Psalmaro 88

Londona Biblio (Esperanto, 1910)

Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script

1Ho Eternulo, Dio de mia savo! Tage kaj nokte mi krias antaŭ Vi.

1Доамне, Думнезеул мынтуирий меле! Зи ши ноапте стриг ынаинтя Та!

2Mia preĝo venu antaŭ Vian vizaĝon; Klinu Vian orelon al mia ploro.

2С-ажунгэ ругэчуня мя ынаинтя Та! Я аминте ла черериле меле,

3Ĉar mia animo trosatiĝis de malbonoj Kaj mia vivo atingis Ŝeolon.

3кэч ми с-а сэтурат суфлетул де реле ши ми се апропие вяца де Локуинца морцилор.

4Mi similiĝis al la forirantoj en la tombon; Mi fariĝis kiel viro sen fortoj,

4Сунт пус ын рындул челор че се кобоарэ ын гроапэ, сунт ка ун ом каре ну май аре путере.

5Etendita inter mortintoj; Kiel mortigitoj, kuŝantaj en la tombo, Kiujn Vi jam ne rememoras Kaj kiuj estas forigitaj for de Via mano.

5Стау ынтинс принтре чей морць ка чей учишь ши кулкаць ын мормынт, де каре ну-Ць май адучь аминте ши каре сунт деспэрциць де мына Та.

6Vi metis min en la plej profundan foson, En mallumon, en abismon.

6М-ай арункат ын гроапа чя май де жос, ын ынтунерик, ын адынкурь.

7Pezas sur mi Via furiozo, Kaj per ĉiuj Viaj ondoj Vi min premas. Sela.

7Мыния Та мэ апасэ ши мэ нэпэдешть ку тоате валуриле Тале.

8Vi malproksimigis de mi miajn konatojn, Vi faris min abomenaĵo por ili; Mi estas enŝlosita, kaj mi ne povas eliri.

8Ай ындепэртат де ла мине пе тоць приетений мей, м-ай фэкут о причинэ де скырбэ пентру ей; сунт ынкис ши ну пот сэ ес.

9Mia okulo mallumiĝis de malĝojo; Mi vokas Vin, ho Eternulo, ĉiutage, Mi etendas al Vi miajn manojn.

9Ми се топеск окий де суферинцэ; ын тоате зилеле Те кем, Доамне, ши-мь ынтинд мыниле спре Тине!

10Ĉu por mortintoj Vi faros miraklojn? Ĉu malvivuloj leviĝos kaj gloros Vin? Sela.

10Оаре пентру морць фачь Ту минунь? Сау се скоалэ морций сэ Те лауде?

11Ĉu en la tombo estos rakontata Via boneco, Kaj fidindeco en la abismo?

11Се ворбеште де бунэтатя Та ын мормынт ши де крединчошия Та ын адынк?

12Ĉu en la mallumo estos konataj Viaj mirakloj, Kaj Via justeco en la lando de forgeso?

12Сунт куноскуте минуниле Тале ын ынтунерик ши дрептатя Та ын цара уйтэрий?

13Sed mi vokas al Vi, ho Eternulo, Kaj matene mia preĝo Vin renkontas.

13Доамне, еу Ыць чер ажуторул ши диминяца ругэчуня мя се ыналцэ ла Тине.

14Kial, ho Eternulo, Vi forpuŝas mian animon? Kial Vi kaŝas Vian vizaĝon de mi?

14Пентру че, Доамне, лепезь суфлетул меу? Пентру че ымь аскунзь Фаца Та?

15Mi estas mizera kaj senforta detempe de la juneco; Mi portas Viajn terurojn, mi konsumiĝas.

15Дин тинереце, сунт ненорочит ши траг сэ мор, сунт купринс де спаймеле Тале ши ну штиу че сэ май фак.

16Venis sur min Via furiozo, Viaj timigoj min dispremas.

16Мыния Та трече песте мине, спаймеле Тале мэ нимическ де тот.

17Ili ĉirkaŭas min, kiel akvo, ĉiutage; Ili tute min ĉirkaŭsieĝas.

17Еле мэ ынконжоарэ тоатэ зиуа ка ниште апе, мэ ынфэшоарэ тоате деодатэ.

18Vi malproksimigis de mi amanton kaj amikon; Miaj konatoj estas en mallumo.

18Ай депэртат де ла мине пе приетень ши товарэшь, ши чей де апроапе ай мей с-ау фэкут невэзуць.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.