Psalmen 88
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ein Psalmlied der Kinder Korah, vorzusingen, von der Schwachheit der Elenden. Eine Unterweisung Hemans, des Esrahiten. HERR, Gott, mein Heiland, ich schreie Tag und Nacht vor dir.
1Доамне, Думнезеул мынтуирий меле! Зи ши ноапте стриг ынаинтя Та!
2Laß mein Gebet vor dich kommen; neige deine Ohren zu meinem Geschrei.
2С-ажунгэ ругэчуня мя ынаинтя Та! Я аминте ла черериле меле,
3Denn meine Seele ist voll Jammers, und mein Leben ist nahe dem Tode.
3кэч ми с-а сэтурат суфлетул де реле ши ми се апропие вяца де Локуинца морцилор.
4Ich bin geachtet gleich denen, die in die Grube fahren; ich bin ein Mann, der keine Hilfe hat.
4Сунт пус ын рындул челор че се кобоарэ ын гроапэ, сунт ка ун ом каре ну май аре путере.
5Ich liege unter den Toten verlassen wie die Erschlagenen, die im Grabe liegen, deren du nicht mehr gedenkst und die von deiner Hand abgesondert sind.
5Стау ынтинс принтре чей морць ка чей учишь ши кулкаць ын мормынт, де каре ну-Ць май адучь аминте ши каре сунт деспэрциць де мына Та.
6Du hast mich in die Grube hinuntergelegt, in die Finsternis und in die Tiefe.
6М-ай арункат ын гроапа чя май де жос, ын ынтунерик, ын адынкурь.
7Dein Grimm drückt mich; du drängst mich mit allen deinen Fluten. (Sela.)
7Мыния Та мэ апасэ ши мэ нэпэдешть ку тоате валуриле Тале.
8Meine Freunde hast du ferne von mir getan; du hast mich ihnen zum Greuel gemacht. Ich liege gefangen und kann nicht herauskommen.
8Ай ындепэртат де ла мине пе тоць приетений мей, м-ай фэкут о причинэ де скырбэ пентру ей; сунт ынкис ши ну пот сэ ес.
9Meine Gestalt ist jämmerlich vor Elend. HERR, ich rufe dich an täglich; ich breite meine Hände aus zu dir.
9Ми се топеск окий де суферинцэ; ын тоате зилеле Те кем, Доамне, ши-мь ынтинд мыниле спре Тине!
10Wirst du denn unter den Toten Wunder tun, oder werden die Verstorbenen aufstehen und dir danken? (Sela.)
10Оаре пентру морць фачь Ту минунь? Сау се скоалэ морций сэ Те лауде?
11Wird man in Gräbern erzählen deine Güte, und deine Treue im Verderben?
11Се ворбеште де бунэтатя Та ын мормынт ши де крединчошия Та ын адынк?
12Mögen denn deine Wunder in der Finsternis erkannt werden oder deine Gerechtigkeit in dem Lande, da man nichts gedenkt?
12Сунт куноскуте минуниле Тале ын ынтунерик ши дрептатя Та ын цара уйтэрий?
13Aber ich schreie zu dir, HERR, und mein Gebet kommt frühe vor dich.
13Доамне, еу Ыць чер ажуторул ши диминяца ругэчуня мя се ыналцэ ла Тине.
14Warum verstößest du, HERR, meine Seele und verbirgst dein Antlitz vor mir?
14Пентру че, Доамне, лепезь суфлетул меу? Пентру че ымь аскунзь Фаца Та?
15Ich bin elend und ohnmächtig, daß ich so verstoßen bin; ich leide deine Schrecken, daß ich fast verzage.
15Дин тинереце, сунт ненорочит ши траг сэ мор, сунт купринс де спаймеле Тале ши ну штиу че сэ май фак.
16Dein Grimm geht über mich; dein Schrecken drückt mich.
16Мыния Та трече песте мине, спаймеле Тале мэ нимическ де тот.
17Sie umgeben mich täglich wie Wasser und umringen mich miteinander.
17Еле мэ ынконжоарэ тоатэ зиуа ка ниште апе, мэ ынфэшоарэ тоате деодатэ.
18Du machst, daß meine Freunde und Nächsten und meine Verwandten sich ferne von mir halten um solches Elends willen.
18Ай депэртат де ла мине пе приетень ши товарэшь, ши чей де апроапе ай мей с-ау фэкут невэзуць.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.