Psaumes 109
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Au chef des chantres. De David. Psaume. Dieu de ma louange, ne te tais point!
1Ho Dio, mia gloro, ne silentu.
2Car ils ouvrent contre moi une bouche méchante et trompeuse, Ils me parlent avec une langue mensongère,
2Ĉar buŝon malvirtan kaj buŝon malican ili malfermis kontraŭ mi, Ili parolas kun mi per mensogema lango.
3Ils m’environnent de discours haineux Et ils me font la guerre sans cause.
3Per vortoj de malamo ili min ĉirkaŭis, Kaj ili militas kontraŭ mi sen mia kulpo.
4Tandis que je les aime, ils sont mes adversaires; Mais moi je recours à la prière.
4Por mia amo ili min malamas; Sed mi preĝas.
5Ils me rendent le mal pour le bien, Et de la haine pour mon amour.
5Ili pagas al mi malbonon por bono Kaj malamon por mia amo.
6Place-le sous l’autorité d’un méchant, Et qu’un accusateur se tienne à sa droite!
6Metu malvirtulon super lin; Kaj kontraŭulo stariĝu ĉe lia dekstra mano.
7Quand on le jugera, qu’il soit déclaré coupable, Et que sa prière passe pour un péché!
7Kiam li estos juĝata, li eliru kulpa; Kaj lia preĝo estu peko.
8Que ses jours soient peu nombreux, Qu’un autre prenne sa charge!
8Liaj tagoj estu malmultaj; Lian oficon ricevu alia.
9Que ses enfants deviennent orphelins, Et sa femme veuve!
9Liaj infanoj estu orfoj, Kaj lia edzino estu vidvino.
10Que ses enfants soient vagabonds et qu’ils mendient, Qu’ils cherchent du pain loin de leur demeure en ruines!
10Liaj infanoj vagadu, Kaj ili petu kaj serĉu apud siaj ruinoj.
11Que le créancier s’empare de tout ce qui est à lui, Et que les étrangers pillent le fruit de son travail!
11Kreditoro forprenu ĉion, kion li havas; Kaj fremduloj disrabu lian laboron.
12Que nul ne conserve pour lui de l’affection, Et que personne n’ait pitié de ses orphelins!
12Neniu faru al li ion bonan; Kaj ne troviĝu kompatanto por liaj orfoj.
13Que ses descendants soient exterminés, Et que leur nom s’éteigne dans la génération suivante!
13Lia idaro estu kondamnita al ekstermo; En la dua generacio elviŝiĝu ilia nomo.
14Que l’iniquité de ses pères reste en souvenir devant l’Éternel, Et que le péché de sa mère ne soit point effacé!
14La malbonago de liaj patroj rememoriĝu al la Eternulo, Kaj la peko de lia patrino ne elviŝiĝu.
15Qu’ils soient toujours présents devant l’Éternel, Et qu’il retranche de la terre leur mémoire,
15Ili estu ĉiam antaŭ la Eternulo, Kaj Li ekstermu la memoron pri ili de sur la tero.
16Parce qu’il ne s’est pas souvenu d’exercer la miséricorde, Parce qu’il a persécuté le malheureux et l’indigent, Jusqu’à faire mourir l’homme au cœur brisé!
16Pro tio, ke li ne memoris fari bonfarojn, Kaj ke li persekutis mizerulon kaj malriĉulon kaj korsuferanton, Por lin mortigi.
17Il aimait la malédiction: qu’elle tombe sur lui! Il ne se plaisait pas à la bénédiction: qu’elle s’éloigne de lui!
17Li amis malbenon, kaj ĝi venis sur lin; Li ne volis benon, kaj ĝi malproksimiĝis de li.
18Qu’il revête la malédiction comme son vêtement, Qu’elle pénètre comme de l’eau dans son intérieur, Comme de l’huile dans ses os!
18Li metis sur sin malbenon, kiel veston; Kaj ĝi penetris en lian internon, kiel akvo, Kaj en liajn ostojn, kiel oleo.
19Qu’elle lui serve de vêtement pour se couvrir, De ceinture dont il soit toujours ceint!
19Ĝi estu por li kiel vesto, per kiu li sin kovras, Kaj kiel zono, kiun li ĉiam portas ĉirkaŭ si.
20Tel soit, de la part de l’Éternel, le salaire de mes ennemis, Et de ceux qui parlent méchamment de moi!
20Tia estas de la Eternulo la agado kontraŭ miaj kontraŭuloj, Kaj kontraŭ tiuj, kiuj parolas malbonon kontraŭ mia animo.
21Et toi, Éternel, Seigneur! Agis en ma faveur à cause de ton nom, Car ta bonté est grande; délivre-moi!
21Kaj Vi, ho Eternulo, mia Sinjoro, agu kun mi pro Via nomo; Ĉar bona estas Via favorkoreco, savu min.
22Je suis malheureux et indigent, Et mon cœur est blessé au-dedans de moi.
22Ĉar mi estas malriĉulo kaj mizerulo, Kaj mia koro estas rompita en mia interno.
23Je m’en vais comme l’ombre à son déclin, Je suis chassé comme la sauterelle.
23Kiel ombro longiĝanta mi malaperas; Oni forskuas min kiel akridon.
24Mes genoux sont affaiblis par le jeûne, Et mon corps est épuisé de maigreur.
24Miaj genuoj senfortiĝis de fastado, Kaj mia karno perdis la grason.
25Je suis pour eux un objet d’opprobre; Ils me regardent, et secouent la tête.
25Kaj mi fariĝis mokataĵo por ili; Kiam ili vidas min, ili balancas sian kapon.
26Secours-moi, Éternel, mon Dieu! Sauve-moi par ta bonté!
26Helpu min, ho Eternulo, mia Dio; Savu min laŭ Via boneco.
27Et qu’ils sachent que c’est ta main, Que c’est toi, Éternel, qui l’as fait!
27Kaj oni sciu, ke tio estas Via mano; Ke Vi, ho Eternulo, tion faris.
28S’ils maudissent, toi tu béniras; S’ils se lèvent, ils seront confus, Et ton serviteur se réjouira.
28Ili malbenas, sed Vi benu; Ili leviĝis, sed ili estos hontigitaj, kaj Via sklavo ĝojos.
29Que mes adversaires revêtent l’ignominie, Qu’ils se couvrent de leur honte comme d’un manteau!
29Miaj kontraŭuloj kovriĝu per malhonoro, Kaj ili envolviĝu en sian honton kiel en veston.
30Je louerai de ma bouche hautement l’Éternel, Je le célébrerai au milieu de la multitude;
30Mi forte gloros la Eternulon per mia buŝo, Kaj meze de multaj homoj mi Lin laŭdos.
31Car il se tient à la droite du pauvre, Pour le délivrer de ceux qui le condamnent.
31Ĉar Li staras ĉe la dekstra flanko de malriĉulo, Por savi lin de tiuj, kiuj juĝas lian animon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.