Psalms 73
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1BOOK III A Psalm of Asaph. Surely God is good to Israel, even to such as are pure in heart.
1จริงแท้ พระเจ้า ดีต่ออิสราเอล ต่อคนที่มีใจบริสุทธิ์
2But as for me, my feet were almost gone; my steps had well nigh slipped.
2แต่ส่วนฉัน เท้าแทบพลาด ย่างเท้าแทบลื่นไถล
3For I was envious at the arrogant, when I saw the prosperity of the wicked.
3เพราะฉันอิจฉาคนหยิ่งผยอง เมื่อเห็นคนชั่วอยู่ดีมีสุข
4For there are no pangs at their death, and their body is sound.
4พวกเขาไม่ต้องดิ้นรนเมื่อถึงคราวตาย ร่างกายยังแข็งแรงดี
5In the trouble of man they are not; neither are they plagued like men.
5พวกเขาไม่ต้องแบกภาระเหมือนคนทั่วไป ไม่ต้องเจ็บปวดเหมือนคนอื่น
6Therefore pride is as a chain about their neck; violence covereth them as a garment.
6เพราะฉะนั้น ความเย่อหยิ่งจึงคล้องคอพวกเขาเหมือนสร้อย ความรุนแรงห่มคลุมพวกเขาเหมือนเสื้อผ้า
7Their eyes stand forth from fatness; they are gone beyond the imaginations of their heart.
7ดวงตาของพวกเขาปูดโปนเพราะความอ้วนพี ความคิดฟุ้งเกินขอบเขตแห่งความทะนงตัว
8They scoff, and in wickedness utter oppression; they speak as if there were none on high.
8พวกเขาเยาะเย้ยและพูดด้วยเจตนาร้าย ด้วยความหยิ่ง พวกเขาข่มขู่ว่าจะกดขี่
9They have set their mouth against the heavens, and their tongue walketh through the earth.
9พวกเขาตั้งปากไว้ที่ฟ้าสวรรค์ ลิ้นของพวกเขาเที่ยวไปทั่วแผ่นดิน
10Therefore His people return hither; and waters of fullness are drained out by them.
10เพราะเหตุนี้ ผู้คนจึงหันกลับไปหาพวกเขา และดื่มน้ำอันมากมายเข้าไปจนหมด
11And they say: 'How doth God know? And is there knowledge in the Most High?'
11พวกเขาพูดว่า “พระเจ้าจะรู้ได้อย่างไร องค์ผู้สูงสุดจะรู้อะไรหรือ”
12Behold, such are the wicked; and they that are always at ease increase riches.
12ดูสิ นี่แหละคนชั่ว ใช้ชีวิตสบายอยู่เสมอ และร่ำรวยขึ้นเรื่อยๆ
13Surely in vain have I cleansed my heart, and washed my hands in innocency;
13ถ้าอย่างนั้น ฉันชำระใจให้สะอาดไปก็เปล่าประโยชน์ ล้างมือให้บริสุทธิ์ก็ไร้ค่า
14For all the day have I been plagued, and my chastisement came every morning.
14เพราะฉันต้องเจ็บปวดตลอดวัน ถูกลงโทษทุกเช้า
15If I had said: 'I will speak thus', behold, I had been faithless to the generation of Thy children.
15ถ้าฉันพูดว่า “จะพูดอย่างนี้แหละ” ก็คงทรยศต่อคนรุ่นลูกของพระองค์
16And when I pondered how I might know this, it was wearisome in mine eyes;
16เมื่อฉันพยายามทำความเข้าใจเรื่องนี้ มันหนักหนาเกินกว่าฉันจะรับไหว—
17Until I entered into the sanctuary of God, and considered their end.
17จนกระทั่งฉันเข้าไปในสถานบริสุทธิ์ของพระเจ้า แล้วจึงมองเห็นจุดจบของพวกเขา
18Surely Thou settest them in slippery places; Thou hurlest them down to utter ruin.
18แท้จริง พระองค์วางพวกเขาไว้บนที่ลื่น แล้วผลักพวกเขาลงสู่ความพินาศ
19How are they become a desolation in a moment! They are wholly consumed by terrors.
19พวกเขาพินาศฉับพลันเพียงใด ถูกความน่าสะพรึงกลัวกวาดหายไปจนหมด
20As a dream when one awaketh, so, O Lord, when Thou arousest Thyself, Thou wilt despise their semblance.
20เหมือนความฝันเมื่อคนตื่นขึ้น องค์เจ้านาย เมื่อพระองค์ตื่นขึ้น พระองค์จะดูหมิ่นภาพฝันของพวกเขา
21For my heart was in a ferment, and I was pricked in my reins.
21เมื่อใจฉันขมขื่น และภายในฉันเจ็บปวด
22But I was brutish, and ignorant; I was as a beast before Thee.
22ฉันช่างโง่เขลาและไม่รู้อะไร เป็นเหมือนสัตว์เดรัจฉานต่อหน้าพระองค์
23Nevertheless I am continually with Thee; Thou holdest my right hand.
23ถึงอย่างนั้น ฉันก็อยู่กับพระองค์เสมอ พระองค์จับมือขวาของฉันไว้
24Thou wilt guide me with Thy counsel, and afterward receive me with glory.
24พระองค์จะนำฉันด้วยคำปรึกษาของพระองค์ แล้วภายหลังจะรับฉันเข้าสู่ความรุ่งโรจน์
25Whom have I in heaven but Thee? And beside Thee I desire none upon earth.
25บนสวรรค์ ฉันมีใครนอกจากพระองค์ บนแผ่นดินนี้ ฉันไม่ปรารถนาใครนอกจากพระองค์
26My flesh and my heart faileth; but God is the rock of my heart and my portion for ever.
26แม้กายและใจของฉันจะอ่อนแรง พระเจ้าก็ยังเป็นกำลังของใจฉัน และเป็นส่วนของฉันตลอดไป
27For, lo, they that go far from Thee shall perish; Thou dost destroy all them that go astray from Thee.
27เพราะดูสิ คนที่อยู่ห่างจากพระองค์จะพินาศ พระองค์ทำลายทุกคนที่ไม่ซื่อสัตย์ต่อพระองค์
28But as for me, the nearness of God is my good; I have made the Lord GOD my refuge, that I may tell of all Thy works.
28แต่สำหรับฉัน การอยู่ใกล้พระเจ้าเป็นสิ่งดี ฉันให้องค์เจ้านาย พระยาห์เวห์ เป็นที่ลี้ภัยของฉัน เพื่อฉันจะได้เล่าถึงทุกสิ่งที่พระองค์ทำ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.