Psalmen 106
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Halleluja! Danket dem HERRN; denn er ist freundlich, und seine Güte währet ewiglich.
1จงสรรเสริญพระยาห์เวห์! จงขอบคุณพระยาห์เวห์ เพราะพระองค์ดี เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงอยู่ตลอดไป
2Wer kann die großen Taten des HERRN ausreden und alle seine löblichen Werke preisen?
2ใครจะเล่าถึงกิจการอันทรงพลังของพระยาห์เวห์ได้หมด ใครจะประกาศคำสรรเสริญพระองค์ได้ครบถ้วน?
3Wohl denen, die das Gebot halten und tun immerdar recht!
3ผู้รักษาความยุติธรรมย่อมเป็นสุข ผู้ทำสิ่งที่ถูกต้องอยู่เสมอย่อมเป็นสุข
4HERR, gedenke mein nach der Gnade, die du dem Volk verheißen hast; beweise uns deine Hilfe,
4พระยาห์เวห์ โปรดระลึกถึงฉันพร้อมกับความโปรดปรานที่พระองค์มีต่อประชากร โปรดมาช่วยฉันให้รอด
5daß wir sehen mögen die Wohlfahrt deiner Auserwählten und uns freuen, daß es deinem Volk wohl geht, und uns rühmen mit deinem Erbteil.
5เพื่อฉันจะได้เห็นความเจริญของผู้ที่พระองค์เลือก ได้ชื่นชมกับความยินดีของชนชาติของพระองค์ และร่วมภูมิใจกับมรดกของพระองค์
6Wir haben gesündigt samt unsern Vätern; wir haben mißgehandelt und sind gottlos gewesen.
6เราทำบาปเหมือนบรรพบุรุษของเรา เราทำความชั่ว เราประพฤติเลวร้าย
7Unsre Väter in Ägypten wollten deine Wunder nicht verstehen; sie gedachten nicht an deine große Güte und waren ungehorsam am Meer, am Schilfmeer.
7บรรพบุรุษของเราในอียิปต์ไม่เข้าใจสิ่งอัศจรรย์ของพระองค์ ไม่ระลึกถึงความรักมั่นคงมากมายของพระองค์ แต่กลับกบฏที่ทะเล คือที่ทะเลแดง
8Er half ihnen aber um seines Namens willen, daß er seine Macht bewiese.
8ถึงอย่างนั้นพระองค์ช่วยพวกเขาให้รอดเพราะเห็นแก่พระนาม เพื่อแสดงฤทธิ์อำนาจอันยิ่งใหญ่ให้เป็นที่รู้จัก
9Und er schalt das Schilfmeer: da ward's trocken, und führte sie durch die Tiefen wie in einer Wüste
9พระองค์กำราบทะเลแดง มันก็แห้งลง จึงพาพวกเขาผ่านห้วงลึกเหมือนเดินผ่านถิ่นกันดาร
10und half ihnen von der Hand des, der sie haßte, und erlöste sie von der Hand des Feindes;
10พระองค์ช่วยพวกเขาจากมือของผู้ที่เกลียดชัง และไถ่พวกเขาจากมือศัตรู
11und die Wasser ersäuften ihre Widersacher, daß nicht einer übrig blieb.
11น้ำท่วมมิดผู้ที่เป็นศัตรูของพวกเขา ไม่มีรอดแม้แต่คนเดียว
12Da glaubten sie an seine Worte und sangen sein Lob.
12แล้วพวกเขาจึงเชื่อถ้อยคำของพระองค์ และร้องเพลงสรรเสริญพระองค์
13Aber sie vergaßen bald seiner Werke; sie warteten nicht auf seinen Rat.
13แต่ไม่นานก็ลืมกิจการของพระองค์ ไม่รอคำแนะนำจากพระองค์
14Und sie wurden lüstern in der Wüste und versuchten Gott in der Einöde.
14กลับปล่อยตัวตามความอยากในทะเลทราย และทดลองพระเจ้าในถิ่นกันดาร
15Er aber gab ihnen ihre Bitte und sandte ihnen genug, bis ihnen davor ekelte.
15พระองค์ให้ตามที่พวกเขาขอ แต่ข้างในกลับเหี่ยวแห้งลง
16Und sie empörten sich wider Mose im Lager, wider Aaron, den Heiligen des HERRN.
16ในค่ายนั้นพวกเขาอิจฉาโมเสส และอาโรนผู้บริสุทธิ์ของพระยาห์เวห์
17Die Erde tat sich auf und verschlang Dathan und deckte zu die Rotte Abirams,
17แผ่นดินแยกออก กลืนดาธานลงไป และกลบพรรคพวกของอาบีรัม
18und Feuer ward unter ihrer Rotte angezündet, die Flamme verbrannte die Gottlosen.
18ไฟลุกขึ้นท่ามกลางพวกเขา เปลวไฟเผาผลาญคนชั่ว
19Sie machten ein Kalb am Horeb und beteten an das gegossene Bild
19พวกเขาสร้างลูกวัวที่โฮเรบ และกราบไหว้รูปหล่อ
20und verwandelten ihre Ehre in ein Gleichnis eines Ochsen, der Gras frißt.
20พวกเขาเอาความรุ่งโรจน์ของตนไปแลก กับรูปวัวที่กินหญ้า
21Sie vergaßen Gottes, ihres Heilands, der so große Dinge in Ägypten getan hatte,
21พวกเขาลืมพระเจ้าผู้ช่วยให้รอด ผู้ทำสิ่งยิ่งใหญ่ในอียิปต์
22Wunder im Lande Hams und schreckliche Werke am Schilfmeer.
22ทำสิ่งอัศจรรย์ในแผ่นดินฮาม และสิ่งน่าเกรงขามที่ทะเลแดง
23Und er sprach, er wolle sie vertilgen, wo nicht Mose, sein Auserwählter, in den Riß getreten wäre vor ihm, seinen Grimm abzuwenden, auf daß er sie nicht gar verderbte.
23พระองค์จึงตรัสว่าจะทำลายพวกเขา หากโมเสสผู้ที่พระองค์เลือกไม่ได้ยืนขวางช่องโหว่ต่อหน้าพระองค์ เพื่อหันความโกรธไม่ให้พระองค์ทำลายพวกเขา
24und sie verachteten das liebe Land, sie glaubten seinem Wort nicht
24พวกเขาดูหมิ่นแผ่นดินอันน่ารื่นรมย์ ไม่เชื่อถ้อยคำของพระองค์
25und murrten in ihren Hütten; sie gehorchten der Stimme des HERRN nicht.
25บ่นอยู่ในเต็นท์ และไม่ฟังเสียงของพระยาห์เวห์
26Und er hob auf seine Hand wider sie, daß er sie niederschlüge in der Wüste
26พระองค์จึงปฏิญาณต่อพวกเขา ว่าจะให้พวกเขาล้มตายในถิ่นกันดาร
27und würfe ihren Samen unter die Heiden und zerstreute sie in die Länder.
27จะทำให้ลูกหลานของพวกเขาล้มลงท่ามกลางชนชาติต่าง ๆ และกระจัดกระจายไปทั่วแผ่นดินทั้งหลาย
28Und sie hingen sich an den Baal-Peor und aßen von den Opfern der toten Götzen
28พวกเขาไปผูกพันกับบาอัลเปโอร์ และกินเครื่องบูชาที่ถวายแก่คนตาย
29und erzürnten ihn mit ihrem Tun; da brach auch die Plage unter sie.
29การกระทำของพวกเขายั่วยุพระองค์ให้โกรธ โรคระบาดจึงปะทุขึ้นท่ามกลางพวกเขา
30Da trat Pinehas herzu und schlichtete die Sache; da ward der Plage gesteuert.
30แล้วฟีเนหัสลุกขึ้นตัดสินโทษ โรคระบาดจึงหยุดลง
31Das ward ihm gerechnet zur Gerechtigkeit für und für ewiglich.
31การกระทำนั้นจึงนับเป็นความชอบธรรมของเขา สืบไปทุกชั่วอายุ
32Und sie erzürnten ihn am Haderwasser, und Mose ging es übel um ihretwillen.
32พวกเขายังทำให้พระองค์โกรธที่น้ำเมรีบาห์ จนโมเสสต้องรับความเดือดร้อนเพราะพวกเขา
33Denn sie betrübten ihm sein Herz, daß ihm etliche Worte entfuhren.
33เพราะพวกเขาขัดขืนต่อจิตวิญญาณของเขา เขาจึงพูดผลีผลามออกไป
34Auch vertilgten sie die Völker nicht, wie sie doch der HERR geheißen hatte;
34พวกเขาไม่ได้ทำลายชนชาติต่าง ๆ ตามที่พระยาห์เวห์บัญชา
35sondern sie mengten sich unter die Heiden und lernten derselben Werke
35แต่กลับปะปนกับชนชาติเหล่านั้น และเรียนรู้การกระทำของพวกเขา
36und dienten ihren Götzen; die wurden ihnen zum Fallstrick.
36พวกเขารับใช้รูปเคารพของคนเหล่านั้น ซึ่งกลายเป็นกับดักของพวกเขา
37Und sie opferten ihre Söhne und ihre Töchter den Teufeln
37พวกเขาถึงกับถวายลูกชายลูกสาวเป็นเครื่องบูชาแก่พวกปีศาจ
38und vergossen unschuldig Blut, das Blut ihrer Söhne und ihrer Töchter, die sie opferten den Götzen Kanaans, daß das Land mit Blutschulden befleckt ward;
38หลั่งเลือดผู้บริสุทธิ์ คือเลือดของลูกชายลูกสาวตนเอง ที่พวกเขาถวายแก่รูปเคารพแห่งคานาอัน แผ่นดินจึงแปดเปื้อนด้วยเลือด
39und verunreinigten sich mit ihren Werken und wurden abgöttisch mit ihrem Tun.
39พวกเขาทำให้ตนเป็นมลทินด้วยการกระทำ และทำตัวเป็นโสเภณีด้วยการกระทำของตน
40Da ergrimmte der Zorn des HERRN über sein Volk, und er gewann einen Greuel an seinem Erbe
40พระยาห์เวห์จึงเดือดดาลต่อประชากรของพระองค์ และรังเกียจมรดกของตน
41und gab sie in die Hände der Heiden, daß über sie herrschten, die ihnen gram waren.
41พระองค์มอบพวกเขาไว้ในมือชนชาติต่าง ๆ คนที่เกลียดพวกเขาจึงปกครองเหนือพวกเขา
42Und ihre Feinde ängsteten sie; und sie wurden gedemütigt unter ihre Hände.
42ศัตรูกดขี่พวกเขา พวกเขาตกอยู่ใต้อำนาจของศัตรู
43Er errettete sie oftmals; aber sie erzürnten ihn mit ihrem Vornehmen und wurden wenig um ihrer Missetat willen.
43พระองค์ช่วยพวกเขาหลายครั้ง แต่พวกเขายังขัดขืนตามความคิดของตน จึงตกต่ำเพราะความชั่วของตน
44Und er sah ihre Not an, da er ihre Klage hörte,
44ถึงอย่างนั้น พระองค์มองเห็นความทุกข์ยากของพวกเขา เมื่อได้ยินเสียงร้อง
45und gedachte an seinen Bund, den er mit ihnen gemacht hatte; und es reute ihn nach seiner großen Güte,
45พระองค์ระลึกถึงพันธสัญญาเพื่อพวกเขา และเปลี่ยนใจตามความรักมั่นคงอันมากมาย
46und er ließ sie zur Barmherzigkeit kommen vor allen, die sie gefangen hatten.
46พระองค์ทำให้ผู้ที่จับพวกเขาไปเป็นเชลย เกิดความสงสารพวกเขา
47Hilf uns, HERR, unser Gott, und bringe uns zusammen aus den Heiden, daß wir danken deinem heiligen Namen und rühmen dein Lob.
47พระยาห์เวห์ พระเจ้าของเรา โปรดช่วยเราให้รอด รวบรวมเรากลับมาจากชนชาติต่าง ๆ เพื่อเราจะขอบคุณพระนามบริสุทธิ์ของพระองค์ และเปล่งคำสรรเสริญพระองค์ด้วยความภาคภูมิ!
48Gelobet sei der HERR, der Gott Israels, von Ewigkeit zu Ewigkeit, und alles Volk spreche: Amen, halleluja!
48ขอให้พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล เป็นที่ยกย่อง ตั้งแต่นิรันดร์กาลจนถึงนิรันดร์กาล! ให้ประชาชนทั้งสิ้นกล่าวว่า “อาเมน” จงสรรเสริญพระยาห์เวห์!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.