Psalmen 71
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1HERR, ich traue auf dich; laß mich nimmermehr zu Schanden werden.
1พระยาห์เวห์ ฉันลี้ภัยอยู่ในพระองค์ อย่าให้ฉันต้องอับอายเลย
2Errette mich durch deine Gerechtigkeit und hilf mir aus; neige deine Ohren zu mir und hilf mir!
2โปรดช่วยกู้ฉันด้วยความเที่ยงธรรมของพระองค์ และช่วยฉันให้พ้นภัย โปรดเงี่ยหูฟังฉัน และช่วยฉันให้รอด
3Sei mir ein starker Hort, dahin ich immer fliehen möge, der du zugesagt hast mir zu helfen; denn du bist mein Fels und meine Burg.
3โปรดเป็นศิลาแห่งที่ลี้ภัยให้ฉัน ที่ฉันจะมาหาได้เสมอ โปรดบัญชาให้ช่วยฉันให้รอด เพราะพระองค์คือศิลาและป้อมปราการของฉัน
4Mein Gott, hilf mir aus der Hand der Gottlosen, aus der Hand des Ungerechten und Tyrannen.
4พระเจ้าของฉัน โปรดช่วยฉันให้พ้นจากมือคนชั่ว จากมือคนอธรรมและโหดร้าย
5Denn du bist meine Zuversicht, Herr HERR, meine Hoffnung von meiner Jugend an.
5เพราะพระองค์คือความหวังของฉัน องค์เจ้านาย พระยาห์เวห์ พระองค์คือที่พึ่งใจของฉันมาตั้งแต่วัยหนุ่ม
6Auf dich habe ich mich verlassen von Mutterleibe an; du hast mich aus meiner Mutter Leib gezogen. Mein Ruhm ist immer von dir.
6ฉันพึ่งพระองค์มาตั้งแต่อยู่ในครรภ์ พระองค์คือผู้พาฉันออกมาจากครรภ์มารดา ฉันจะสรรเสริญพระองค์เสมอ
7Ich bin vor vielen wie ein Wunder; aber du bist meine starke Zuversicht.
7หลายคนมองฉันด้วยความประหลาดใจ แต่พระองค์คือที่ลี้ภัยอันแข็งแกร่งของฉัน
8Laß meinen Mund deines Ruhmes und deines Preises voll sein täglich.
8ปากของฉันจะเต็มด้วยคำสรรเสริญพระองค์ จะกล่าวถึงเกียรติของพระองค์ตลอดวัน
9Verwirf mich nicht in meinem Alter; verlaß mich nicht, wenn ich schwach werde.
9อย่าทอดทิ้งฉันเมื่อแก่เฒ่า อย่าละฉันเมื่อเรี่ยวแรงหมดลง
10Denn meine Feinde reden wider mich, und die auf meine Seele lauern, beraten sich miteinander
10เพราะศัตรูพูดถึงฉัน คนที่คอยจ้องเอาชีวิตฉันสมคบกัน
11und sprechen: “Gott hat ihn verlassen; jaget nach und ergreifet ihn, denn da ist kein Erretter.”
11พวกเขาพูดว่า “พระเจ้าทอดทิ้งเขาแล้ว ไล่ตามไปจับเขาเถอะ ไม่มีใครช่วยเขาหรอก”
12Gott, sei nicht ferne von mir; mein Gott, eile, mir zu helfen!
12พระเจ้า อย่าอยู่ไกลจากฉัน พระเจ้าของฉัน โปรดรีบมาช่วย
13Schämen müssen sich und umkommen, die meiner Seele zuwider sind; mit Schande und Hohn müssen sie überschüttet werden, die mein Unglück suchen.
13ขอให้คนที่กล่าวหาฉันต้องอับอายและพินาศไป ขอให้คนที่คิดร้ายต่อฉันถูกคลุมด้วยความอัปยศและการเยาะเย้ย
14Ich aber will immer harren und will immer deines Ruhmes mehr machen.
14แต่ฉันจะหวังอยู่เสมอ และจะสรรเสริญพระองค์มากยิ่งขึ้น
15Mein Mund soll verkündigen deine Gerechtigkeit, täglich deine Wohltaten, die ich nicht alle zählen kann.
15ปากของฉันจะเล่าถึงความเที่ยงธรรมของพระองค์ และความรอดของพระองค์ตลอดวัน แม้ฉันไม่อาจนับได้หมด
16Ich gehe einher in der Kraft des Herrn HERRN; ich preise deine Gerechtigkeit allein.
16ฉันจะมาประกาศถึงการกระทำอันเปี่ยมด้วยฤทธิ์ขององค์เจ้านาย พระยาห์เวห์ จะกล่าวถึงความเที่ยงธรรมของพระองค์ ของพระองค์แต่ผู้เดียว
17Gott, du hast mich von Jugend auf gelehrt, und bis hierher verkündige ich deine Wunder.
17พระเจ้า พระองค์สอนฉันมาตั้งแต่วัยหนุ่ม จนถึงวันนี้ ฉันยังประกาศถึงสิ่งอัศจรรย์ของพระองค์
18Auch verlaß mich nicht, Gott, im Alter, wenn ich grau werde, bis ich deinen Arm verkündige Kindeskindern und deine Kraft allen, die noch kommen sollen.
18แม้ฉันจะแก่เฒ่าผมหงอก พระเจ้า อย่าทอดทิ้งฉัน จนกว่าจะบอกถึงกำลังของพระองค์แก่คนรุ่นต่อไป และฤทธิ์อำนาจของพระองค์แก่คนที่จะเกิดมา
19Gott, deine Gerechtigkeit ist hoch, der du große Dinge tust. Gott, wer ist dir gleich?
19พระเจ้า ความเที่ยงธรรมของพระองค์สูงถึงฟ้าสวรรค์ พระองค์ทำสิ่งยิ่งใหญ่ พระเจ้า ใครเล่าจะเหมือนพระองค์
20Denn du lässest mich erfahren viele und große Angst und machst mich wieder lebendig und holst mich wieder aus der Tiefe der Erde herauf.
20พระองค์ผู้ให้พวกเราเผชิญความทุกข์ยากมากมายและขมขื่น จะให้ฉันมีชีวิตอีก และจะนำพวกเราขึ้นมาอีกจากส่วนลึกของแผ่นดิน
21Du machst mich sehr groß und tröstest mich wieder.
21โปรดเพิ่มเกียรติให้ฉัน และปลอบโยนฉันอีกครั้ง
22So danke ich auch dir mit Psalterspiel für deine Treue, mein Gott; ich lobsinge dir auf der Harfe, du Heiliger in Israel.
22พระเจ้าของฉัน ฉันจะบรรเลงพิณสรรเสริญความซื่อสัตย์ของพระองค์ จะร้องเพลงถวายพระองค์ด้วยพิณไลร์ พระองค์ผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล
23Meine Lippen und meine Seele, die du erlöst hast, sind fröhlich und lobsingen dir.
23ริมฝีปากของฉันจะโห่ร้องด้วยความยินดี ตัวฉันที่พระองค์ไถ่ไว้จะร้องเพลงสรรเสริญพระองค์
24Auch dichtet meine Zunge täglich von deiner Gerechtigkeit; denn schämen müssen sich und zu Schanden werden, die mein Unglück suchen.
24ลิ้นของฉันจะกล่าวถึงความเที่ยงธรรมของพระองค์ตลอดวัน เพราะพวกเขาต้องอับอายและสับสน คือคนที่คิดร้ายต่อฉัน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.