Psalmen 139
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ein Psalm Davids, vorzusingen. HERR, Du erforschest mich und kennest mich.
1Доамне, Ту мэ черчетезь де апроапе ши мэ куношть,
2Ich sitze oder stehe auf, so weißt du es; du verstehst meine Gedanken von ferne.
2штий кынд стау жос ши кынд мэ скол ши де департе ымь пэтрунзь гындул.
3Ich gehe oder liege, so bist du um mich und siehst alle meine Wege.
3Штий кынд умблу ши кынд мэ кулк ши куношть тоате кэиле меле.
4Denn siehe, es ist kein Wort auf meiner Zunge, das du, HERR, nicht alles wissest.
4Кэч ну-мь ажунӂе кувынтул пе лимбэ, ши Ту, Доамне, ыл ши куношть ын тотул.
5Von allen Seiten umgibst du mich und hältst deine Hand über mir.
5Ту мэ ынконжорь пе динапой ши пе динаинте ши-Ць пуй мына песте мине.
6Solche Erkenntnis ist mir zu wunderbar und zu hoch; ich kann sie nicht begreifen.
6О штиинцэ атыт де минунатэ есте май пресус де путериле меле: есте пря ыналтэ ка с-о пот принде.
7Wo soll ich hin gehen vor deinem Geist, und wo soll ich hin fliehen vor deinem Angesicht?
7Унде мэ вой дуче департе де Духул Тэу ши унде вой фуӂи департе де Фаца Та?
8Führe ich gen Himmel, so bist du da. Bettete ich mir in die Hölle, siehe, so bist du auch da.
8Дакэ мэ вой суи ын чер, Ту ешть аколо; дакэ мэ вой кулка ын Локуинца морцилор, ятэ-Те ши аколо.
9Nähme ich Flügel der Morgenröte und bliebe am äußersten Meer,
9Дакэ вой луа арипиле зорилор ши мэ вой дуче сэ локуеск ла марӂиня мэрий,
10so würde mich doch deine Hand daselbst führen und deine Rechte mich halten.
10ши аколо мына Та мэ ва кэлэузи ши дряпта Та мэ ва апука.
11Spräche ich: Finsternis möge mich decken! so muß die Nacht auch Licht um mich sein.
11Дакэ вой зиче: „Чел пуцин ынтунерикул мэ ва акопери ши се ва фаче ноапте лумина димпрежурул меу”,
12Denn auch Finsternis ist nicht finster bei dir, und die Nacht leuchtet wie der Tag, Finsternis ist wie das Licht.
12ятэ кэ нич кяр ынтунерикул ну есте ынтунекос пентру Тине, чи ноаптя стрэлучеште ка зиуа ши ынтунерикул, ка лумина.
13Denn du hast meine Nieren bereitet und hast mich gebildet im Mutterleib.
13Ту мь-ай ынтокмит рэрункий, Ту м-ай цесут ын пынтечеле мамей меле:
14Ich danke dir dafür, daß ich wunderbar gemacht bin; wunderbar sind deine Werke, und das erkennt meine Seele wohl.
14Те лауд кэ сунт о фэптурэ аша де минунатэ. Минунате сунт лукрэриле Тале ши че бине веде суфлетул меу лукрул ачеста!
15Es war dir mein Gebein nicht verhohlen, da ich im Verborgenen gemacht ward, da ich gebildet ward unten in der Erde.
15Трупул меу ну ера аскунс де Тине кынд ам фост фэкут ынтр-ун лок тайник, цесут ын кип чудат, ка ын адынчимиле пэмынтулуй.
16Deine Augen sahen mich, da ich noch unbereitet war, und alle Tage waren auf dein Buch geschrieben, die noch werden sollten, als derselben keiner da war.
16Кынд ну ерам декыт ун плод фэрэ кип, окий Тэй мэ ведяу ши ын картя Та ерау скрисе тоате зилеле каре-мь ерау рындуите, май ынаинте де а фи фост вреуна дин еле.
17Aber wie köstlich sind vor mir, Gott, deine Gedanken! Wie ist ihrer so eine große Summe!
17Кыт де непэтрунсе ми се пар гындуриле Тале, Думнезеуле, ши кыт де маре есте нумэрул лор!
18Sollte ich sie zählen, so würde ihrer mehr sein denn des Sandes. Wenn ich aufwache, bin ich noch bei dir.
18Дакэ ле нумэр, сунт май мулте декыт боабеле де нисип. Кынд мэ трезеск, сунт тот ку Тине.
19Ach Gott, daß du tötetest die Gottlosen, und die Blutgierigen von mir weichen müßten!
19О, Думнезеуле, де ай учиде пе чел рэу! Депэртаци-вэ де ла мине, оамень сетошь де сынӂе!
20Denn sie reden von dir lästerlich, und deine Feinde erheben sich ohne Ursache.
20Ей ворбеск деспре Тине ын кип нелеӂюит, Ыць яу Нумеле ка сэ минтэ, ей, врэжмаший Тэй!
21Ich hasse ja, HERR, die dich hassen, und es verdrießt mich an ihnen, daß sie sich wider dich setzen.
21Сэ ну урэск еу, Доамне, пе чей че Те урэск ши сэ ну-мь фие скырбэ де чей че се ридикэ ымпотрива Та?
22Ich hasse sie im rechten Ernst; sie sind mir zu Feinden geworden.
22Да, ый урэск ку о урэ десэвыршитэ; ый привеск ка пе врэжмашь ай мей.
23Erforsche mich, Gott, und erfahre mein Herz; prüfe mich und erfahre, wie ich's meine.
23Черчетязэ-мэ, Думнезеуле, ши куноаште-мь инима! Ынчаркэ-мэ ши куноаште-мь гындуриле!
24Und siehe, ob ich auf bösem Wege bin, und leite mich auf ewigem Wege.
24Везь дакэ сунт пе о кале ря ши ду-мэ пе каля вешничией!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.