Psalms 106
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1Hallelujah. O give thanks unto the LORD; for He is good; for His mercy endureth for ever.
1จงสรรเสริญพระยาห์เวห์! จงขอบคุณพระยาห์เวห์ เพราะพระองค์ดี เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงอยู่ตลอดไป
2Who can express the mighty acts of the LORD, or make all His praise to be heard?
2ใครจะเล่าถึงกิจการอันทรงพลังของพระยาห์เวห์ได้หมด ใครจะประกาศคำสรรเสริญพระองค์ได้ครบถ้วน?
3Happy are they that keep justice, that do righteousness at all times.
3ผู้รักษาความยุติธรรมย่อมเป็นสุข ผู้ทำสิ่งที่ถูกต้องอยู่เสมอย่อมเป็นสุข
4Remember me, O LORD, when Thou favourest Thy people; O think of me at Thy salvation;
4พระยาห์เวห์ โปรดระลึกถึงฉันพร้อมกับความโปรดปรานที่พระองค์มีต่อประชากร โปรดมาช่วยฉันให้รอด
5That I may behold the prosperity of Thy chosen, that I may rejoice in the gladness of Thy nation, that I may glory with Thine inheritance.
5เพื่อฉันจะได้เห็นความเจริญของผู้ที่พระองค์เลือก ได้ชื่นชมกับความยินดีของชนชาติของพระองค์ และร่วมภูมิใจกับมรดกของพระองค์
6We have sinned with our fathers, we have done iniquitously, we have dealt wickedly.
6เราทำบาปเหมือนบรรพบุรุษของเรา เราทำความชั่ว เราประพฤติเลวร้าย
7Our fathers in Egypt gave no heed unto Thy wonders; they remembered not the multitude of Thy mercies; but were rebellious at the sea, even at the Red Sea.
7บรรพบุรุษของเราในอียิปต์ไม่เข้าใจสิ่งอัศจรรย์ของพระองค์ ไม่ระลึกถึงความรักมั่นคงมากมายของพระองค์ แต่กลับกบฏที่ทะเล คือที่ทะเลแดง
8Nevertheless He saved them for His name's sake, that He might make His mighty power to be known.
8ถึงอย่างนั้นพระองค์ช่วยพวกเขาให้รอดเพราะเห็นแก่พระนาม เพื่อแสดงฤทธิ์อำนาจอันยิ่งใหญ่ให้เป็นที่รู้จัก
9And He rebuked the Red Sea, and it was dried up; and He led them through the depths, as through a wilderness.
9พระองค์กำราบทะเลแดง มันก็แห้งลง จึงพาพวกเขาผ่านห้วงลึกเหมือนเดินผ่านถิ่นกันดาร
10And He saved them from the hand of him that hated them, and redeemed them from the hand of the enemy.
10พระองค์ช่วยพวกเขาจากมือของผู้ที่เกลียดชัง และไถ่พวกเขาจากมือศัตรู
11And the waters covered their adversaries; there was not one of them left.
11น้ำท่วมมิดผู้ที่เป็นศัตรูของพวกเขา ไม่มีรอดแม้แต่คนเดียว
12Then believed they His words; they sang His praise.
12แล้วพวกเขาจึงเชื่อถ้อยคำของพระองค์ และร้องเพลงสรรเสริญพระองค์
13They soon forgot His works; they waited not for His counsel;
13แต่ไม่นานก็ลืมกิจการของพระองค์ ไม่รอคำแนะนำจากพระองค์
14But lusted exceedingly in the wilderness, and tried God in the desert.
14กลับปล่อยตัวตามความอยากในทะเลทราย และทดลองพระเจ้าในถิ่นกันดาร
15And He gave them their request; but sent leanness into their soul.
15พระองค์ให้ตามที่พวกเขาขอ แต่ข้างในกลับเหี่ยวแห้งลง
16They were jealous also of Moses in the camp, and of Aaron the holy one of the LORD.
16ในค่ายนั้นพวกเขาอิจฉาโมเสส และอาโรนผู้บริสุทธิ์ของพระยาห์เวห์
17The earth opened and swallowed up Dathan, and covered the company of Abiram.
17แผ่นดินแยกออก กลืนดาธานลงไป และกลบพรรคพวกของอาบีรัม
18And a fire was kindled in their company; the flame burned up the wicked.
18ไฟลุกขึ้นท่ามกลางพวกเขา เปลวไฟเผาผลาญคนชั่ว
19They made a calf in Horeb, and worshipped a molten image.
19พวกเขาสร้างลูกวัวที่โฮเรบ และกราบไหว้รูปหล่อ
20Thus they exchanged their glory for the likeness of an ox that eateth grass.
20พวกเขาเอาความรุ่งโรจน์ของตนไปแลก กับรูปวัวที่กินหญ้า
21They forgot God their saviour, who had done great things in Egypt;
21พวกเขาลืมพระเจ้าผู้ช่วยให้รอด ผู้ทำสิ่งยิ่งใหญ่ในอียิปต์
22Wondrous works in the land of Ham, terrible things by the Red Sea.
22ทำสิ่งอัศจรรย์ในแผ่นดินฮาม และสิ่งน่าเกรงขามที่ทะเลแดง
23Therefore He said that He would destroy them, had not Moses His chosen stood before Him in the breach, to turn back His wrath, lest He should destroy them.
23พระองค์จึงตรัสว่าจะทำลายพวกเขา หากโมเสสผู้ที่พระองค์เลือกไม่ได้ยืนขวางช่องโหว่ต่อหน้าพระองค์ เพื่อหันความโกรธไม่ให้พระองค์ทำลายพวกเขา
24Moreover, they scorned the desirable land, they believed not His word;
24พวกเขาดูหมิ่นแผ่นดินอันน่ารื่นรมย์ ไม่เชื่อถ้อยคำของพระองค์
25And they murmured in their tents, they hearkened not unto the voice of the LORD.
25บ่นอยู่ในเต็นท์ และไม่ฟังเสียงของพระยาห์เวห์
26Therefore He swore concerning them, that He would overthrow them in the wilderness;
26พระองค์จึงปฏิญาณต่อพวกเขา ว่าจะให้พวกเขาล้มตายในถิ่นกันดาร
27And that He would cast out their seed among the nations, and scatter them in the lands.
27จะทำให้ลูกหลานของพวกเขาล้มลงท่ามกลางชนชาติต่าง ๆ และกระจัดกระจายไปทั่วแผ่นดินทั้งหลาย
28They joined themselves also unto Baal of Peor, and ate the sacrifices of the dead.
28พวกเขาไปผูกพันกับบาอัลเปโอร์ และกินเครื่องบูชาที่ถวายแก่คนตาย
29Thus they provoked Him with their doings, and the plague broke in upon them.
29การกระทำของพวกเขายั่วยุพระองค์ให้โกรธ โรคระบาดจึงปะทุขึ้นท่ามกลางพวกเขา
30Then stood up Phinehas, and wrought judgment, and so the plague was stayed.
30แล้วฟีเนหัสลุกขึ้นตัดสินโทษ โรคระบาดจึงหยุดลง
31And that was counted unto him for righteousness, unto all generations for ever.
31การกระทำนั้นจึงนับเป็นความชอบธรรมของเขา สืบไปทุกชั่วอายุ
32They angered Him also at the waters of Meribah, and it went ill with Moses because of them;
32พวกเขายังทำให้พระองค์โกรธที่น้ำเมรีบาห์ จนโมเสสต้องรับความเดือดร้อนเพราะพวกเขา
33For they embittered his spirit, and he spoke rashly with his lips.
33เพราะพวกเขาขัดขืนต่อจิตวิญญาณของเขา เขาจึงพูดผลีผลามออกไป
34They did not destroy the peoples, as the LORD commanded them;
34พวกเขาไม่ได้ทำลายชนชาติต่าง ๆ ตามที่พระยาห์เวห์บัญชา
35But mingled themselves with the nations, and learned their works;
35แต่กลับปะปนกับชนชาติเหล่านั้น และเรียนรู้การกระทำของพวกเขา
36And they served their idols, which became a snare unto them;
36พวกเขารับใช้รูปเคารพของคนเหล่านั้น ซึ่งกลายเป็นกับดักของพวกเขา
37Yea, they sacrificed their sons and their daughters unto demons,
37พวกเขาถึงกับถวายลูกชายลูกสาวเป็นเครื่องบูชาแก่พวกปีศาจ
38And shed innocent blood, even the blood of their sons and of their daughters, whom they sacrificed unto the idols of Canaan; and the land was polluted with blood.
38หลั่งเลือดผู้บริสุทธิ์ คือเลือดของลูกชายลูกสาวตนเอง ที่พวกเขาถวายแก่รูปเคารพแห่งคานาอัน แผ่นดินจึงแปดเปื้อนด้วยเลือด
39Thus were they defiled with their works, and went astray in their doings.
39พวกเขาทำให้ตนเป็นมลทินด้วยการกระทำ และทำตัวเป็นโสเภณีด้วยการกระทำของตน
40Therefore was the wrath of the LORD kindled against His people, and He abhorred His inheritance.
40พระยาห์เวห์จึงเดือดดาลต่อประชากรของพระองค์ และรังเกียจมรดกของตน
41And He gave them into the hand of the nations; and they that hated them ruled over them.
41พระองค์มอบพวกเขาไว้ในมือชนชาติต่าง ๆ คนที่เกลียดพวกเขาจึงปกครองเหนือพวกเขา
42Their enemies also oppressed them, and they were subdued under their hand.
42ศัตรูกดขี่พวกเขา พวกเขาตกอยู่ใต้อำนาจของศัตรู
43Many times did He deliver them; but they were rebellious in their counsel, and sank low through their iniquity.
43พระองค์ช่วยพวกเขาหลายครั้ง แต่พวกเขายังขัดขืนตามความคิดของตน จึงตกต่ำเพราะความชั่วของตน
44Nevertheless He looked upon their distress, when He heard their cry;
44ถึงอย่างนั้น พระองค์มองเห็นความทุกข์ยากของพวกเขา เมื่อได้ยินเสียงร้อง
45And He remembered for them His covenant, and repented according to the multitude of His mercies.
45พระองค์ระลึกถึงพันธสัญญาเพื่อพวกเขา และเปลี่ยนใจตามความรักมั่นคงอันมากมาย
46He made them also to be pitied of all those that carried them captive.
46พระองค์ทำให้ผู้ที่จับพวกเขาไปเป็นเชลย เกิดความสงสารพวกเขา
47Save us, O LORD our God, and gather us from among the nations, that we may give thanks unto Thy holy name, that we may triumph in Thy praise.
47พระยาห์เวห์ พระเจ้าของเรา โปรดช่วยเราให้รอด รวบรวมเรากลับมาจากชนชาติต่าง ๆ เพื่อเราจะขอบคุณพระนามบริสุทธิ์ของพระองค์ และเปล่งคำสรรเสริญพระองค์ด้วยความภาคภูมิ!
48Blessed be the LORD, the God of Israel, from everlasting even to everlasting, and let all the people say: 'Amen.' Hallelujah.
48ขอให้พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล เป็นที่ยกย่อง ตั้งแต่นิรันดร์กาลจนถึงนิรันดร์กาล! ให้ประชาชนทั้งสิ้นกล่าวว่า “อาเมน” จงสรรเสริญพระยาห์เวห์!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.