Psaumes 139
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Au chef des chantres. De David. Psaume. Éternel! Tu me sondes et tu me connais,
1Доамне, Ту мэ черчетезь де апроапе ши мэ куношть,
2Tu sais quand je m’assieds et quand je me lève, Tu pénètres de loin ma pensée;
2штий кынд стау жос ши кынд мэ скол ши де департе ымь пэтрунзь гындул.
3Tu sais quand je marche et quand je me couche, Et tu pénètres toutes mes voies.
3Штий кынд умблу ши кынд мэ кулк ши куношть тоате кэиле меле.
4Car la parole n’est pas sur ma langue, Que déjà, ô Éternel! Tu la connais entièrement.
4Кэч ну-мь ажунӂе кувынтул пе лимбэ, ши Ту, Доамне, ыл ши куношть ын тотул.
5Tu m’entoures par derrière et par devant, Et tu mets ta main sur moi.
5Ту мэ ынконжорь пе динапой ши пе динаинте ши-Ць пуй мына песте мине.
6Une science aussi merveilleuse est au-dessus de ma portée, Elle est trop élevée pour que je puisse la saisir.
6О штиинцэ атыт де минунатэ есте май пресус де путериле меле: есте пря ыналтэ ка с-о пот принде.
7Où irais-je loin de ton esprit, Et où fuirais-je loin de ta face?
7Унде мэ вой дуче департе де Духул Тэу ши унде вой фуӂи департе де Фаца Та?
8Si je monte aux cieux, tu y es; Si je me couche au séjour des morts, t’y voilà.
8Дакэ мэ вой суи ын чер, Ту ешть аколо; дакэ мэ вой кулка ын Локуинца морцилор, ятэ-Те ши аколо.
9Si je prends les ailes de l’aurore, Et que j’aille habiter à l’extrémité de la mer,
9Дакэ вой луа арипиле зорилор ши мэ вой дуче сэ локуеск ла марӂиня мэрий,
10Là aussi ta main me conduira, Et ta droite me saisira.
10ши аколо мына Та мэ ва кэлэузи ши дряпта Та мэ ва апука.
11Si je dis: Au moins les ténèbres me couvriront, La nuit devient lumière autour de moi;
11Дакэ вой зиче: „Чел пуцин ынтунерикул мэ ва акопери ши се ва фаче ноапте лумина димпрежурул меу”,
12Même les ténèbres ne sont pas obscures pour toi, La nuit brille comme le jour, Et les ténèbres comme la lumière.
12ятэ кэ нич кяр ынтунерикул ну есте ынтунекос пентру Тине, чи ноаптя стрэлучеште ка зиуа ши ынтунерикул, ка лумина.
13C’est toi qui as formé mes reins, Qui m’as tissé dans le sein de ma mère.
13Ту мь-ай ынтокмит рэрункий, Ту м-ай цесут ын пынтечеле мамей меле:
14Je te loue de ce que je suis une créature si merveilleuse. Tes œuvres sont admirables, Et mon âme le reconnaît bien.
14Те лауд кэ сунт о фэптурэ аша де минунатэ. Минунате сунт лукрэриле Тале ши че бине веде суфлетул меу лукрул ачеста!
15Mon corps n’était point caché devant toi, Lorsque j’ai été fait dans un lieu secret, Tissé dans les profondeurs de la terre.
15Трупул меу ну ера аскунс де Тине кынд ам фост фэкут ынтр-ун лок тайник, цесут ын кип чудат, ка ын адынчимиле пэмынтулуй.
16Quand je n’étais qu’une masse informe, tes yeux me voyaient; Et sur ton livre étaient tous inscrits Les jours qui m’étaient destinés, Avant qu’aucun d’eux existât.
16Кынд ну ерам декыт ун плод фэрэ кип, окий Тэй мэ ведяу ши ын картя Та ерау скрисе тоате зилеле каре-мь ерау рындуите, май ынаинте де а фи фост вреуна дин еле.
17Que tes pensées, ô Dieu, me semblent impénétrables! Que le nombre en est grand!
17Кыт де непэтрунсе ми се пар гындуриле Тале, Думнезеуле, ши кыт де маре есте нумэрул лор!
18Si je les compte, elles sont plus nombreuses que les grains de sable. Je m’éveille, et je suis encore avec toi.
18Дакэ ле нумэр, сунт май мулте декыт боабеле де нисип. Кынд мэ трезеск, сунт тот ку Тине.
19O Dieu, puisses-tu faire mourir le méchant! Hommes de sang, éloignez-vous de moi!
19О, Думнезеуле, де ай учиде пе чел рэу! Депэртаци-вэ де ла мине, оамень сетошь де сынӂе!
20Ils parlent de toi d’une manière criminelle, Ils prennent ton nom pour mentir, eux, tes ennemis!
20Ей ворбеск деспре Тине ын кип нелеӂюит, Ыць яу Нумеле ка сэ минтэ, ей, врэжмаший Тэй!
21Éternel, n’aurais-je pas de la haine pour ceux qui te haïssent, Du dégoût pour ceux qui s’élèvent contre toi?
21Сэ ну урэск еу, Доамне, пе чей че Те урэск ши сэ ну-мь фие скырбэ де чей че се ридикэ ымпотрива Та?
22Je les hais d’une parfaite haine; Ils sont pour moi des ennemis.
22Да, ый урэск ку о урэ десэвыршитэ; ый привеск ка пе врэжмашь ай мей.
23Sonde-moi, ô Dieu, et connais mon cœur! Éprouve-moi, et connais mes pensées!
23Черчетязэ-мэ, Думнезеуле, ши куноаште-мь инима! Ынчаркэ-мэ ши куноаште-мь гындуриле!
24Regarde si je suis sur une mauvaise voie, Et conduis-moi sur la voie de l’éternité!
24Везь дакэ сунт пе о кале ря ши ду-мэ пе каля вешничией!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.