Psalms 81

King James Version with Apocrypha

Freedom Bible (Thai)

1Sing aloud unto God our strength: make a joyful noise unto the God of Jacob.

1จงร้องเสียงดังถวายพระเจ้า ผู้เป็นกำลังของเรา! จงโห่ร้องด้วยความยินดีถวายพระเจ้าของยาโคบ!

2Take a psalm, and bring hither the timbrel, the pleasant harp with the psaltery.

2เริ่มบทเพลงขึ้นมา นำกลองแทมบูรีนมาด้วย พร้อมพิณไลร์เสียงไพเราะและพิณใหญ่

3Blow up the trumpet in the new moon, in the time appointed, on our solemn feast day.

3จงเป่าแตรในวันขึ้นเดือนใหม่ และในวันเพ็ญ ซึ่งเป็นวันเทศกาลของเรา

4For this was a statute for Israel, and a law of the God of Jacob.

4เพราะนี่เป็นข้อกำหนดสำหรับอิสราเอล เป็นกฎจากพระเจ้าของยาโคบ

5This he ordained in Joseph for a testimony, when he went out through the land of Egypt: where I heard a language that I understood not.

5พระองค์ตั้งสิ่งนี้ไว้ในโยเซฟเป็นพันธสัญญา เมื่อพระองค์ออกไปเหนือแผ่นดินอียิปต์ ฉันได้ยินภาษาที่ไม่รู้จัก

6I removed his shoulder from the burden: his hands were delivered from the pots.

6“เราเอาภาระออกจากบ่าของเขา มือของเขาพ้นจากตะกร้า

7Thou calledst in trouble, and I delivered thee; I answered thee in the secret place of thunder: I proved thee at the waters of Meribah. Selah.

7เมื่อเจ้าทุกข์ยาก เจ้าร้องหาเรา และเราช่วยเจ้าให้รอด เราตอบเจ้าจากที่ลับแห่งเสียงฟ้าร้อง เราทดสอบเจ้าที่น้ำเมรีบาห์” เซลาห์

8Hear, O my people, and I will testify unto thee: O Israel, if thou wilt hearken unto me;

8“ประชากรของเราเอ๋ย จงฟัง แล้วเราจะเตือนเจ้า อิสราเอลเอ๋ย ถ้าเจ้ายอมฟังเรา!

9There shall no strange god be in thee; neither shalt thou worship any strange god.

9อย่าให้มีเทพเจ้าอื่นอยู่ท่ามกลางเจ้า อย่ากราบไหว้เทพเจ้าต่างชาติ

10I am the LORD thy God, which brought thee out of the land of Egypt: open thy mouth wide, and I will fill it.

10เราคือพระยาห์เวห์ พระเจ้าของเจ้า ผู้พาเจ้าขึ้นมาจากแผ่นดินอียิปต์ อ้าปากให้กว้าง แล้วเราจะเติมให้เต็ม

11But my people would not hearken to my voice; and Israel would none of me.

11แต่ประชากรของเราไม่ฟังเสียงของเรา อิสราเอลไม่ต้องการเรา

12So I gave them up unto their own hearts’ lust: and they walked in their own counsels.

12เราจึงปล่อยพวกเขาไปตามใจดื้อรั้นของตน ให้เดินตามความคิดของตัวเอง

13Oh that my people had hearkened unto me, and Israel had walked in my ways!

13โอ ถ้าประชากรของเรายอมฟังเรา ถ้าอิสราเอลเดินในทางของเรา!

14I should soon have subdued their enemies, and turned my hand against their adversaries.

14เราจะปราบศัตรูของพวกเขาอย่างรวดเร็ว และหันมือของเราเข้าโจมตีคู่อาฆาตของพวกเขา

15The haters of the LORD should have submitted themselves unto him: but their time should have endured for ever.

15คนที่เกลียดพระยาห์เวห์จะหมอบสยบต่อพระองค์ และโทษของพวกเขาจะคงอยู่ตลอดไป

16He should have fed them also with the finest of the wheat: and with honey out of the rock should I have satisfied thee.

16แต่พระองค์จะเลี้ยงพวกเขาด้วยข้าวสาลีอย่างดีที่สุด เราจะทำให้เจ้าอิ่มด้วยน้ำผึ้งจากศิลา”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.