תהילים 59
Westminster Leningrad Codex (Hebrew Old Testament)Original language
Westminster Leningrad Codex (Hebrew Old Testament)
Freedom Bible (Thai)
1לַמְנַצֵּ֣חַ אַל־תַּשְׁחֵת֮ לְדָוִ֪ד מִ֫כְתָּ֥ם בִּשְׁלֹ֥חַ שָׁא֑וּל וַֽיִּשְׁמְר֥וּ אֶת־הַ֝בַּ֗יִת לַהֲמִיתֽוֹ׃
1พระเจ้าของฉัน โปรดช่วยฉันให้พ้นจากศัตรู โปรดยกฉันไว้ให้พ้นมือคนที่ลุกขึ้นสู้ฉัน
2הַצִּילֵ֖נִי מֵאֹיְבַ֥י ׀ אֱלֹהָ֑י מִּמִתְקוֹמְמַ֥י תְּשַׂגְּבֵֽנִי׃
2โปรดช่วยฉันให้พ้นจากคนทำความชั่ว ช่วยฉันให้รอดจากคนกระหายเลือด
3הַ֭צִּילֵנִי מִפֹּ֣עֲלֵי אָ֑וֶן וּֽמֵאַנְשֵׁ֥י דָ֝מִ֗ים הוֹשִׁיעֵֽנִי׃
3พวกเขาดักซุ่มเอาชีวิตฉัน คนทรงอำนาจรวมตัวกันต่อต้านฉัน ไม่ใช่เพราะฉันไม่เชื่อฟัง หรือเพราะบาปของฉัน พระยาห์เวห์
4כִּ֤י הִנֵּ֪ה אָֽרְב֡וּ לְנַפְשִׁ֗י יָג֣וּרוּ עָלַ֣י עַזִ֑ים לֹא־פִשְׁעִ֖י וְלֹא־חַטָּאתִ֣י יְהוָֽה׃
4ทั้งที่ฉันไม่ได้ทำผิด พวกเขาก็พร้อมบุกเข้ามา โปรดลุกขึ้น มองดู และช่วยฉัน!
5בְּֽלִי־עָ֭וֺן יְרוּצ֣וּן וְיִכּוֹנָ֑נוּ ע֖וּרָה לִקְרָאתִ֣י וּרְאֵה׃
5พระองค์ พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งกองทัพ พระเจ้าแห่งอิสราเอล โปรดลุกขึ้นลงโทษประชาชาติ อย่าเมตตาคนทรยศที่ชั่วร้าย เซลาห์
6וְאַתָּ֤ה יְהוָֽה־אֱלֹהִ֥ים ׀ צְבָא֡וֹת אֱלֹ֘הֵ֤י יִשְׂרָאֵ֗ל הָקִ֗יצָה לִפְקֹ֥ד כָּֽל־הַגּוֹיִ֑ם אַל־תָּחֹ֨ן כָּל־בֹּ֖גְדֵי אָ֣וֶן סֶֽלָה׃
6พวกเขากลับมาในยามเย็น หอนเหมือนสุนัข และเดินเพ่นพ่านรอบเมือง
7יָשׁ֣וּבוּ לָ֭עֶרֶב יֶהֱמ֥וּ כַכָּ֗לֶב וִיס֥וֹבְבוּ עִֽיר׃
7ดูสิ พวกเขาพ่นคำออกจากปาก ริมฝีปากของพวกเขาเป็นดาบ แล้วพูดว่า “ใครจะได้ยินเรา?”
8הִנֵּ֤ה ׀ יַבִּ֘יע֤וּן בְּפִיהֶ֗ם חֲ֭רָבוֹת בְּשִׂפְתוֹתֵיהֶ֑ם כִּי־מִ֥י שֹׁמֵֽעַ׃
8แต่พระองค์ พระยาห์เวห์ ทรงหัวเราะเยาะพวกเขา พระองค์ทรงเย้ยหยันประชาชาติทั้งปวง
9וְאַתָּ֣ה יְ֭הוָה תִּשְׂחַק־לָ֑מוֹ תִּ֝לְעַ֗ג לְכָל־גּוֹיִֽם׃
9กำลังของฉันเอ๋ย ฉันเฝ้ารอพระองค์ เพราะพระเจ้าเป็นหอคอยสูงของฉัน
10עֻ֭זּוֹ אֵלֶ֣יךָ אֶשְׁמֹ֑רָה כִּֽי־אֱ֝לֹהִ֗ים מִשְׂגַּבִּֽי׃
10พระเจ้าของฉันจะทรงนำหน้าฉัน พร้อมด้วยความรักมั่นคงของพระองค์ พระเจ้าจะให้ฉันเห็นศัตรูพ่ายแพ้
11אֱלֹהֵ֣י חסדו יְקַדְּמֵ֑נִי אֱ֝לֹהִ֗ים יַרְאֵ֥נִי בְשֹׁרְרָֽי׃
11อย่าฆ่าพวกเขา มิฉะนั้นประชากรของฉันจะลืม โปรดใช้ฤทธิ์ของพระองค์ทำให้พวกเขากระจัดกระจาย และกดพวกเขาลง องค์เจ้านาย โล่ของเรา
12אַל־תַּהַרְגֵ֤ם ׀ פֶּֽן־יִשְׁכְּח֬וּ עַמִּ֗י הֲנִיעֵ֣מוֹ בְ֭חֵילְךָ וְהוֹרִידֵ֑מוֹ מָֽגִנֵּ֣נוּ אֲדֹנָֽי׃
12เพราะบาปจากปากและถ้อยคำจากริมฝีปากของพวกเขา ขอให้พวกเขาติดกับอยู่ในความหยิ่งของตน เพราะคำสาปและคำโกหกที่พวกเขาพูด
13חַטַּאת־פִּ֗ימוֹ דְּֽבַר־שְׂפָ֫תֵ֥ימוֹ וְיִלָּכְד֥וּ בִגְאוֹנָ֑ם וּמֵאָלָ֖ה וּמִכַּ֣חַשׁ יְסַפֵּֽרוּ׃
13โปรดเผาผลาญพวกเขาด้วยความโกรธของพระองค์ เผาผลาญจนไม่เหลือ ให้พวกเขารู้ว่าพระเจ้าทรงปกครองในยาโคบ จนถึงสุดปลายแผ่นดินโลก เซลาห์
14כַּלֵּ֥ה בְחֵמָה֮ כַּלֵּ֪ה וְֽאֵ֫ינֵ֥מוֹ וְֽיֵדְע֗וּ כִּֽי־אֱ֭לֹהִים מֹשֵׁ֣ל בְּיַעֲקֹ֑ב לְאַפְסֵ֖י הָאָ֣רֶץ סֶֽלָה׃
14ยามเย็น ให้พวกเขากลับมา ให้หอนเหมือนสุนัข และเดินไปรอบเมือง
15וְיָשׁ֣וּבוּ לָ֭עֶרֶב יֶהֱמ֥וּ כַכָּ֗לֶב וִיס֥וֹבְבוּ עִֽיר׃
15พวกเขาจะเดินเพ่นพ่านหาอาหาร และถ้าไม่อิ่ม ก็จะเฝ้ารออยู่ทั้งคืน
16הֵ֭מָּה ינועון לֶאֱכֹ֑ל אִם־לֹ֥א יִ֝שְׂבְּע֗וּ וַיָּלִֽינוּ׃
16แต่ฉันจะร้องเพลงถึงกำลังของพระองค์ ยามเช้า จะร้องเสียงดังถึงความรักมั่นคงของพระองค์ เพราะพระองค์ทรงเป็นหอคอยสูงของฉัน เป็นที่ลี้ภัยในวันที่ฉันทุกข์ยาก
17וַאֲנִ֤י ׀ אָשִׁ֣יר עֻזֶּךָ֮ וַאֲרַנֵּ֥ן לַבֹּ֗קֶר חַ֫סְדֶּ֥ךָ כִּֽי־הָיִ֣יתָ מִשְׂגָּ֣ב לִ֑י וּ֝מָנ֗וֹס בְּי֣וֹם צַר־לִֽי׃
17กำลังของฉันเอ๋ย ฉันจะร้องเพลงสรรเสริญพระองค์ เพราะพระเจ้าทรงเป็นหอคอยสูงของฉัน เป็นพระเจ้าผู้ทรงมีเมตตาต่อฉัน
18עֻ֭זִּי אֵלֶ֣יךָ אֲזַמֵּ֑רָה כִּֽי־אֱלֹהִ֥ים מִ֝שְׂגַּבִּ֗י אֱלֹהֵ֥י חַסְדִּֽי׃
no verse 18 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.