Psalmen
Chapter 104
Lutherbibel 1912
vs Baibala Hemolele (…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Psalmen 104

Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Lobe den HERRN, meine Seele! HERR, mein Gott, du bist sehr herrlich; du bist schön und prächtig geschmückt.
1E Iehova, e kuu Akua e, ua nui loa no oe; Ua kahikoia no oe i ka nani a me ka hanohano.
2Licht ist dein Kleid, das du anhast; du breitest aus den Himmel wie einen Teppich;
2Ua uhiia no oe i ka malamalama me he kapa la; Ua hohola no oe i na lani me he paku la.
3Du wölbest es oben mit Wasser; du fährst auf den Wolken wie auf einem Wagen und gehst auf den Fittichen des Windes;
3Ua haua no oia i kona mau keena kiekie ma na wai; Ua kau aku no hoi i na ao maluna i kaa mau nona: A ua holoholo me na eheu o ka makani.
4der du machst Winde zu deinen Engeln und zu deinen Dienern Feuerflammen;
4Ua hana oia i kona poe elele, he makani; A i kona poe kahuns hoi, he lapalapa ahi;
5der du das Erdreich gegründet hast auf seinem Boden, daß es bleibt immer und ewiglich.
5Ua hoopaa oia i ka honua maluna o kona kumu, I ole ia e nauweuwe, a mau loa aku.
6Mit der Tiefe deckst du es wie mit einem Kleide, und Wasser standen über den Bergen.
6A ua uhi no oe ia i ka hohonu, me he kapa la: Ku mai la na wai, maluna o na mauna.
7Aber von deinem Schelten flohen sie, von deinem Donner fuhren sie dahin.
7I kou papa ana, holo no lakou; I ka leo o kou hekili, auhee aku la lakou.
8Die Berge gingen hoch hervor, und die Täler setzten sich herunter zum Ort, den du ihnen gegründet hast.
8Ea mai la no maluna o na mauna; A emi iho la ma na awawa ilalo, A i kahi au i hookumu ai no lakou.
9Du hast eine Grenze gesetzt, darüber kommen sie nicht und dürfen nicht wiederum das Erdreich bedecken.
9Ua kau pale oe i mokuna no lakou. I ole lakou e hala'e; I ole hoi e hoi hou mai, a uhi i ka honua.
10Du läßt Brunnen quellen in den Gründen, daß die Wasser zwischen den Bergen hinfließen,
10Kuu mai la oia i na waipuna ma na awawa, I kahe mai lakou, mawaena o na mauna.
11daß alle Tiere auf dem Felde trinken und das Wild seinen Durst lösche.
11Hoohainu no lakou i na holoholona a pau o ke kula; A hooana no hoi na hoki hihiu i ko lakou makewai.
12An denselben sitzen die Vögel des Himmels und singen unter den Zweigen.
12Maluna olaila na manu o ka lewa e hoopunana'i, A kani hoi ko lakou leo iwaena o na lala.
13Du feuchtest die Berge von obenher; du machst das Land voll Früchte, die du schaffest;
13Ua hoomauu mai no oia i ua mauna, mailoko mai o kona waihonawai; Ua maona hoi ka aina i ka hua o kau hana ana.
14du lässest Gras wachsen für das Vieh und Saat zu Nutz den Menschen, daß du Brot aus der Erde bringest,
14Nana no i hooulu mai ka mauu no na holoholona, A me ka mea uli hoi i pono ai na kanaka: I hoopuka mai ai oia i ka ai mailoko mai o ka honua,
15und daß der Wein erfreue des Menschen Herz, daß seine Gestalt schön werde vom Öl und das Brot des Menschen Herz stärke;
15A me ka waina hoi i mea e olioli ai ko na kanaka naau, A me ka aila hoi, i mea e hinuhinu ai kana maka, A me ka berena, ka mea e hooikaika ai ka naau o na kanaka.
16daß die Bäume des HERRN voll Saft stehen, die Zedern Libanons, die er gepflanzt hat.
16Ua kena no na laau o Iehova, Na kedera hoi o Lebanona, na mea ana i kanu ai;
17Daselbst nisten die Vögel, und die Reiher wohnen auf den Tannen.
17Malaila no e hoopunana'i na manu; O ke kikonia, o na laau kaa kona hale.
18Die hohen Berge sind der Gemsen Zuflucht, und die Steinklüfte der Kaninchen.
18O na mauna kiekie ka puuhonua o na kao hihiu; A o na pohaku hoi ko na rabita.
19Du hast den Mond gemacht, das Jahr darnach zu teilen; die Sonne weiß ihren Niedergang.
19Nana no i hana i na mahina no na kau; Ua ike no ka la i kona napoo ana.
20Du machst Finsternis, daß es Nacht wird; da regen sich alle wilden Tiere,
20Lawe mai no oe i ka pouli, a ua po; Ia manawa, kolo mai na mea kolo a pau o ka nahelehele.
21die jungen Löwen, die da brüllen nach dem Raub und ihre Speise suchen von Gott.
21Uwo mai la hoi na liona opiopio i ko lakou wahi, A imi hoi i ka ai, mai ke Akua mai.
22Wenn aber die Sonne aufgeht, heben sie sich davon und legen sich in ihre Höhlen.
22Puka mai la ka la, alaila, akoakoa lakou, A moe no lakou, ma ko lakou ana.
23So geht dann der Mensch aus an seine Arbeit und an sein Ackerwerk bis an den Abend.
23Hele aku no ke kanaka i kana hana, A i kona hooikaika hoi, a ahiahi.
24HERR, wie sind deine Werke so groß und viel! Du hast sie alle weislich geordnet, und die Erde ist voll deiner Güter.
24Nani ka nui o kau mau hana, e Iehova! Ma ke akamai i hana mai ai oe ia mau mea a pau: Ua piha hoi ka honua i kau waiwai.
25Das Meer, das so groß und weit ist, da wimmelt's ohne Zahl, große und kleine Tiere.
25A me keia moana nui hoi, a palahalaha, Malaila no na mea kolo, pau ole i ka heluia, A me na mea ola, he liilii, a he nui no hoi.
26Daselbst gehen die Schiffe; da sind Walfische, die du gemacht hast, daß sie darin spielen.
26Malaila no na moku e holo ae; Aia hoi kela leviatana au i hana'i, e paani ilaila.
27Es wartet alles auf dich, daß du ihnen Speise gebest zu seiner Zeit.
27Kakali no keia poe a pau ia oe, I haawi mai ai oe i ka lakou ai i ka wa pono.
28Wenn du ihnen gibst, so sammeln sie; wenn du deine Hand auftust, so werden sie mit Gut gesättigt.
28O ka mea au e haawi mai ai na lakou, oia ka lakou e hooiliili iho; Wehe no oe i kou lima, a lako iho la lakou i ka maikai.
29Verbirgst du dein Angesicht, so erschrecken sie; du nimmst weg ihren Odem, so vergehen sie und werden wieder zu Staub.
29I huna oe i kou maka, make koke iho la lakou; Lawe oe i ko lakou ea, make no lakou, a hoi hou i ka lepo.
30Du lässest aus deinen Odem, so werden sie geschaffen, und du erneuest die Gestalt der Erde.
30Hoouna mai oe i kou ea, ua hanaia iho la lakou; A nau no hoi i hoano hou i ka mnka o ka honua.
31Die Ehre des HERRN ist ewig; der HERR hat Wohlgefallen an seinen Werken.
31E mau loa ana no ka nani o Iehova; E lealea mai no o Iehova i kana mau hana.
32Er schaut die Erde an, so bebt sie; er rührt die Berge an, so rauchen sie.
32Nana mai no oia i ka honua, a haalulu iho la ia; Hoopa mai oia i na mauna, uwahi ae la lakou.
33Ich will dem HERRN singen mein Leben lang und meinen Gott loben, solange ich bin.
33E oli aku au ia Iehova i ka manawa o ko'u ola ana; E hoolea no hoi au i ke Akua, a i ko'u hopena,
34Meine Rede müsse ihm wohl gefallen. Ich freue mich des HERRN.
34He mea ono ko'u noonoo ana ia ia; A ma Iehova no wau e lealea ai.
35Der Sünder müsse ein Ende werden auf Erden, und die Gottlosen nicht mehr sein. Lobe den HERRN, meine Seele! Halleluja!
35E hookiia'e ka poe hewa mai ka honua aku, O ka poe lawehala hoi, aole e koe lakou. E hoomaikai aku ia Iehova, e kuu uhane: E halelu aku oukou ia Iehova.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.