken, liebliche Harfen mit Psalter!

2เริ่มบทเพลงขึ้นมา นำกลองแทมบูรีนมาด้วย พร้อมพิณไลร์เสียงไพเราะและพิณใหญ่

3Blaset im Neumond die Posaune, in unserm Fest der Laubhütten!

3จงเป่าแตรในวันขึ้นเดือนใหม่ และในวันเพ็ญ ซึ่งเป็นวันเทศกาลของเรา

4Denn solches ist die Weise in Israel und ein Recht des Gottes Jakobs.

4เพราะนี่เป็นข้อกำหนดสำหรับอิสราเอล เป็นกฎจากพระเจ้าของยาโคบ

5Solche hat er zum Zeugnis gesetzt unter Joseph, da sie aus Ägyptenland zogen und fremde Sprache gehört hatten,

5พระองค์ตั้งสิ่งนี้ไว้ในโยเซฟเป็นพันธสัญญา เมื่อพระองค์ออกไปเหนือแผ่นดินอียิปต์ ฉันได้ยินภาษาที่ไม่รู้จัก

6da ich ihre Schulter von der Last entledigt hatte und ihre Hände der Körbe los wurden.

6“เราเอาภาระออกจากบ่าของเขา มือของเขาพ้นจากตะกร้า

7Da du mich in der Not anriefst, half ich dir aus; ich erhörte dich, da dich das Wetter überfiel, und versuchte dich am Haderwasser. (Sela.)

7เมื่อเจ้าทุกข์ยาก เจ้าร้องหาเรา และเราช่วยเจ้าให้รอด เราตอบเจ้าจากที่ลับแห่งเสียงฟ้าร้อง เราทดสอบเจ้าที่น้ำเมรีบาห์” เซลาห์

8Höre, mein Volk, ich will unter dir zeugen; Israel, du sollst mich hören,

8“ประชากรของเราเอ๋ย จงฟัง แล้วเราจะเตือนเจ้า อิสราเอลเอ๋ย ถ้าเจ้ายอมฟังเรา!

9daß unter dir kein anderer Gott sei und du keinen fremden Gott anbetest.

9อย่าให้มีเทพเจ้าอื่นอยู่ท่ามกลางเจ้า อย่ากราบไหว้เทพเจ้าต่างชาติ

10Ich bin der HERR, dein Gott, der dich aus Ägyptenland geführt hat: Tue deinen Mund weit auf, laß mich ihn füllen!

10เราคือพระยาห์เวห์ พระเจ้าของเจ้า ผู้พาเจ้าขึ้นมาจากแผ่นดินอียิปต์ อ้าปากให้กว้าง แล้วเราจะเติมให้เต็ม

11Aber mein Volk gehorcht nicht meiner Stimme, und Israel will mich nicht.

11แต่ประชากรของเราไม่ฟังเสียงของเรา อิสราเอลไม่ต้องการเรา

12So habe ich sie gelassen in ihres Herzens Dünkel, daß sie wandeln nach ihrem Rat.

12เราจึงปล่อยพวกเขาไปตามใจดื้อรั้นของตน ให้เดินตามความคิดของตัวเอง

13Wollte mein Volk mir gehorsam sein und Israel auf meinem Wege gehen,

13โอ ถ้าประชากรของเรายอมฟังเรา ถ้าอิสราเอลเดินในทางของเรา!

14so wollte ich ihre Feinde bald dämpfen und meine Hand über ihre Widersacher wenden,

14เราจะปราบศัตรูของพวกเขาอย่างรวดเร็ว และหันมือของเราเข้าโจมตีคู่อาฆาตของพวกเขา

15und denen, die den HERRN hassen, müßte es wider sie fehlen; ihre Zeit aber würde ewiglich währen,

15คนที่เกลียดพระยาห์เวห์จะหมอบสยบต่อพระองค์ และโทษของพวกเขาจะคงอยู่ตลอดไป

16und ich würde sie mit dem besten Weizen speisen und mit Honig aus dem Felsen sättigen.

16แต่พระองค์จะเลี้ยงพวกเขาด้วยข้าวสาลีอย่างดีที่สุด เราจะทำให้เจ้าอิ่มด้วยน้ำผึ้งจากศิลา”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.